سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۴۸ - قصه خوان
قصه خوان امرد مرا با خویش آخر یار کرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۴۹۳ - غافل از داغ جنون ای دیده روشن مشو
غافل از داغ جنون ای دیده روشن مشو ادیب صابر : مقطعات
شماره ۳۱ - با هر آن دوست که گویم غم خویش
با هر آن دوست که گویم غم خویش عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۳۵۴ - دلی کز حسن آن گل، در نظر گلزارها دارد
دلی کز حسن آن گل، در نظر گلزارها دارد عطار نیشابوری : باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
شماره ۱۰۰ - جان دردو جهان کسی بجای تو نداشت
جان دردو جهان کسی بجای تو نداشت عطار نیشابوری : مظهرالعجایب
تمثیل احوال آنهائی که بهر چه توجه پذیرند، رنگ آن گیرند و برای صورت میرند
بود دربغداد شیخی نیک رای اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۱۰۵ - تاسف از درگذشت عمادالدین مردانشاه بن فخرالدین عربشاه
صدر و گاه فلک و جاه تهی ماند زماه عطار نیشابوری : بخش شانزدهم
المقالة السادسة عشره
سالک سلطان دل درویش زاد آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۱۲۸ - غمین، چند از برت با چشم خون آلود برخیزم؟!
غمین، چند از برت با چشم خون آلود برخیزم؟! اوحدالدین کرمانی : الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
شماره ۳۹ - در عشق حمول و حمله کش می باشم
در عشق حمول و حمله کش می باشم مولوی : غزلیات
غزل ۲۰۴۲ - ای سنگ دل تو جان را دریای پرگهر کن
ای سنگْ دل تو جان را دریایِ پُرگُهر کُن مولوی : غزلیات
غزل ۲۲۲۰ - هله ای شاه مپیچان سر و دستار، مرو
هَله ای شاه مَپیچان سَر و دَستار، مَرو جامی : دفتر سوم
بخش ۳۸ - نصیحتی منجی از فضیحت و ملامت مفضی به سلامت
بشنو ای خواجه این حکایت را وفایی شوشتری : مدایح و مراثی
شمارهٔ ۴۵ - در مدح و مرثیه بزرگان دین علیهم سلام الله
آل پیغمبر که ایشان نور حق را مظهرند مولوی : ترجیعات
نوزدهم
ای خواب به روز همدمانم عطار نیشابوری : باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا
شماره ۳۳ - از پس منشین یک دم و در پیش مباش
از پس منشین یک دم و در پیش مباش وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۳۳ - کسی خود جان نبرد از شیوهٔ چشم فسون سازت
کسی خود جان نبرد از شیوهٔ چشم فسون سازت اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۷۵ - مدح سلطان مظفرالدین قزل ارسلان سلجوقی
خهی شاه انجم و فی الله ظلک ملکالشعرای بهار : غزلیات
شماره ۸۸ - لاله خونین کفن از خاک سر آورده برون
لاله خونین کفن از خاک سر آورده برون حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۳۹ - ندانسته بودی تو ای دوست راست
ندانسته بودی تو ای دوست راست
شمارهٔ ۱۴۸ - قصه خوان
قصه خوان امرد مرا با خویش آخر یار کرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۴۹۳ - غافل از داغ جنون ای دیده روشن مشو
غافل از داغ جنون ای دیده روشن مشو ادیب صابر : مقطعات
شماره ۳۱ - با هر آن دوست که گویم غم خویش
با هر آن دوست که گویم غم خویش عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۳۵۴ - دلی کز حسن آن گل، در نظر گلزارها دارد
دلی کز حسن آن گل، در نظر گلزارها دارد عطار نیشابوری : باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
شماره ۱۰۰ - جان دردو جهان کسی بجای تو نداشت
جان دردو جهان کسی بجای تو نداشت عطار نیشابوری : مظهرالعجایب
تمثیل احوال آنهائی که بهر چه توجه پذیرند، رنگ آن گیرند و برای صورت میرند
بود دربغداد شیخی نیک رای اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۱۰۵ - تاسف از درگذشت عمادالدین مردانشاه بن فخرالدین عربشاه
صدر و گاه فلک و جاه تهی ماند زماه عطار نیشابوری : بخش شانزدهم
المقالة السادسة عشره
سالک سلطان دل درویش زاد آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۱۲۸ - غمین، چند از برت با چشم خون آلود برخیزم؟!
غمین، چند از برت با چشم خون آلود برخیزم؟! اوحدالدین کرمانی : الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
شماره ۳۹ - در عشق حمول و حمله کش می باشم
در عشق حمول و حمله کش می باشم مولوی : غزلیات
غزل ۲۰۴۲ - ای سنگ دل تو جان را دریای پرگهر کن
ای سنگْ دل تو جان را دریایِ پُرگُهر کُن مولوی : غزلیات
غزل ۲۲۲۰ - هله ای شاه مپیچان سر و دستار، مرو
هَله ای شاه مَپیچان سَر و دَستار، مَرو جامی : دفتر سوم
بخش ۳۸ - نصیحتی منجی از فضیحت و ملامت مفضی به سلامت
بشنو ای خواجه این حکایت را وفایی شوشتری : مدایح و مراثی
شمارهٔ ۴۵ - در مدح و مرثیه بزرگان دین علیهم سلام الله
آل پیغمبر که ایشان نور حق را مظهرند مولوی : ترجیعات
نوزدهم
ای خواب به روز همدمانم عطار نیشابوری : باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا
شماره ۳۳ - از پس منشین یک دم و در پیش مباش
از پس منشین یک دم و در پیش مباش وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۳۳ - کسی خود جان نبرد از شیوهٔ چشم فسون سازت
کسی خود جان نبرد از شیوهٔ چشم فسون سازت اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۷۵ - مدح سلطان مظفرالدین قزل ارسلان سلجوقی
خهی شاه انجم و فی الله ظلک ملکالشعرای بهار : غزلیات
شماره ۸۸ - لاله خونین کفن از خاک سر آورده برون
لاله خونین کفن از خاک سر آورده برون حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۳۹ - ندانسته بودی تو ای دوست راست
ندانسته بودی تو ای دوست راست