رشیدالدین وطواط : رباعیات
شمارهٔ ۸ - در تغزل
آن دلبر ماهرخ ، که جانان منست
اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۵۸ - وصف خزان و مدح ابو منصور وزیر
بهار چون خط بطلان کشید بر منشور
خاقانی : غزلیات
غزل ۸۳ - فلک در نیکوئی انصاف دادت
فلک در نیکوئی انصاف دادت
اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۲۳ - آن چشم مست بین که خرد در خمار اوست
آن چشم مست بین که خرد در خمار اوست
عطار نیشابوری : روایت دیگر دیباچۀ الهی‏نامه
ابیات برگزیدهٔ از روایت دوم دیباچۀ الهی نامه از روی نسخه‌های دیگر
بنام آنک ملکش بی زوالست
کمال‌الدین اسماعیل : قصاید
شمارهٔ ۱۷۲ - وله ایضاً
ای خداوندی که گردون با همه فرمان دهی
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۱۵۴ - بلبل نالان ز شاخ چون دلشده ییست
بلبل نالان ز شاخ چون دلشده ییست
غزالی : عنوان چهارم - در معرفت آخرت
فصل ششم
همانا که گویی مذهب مشهور میان فقها و متکلمان آن است که جان آدمی به مرگ معدوم شود آنگاه وی را با وجود باز آرند و این مخالف آن است.
مولوی : غزلیات
غزل ۳۱۹۲ - لا یغرنک سد هوس عن رایی
لا یَغُرَّنَکَ سَدُّ هَوَسٍ عَنْ رایی
انوری : غزلیات
غزل ۲۵۴ - ای جان من به جان تو کز آرزوی تو
ای جان من به جان تو کز آرزوی تو
اوحدالدین کرمانی : الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
شماره ۴۷ - در خون جگر اگر در آغشته منم
در خون جگر اگر در آغشته منم
اوحدالدین کرمانی : رباعیات الحاقی
شماره ۶۴ - تا ظن نبری که من دوی می بینم
تا ظن نبری که من دوی می بینم
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۰۳ - بر سبکروحان گران نبود بپا برخاستن
بر سبکروحان گران نبود بپا برخاستن
اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۷۴ - تهمت اشکم چو پیدا میشود
تهمت اشکم چو پیدا میشود
جیحون یزدی : مسمطات
شمارهٔ ۲۵ - وله
از بیم آصف ای تتری ترک نوشخند
عطار نیشابوری : باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد
شماره ۵۵ - گل بین که به صد غنج و به صدناز رسید
گل بین که به صد غنج و به صدناز رسید
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۵۸ - آن که فصل گل همی گویند، اینک آمد آن
آن که فصل گل همی گویند، اینک آمد آن
اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۴۹ - مدح جمال الدین محمود بن عبداللطیف بن محمد بن ثابت خجندی
زهی بجان تو جاوید زنده جان خجند
اوحدالدین کرمانی : الباب العاشر: البهاریات
شماره ۴۸ - بشنو که نی اسرار نهان می گوید
بشنو که نی اسرار نهان می گوید
محتشم کاشانی : قطعات
شمارهٔ ۹۸ - وله ایضا
ای بخت می‌رساند از اشفاق بی‌قیاس