امیر پازواری : نهبیتیها
شماره ۳ - زیٰادْ بُوتِنِهْ دَوْلِتْ دَرْگٰاهِ دٰاوَرْ
زیٰادْ بُوتِنِهْ دَوْلِتْ دَرْگٰاهِ دٰاوَرْ واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۰۱ - عیش گیتی باد تند پر غباری بیش نیست
عیش گیتی باد تند پر غباری بیش نیست امام خمینی : قصاید
قصیده بهاریه انتظار
آمد بهار و بوستان شد رشک فردوس برین نظیری نیشابوری : قصاید
شمارهٔ ۵ - این قصیده در روز فرخ مولود صاحب زاده برخوردار میرزا ایرج بن عبدالرحیم خان و در مدح والده مخدره گفته شده
بر زمین آورده رحمت را دعای مستجاب وفایی شوشتری : چند مرثیهٔ دیگر
مرثیه
بدادم زر، گرفتم در عوض جان نسیمی : اضافات
شماره ۱۵ - هرکه باید فیض از «من عنده علم الکتاب »
هرکه باید فیض از «من عنده علم الکتاب » اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۶۱۰ - عاشق شوی آنزمان که تن خاک کنی
عاشق شوی آنزمان که تن خاک کنی الهامی کرمانشاهی : خیابان سوم
بخش ۵۶ - رفتن بجدل ابن سلیم به قتلگاه و بیداد آن گمراه روسیاه
نبد هیچ کس نزد آن کشتگان حاجب شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰ - کم شانه می زن ای صنم آن طره پرتاب را
کم شانه می زن ای صنم آن طره پرتاب را مجیرالدین بیلقانی : قطعات
شماره ۳۸ - ای یازده امهات و نه آب
ای یازده امهات و نه آب نظام قاری : قصاید
شمارهٔ ۱۸ - لغزی که در صفت میان بند گفته شده است
چیست آن جبس مختلف آثار واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۱۲ - به غیر معنی رنگین، مجو ز ما میراث
به غیر معنی رنگین، مجو ز ما میراث امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۶۳ - باغ را باز مگر مژده گلریز آمد
باغ را باز مگر مژده گلریز آمد ملکالشعرای بهار : کارنامهٔ زندان
حکایت حاج واعظ قزوینی
شب آدینه هشتم آبان امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۹ - تتبع خواجه
دوشم از سوز فنا با قد خم یاد آمد خیام : هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
رباعی ۷۵
می خوردن و شاد بودن آیین من است، خواجه نصیرالدین طوسی : مقدمه
بخش ۲ - ذکر سببی که باعث شد بر تألیف این کتاب
به وقت مقام قهستان در خدمت حاکم آن بقعه، مجلس عالی ناصرالدین عبدالرحیم ابن ابی منصور، تغمده الله برحمته، در اثنای ذکری که می رفت از کتاب الطهاره که استاد فاضل و حکیم کامل ابوعلی احمد بن محمد بن یعقوب مسکویه خازن رازی، سقی الله ثراه و رضی عنه و أرضاه، در تهذیب اخلاق ساخته است، و سیاقت آن بر ایراد بلیغ ترین اشارتی در فصیح ترین عبارتی پرداخته، چنانکه این سه چهار بیت که پیش از این در قطعه گفته آمده است به وصف آن کتاب ناطق است: قطران تبریزی : ترکیبات
شمارهٔ ۵ - در مدح امیر ابراهیم بن حسن
آن دلبری که خوبی بسیار یار اوست سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۴ - با دل گفتم که جان غمگین بی تست
با دل گفتم که جان غمگین بی تست فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۵۵ - شب ز شیون بلبل گوینده را آتش زدم
شب ز شیون بلبل گوینده را آتش زدم
شماره ۳ - زیٰادْ بُوتِنِهْ دَوْلِتْ دَرْگٰاهِ دٰاوَرْ
زیٰادْ بُوتِنِهْ دَوْلِتْ دَرْگٰاهِ دٰاوَرْ واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۰۱ - عیش گیتی باد تند پر غباری بیش نیست
عیش گیتی باد تند پر غباری بیش نیست امام خمینی : قصاید
قصیده بهاریه انتظار
آمد بهار و بوستان شد رشک فردوس برین نظیری نیشابوری : قصاید
شمارهٔ ۵ - این قصیده در روز فرخ مولود صاحب زاده برخوردار میرزا ایرج بن عبدالرحیم خان و در مدح والده مخدره گفته شده
بر زمین آورده رحمت را دعای مستجاب وفایی شوشتری : چند مرثیهٔ دیگر
مرثیه
بدادم زر، گرفتم در عوض جان نسیمی : اضافات
شماره ۱۵ - هرکه باید فیض از «من عنده علم الکتاب »
هرکه باید فیض از «من عنده علم الکتاب » اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۶۱۰ - عاشق شوی آنزمان که تن خاک کنی
عاشق شوی آنزمان که تن خاک کنی الهامی کرمانشاهی : خیابان سوم
بخش ۵۶ - رفتن بجدل ابن سلیم به قتلگاه و بیداد آن گمراه روسیاه
نبد هیچ کس نزد آن کشتگان حاجب شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰ - کم شانه می زن ای صنم آن طره پرتاب را
کم شانه می زن ای صنم آن طره پرتاب را مجیرالدین بیلقانی : قطعات
شماره ۳۸ - ای یازده امهات و نه آب
ای یازده امهات و نه آب نظام قاری : قصاید
شمارهٔ ۱۸ - لغزی که در صفت میان بند گفته شده است
چیست آن جبس مختلف آثار واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۱۲ - به غیر معنی رنگین، مجو ز ما میراث
به غیر معنی رنگین، مجو ز ما میراث امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۶۳ - باغ را باز مگر مژده گلریز آمد
باغ را باز مگر مژده گلریز آمد ملکالشعرای بهار : کارنامهٔ زندان
حکایت حاج واعظ قزوینی
شب آدینه هشتم آبان امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۹ - تتبع خواجه
دوشم از سوز فنا با قد خم یاد آمد خیام : هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
رباعی ۷۵
می خوردن و شاد بودن آیین من است، خواجه نصیرالدین طوسی : مقدمه
بخش ۲ - ذکر سببی که باعث شد بر تألیف این کتاب
به وقت مقام قهستان در خدمت حاکم آن بقعه، مجلس عالی ناصرالدین عبدالرحیم ابن ابی منصور، تغمده الله برحمته، در اثنای ذکری که می رفت از کتاب الطهاره که استاد فاضل و حکیم کامل ابوعلی احمد بن محمد بن یعقوب مسکویه خازن رازی، سقی الله ثراه و رضی عنه و أرضاه، در تهذیب اخلاق ساخته است، و سیاقت آن بر ایراد بلیغ ترین اشارتی در فصیح ترین عبارتی پرداخته، چنانکه این سه چهار بیت که پیش از این در قطعه گفته آمده است به وصف آن کتاب ناطق است: قطران تبریزی : ترکیبات
شمارهٔ ۵ - در مدح امیر ابراهیم بن حسن
آن دلبری که خوبی بسیار یار اوست سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۴ - با دل گفتم که جان غمگین بی تست
با دل گفتم که جان غمگین بی تست فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۵۵ - شب ز شیون بلبل گوینده را آتش زدم
شب ز شیون بلبل گوینده را آتش زدم
