کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۰۵ - بنفشه دسته بر ارغوان است
بنفشه دسته بر ارغوان است
اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۲۵۳ - الرجاء
بی ذل کسی به پادشایی نرسد
سعدی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱ - در ستایش حضرت رسول (ص)
چو مرد رهرو اندر راه حق ثابت قدم گردد
کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۳۹ - در سر زنجیر زلف او دل دیوانه رفت
در سر زنجیر زلف او دل دیوانه رفت
صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۴۵۲ - علامه دفع التکبر
نشانی از تواضع وز تکبر
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۲۵۶ - از تو بر خاطر مرا آزار نیست
از تو بر خاطر مرا آزار نیست
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۷۹ - بده بیار که می مایه ی حیات من است
بده بیار که می مایه ی حیات من است
جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۴۷۸ - اگرچه درد دلم آشکار نتوان کرد
اگرچه درد دلم آشکار نتوان کرد
مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۵۳ - جان بقید تنم از کوی کسی افتاده است
جان بقید تنم از کوی کسی افتاده است
قرآن کریم : متن و ترجمه
سورة المدثر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۲۳۲ - الخوف
من در پی عشق تو چه پویم که کیم
حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۴۶ - عشق آشنا شد شمع من، طبع هوا خواهش نگر
عشق آشنا شد شمع من، طبع هوا خواهش نگر
جامی : دفتر دوم
بخش ۴۸ - قصه عاشق شدن کنیزک خلیفه بغداد بر غلام وی و از استیلای عشق وی خود را در دجله انداختن
نوبهاران خلیفه بغداد
سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۹۸ - هر که بر زیردستان نبخشاید، به جور زبردستان گرفتار آید
هر که بر زیردستان نبخشاید، به جور زبردستان گرفتار آید.
جامی : یوسف و زلیخا
بخش ۹ - بیدار شدن زلیخا از خواب و نهفتن اندوه خود از پرستاران
سحر چون زاغ شب پرواز برداشت
ترکی شیرازی : فصل پنجم - قطعه‌ها و تک‌بیتی‌ها
شمارهٔ ۴۲ - حال خویش
گر مردگان ز زیر لحد سر بر آوردند
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۰۴ - ای کرده رخت بماه و اختر بازی
ای کرده رخت بماه و اختر بازی
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۲۰۴ - موجیم و حباب هر دو آبست
موجیم و حباب هر دو آبست
مفاتیح الجنان : تعیین اسامى نبى و ائمه (ع) به روزهاى هفته و زیارت ایشان در هر روز
زیارت امام کاظم و امام رضا و امام جواد و امام هادی (ع) در روز چهارشنبه
روز چهارشنبه به نام حضرت موسی بن جعفر و حضرت رضا و حضرت جواد و حضرت هادی(علیهم السلام) است. در زیارت آن بزرگواران بگو:
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۴۲۶ - نعمت الله جان به جانان داد و رفت
نعمت الله جان به جانان داد و رفت