صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۳۶۲ - رفت آن عهدی که من بی یار ساغر می زدم
رفت آن عهدی که من بی یار ساغر می زدم عطار نیشابوری : دفتر دوم
حکایت در وقت پیر گوید
شبی در صحبت پیری بدم شاد شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۲۲ - این همه رنگهای پر نیرنگ
این همه رنگهای پر نیرنگ صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۲۰۷ - از چمن رفتی و گل با حسرت بسیار ماند
از چمن رفتی و گل با حسرت بسیار ماند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۲ - گل اندامی که می دادم به خون دیده آبش را
گل اندامی که می دادم به خون دیده آبش را فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۷۵۶ - دلی داشتم رفت از دست من
دلی داشتم رفت از دست من صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۵۰ - چینی که طراز جبهه یارست
چینی که طراز جبهه یارست اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۱۰۴ - «اوحد» دیدی که هرچ دیدی هیچ است
«اوحد» دیدی که هرچ دیدی هیچ است شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۱۷۶ - تا به نور روی خوب او جمالش دیده ایم
تا به نور روی خوب او جمالش دیده ایم سنایی غزنوی : الباب التاسع فیالحکمة والامثال و مثالب شعراءالمدّعین ومذّمةالاطباء والمنجّمین
اندر صفت مرائی و قرّاء و سالوس گوید
خلق را زیر گنبد دوّار ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۱۹۷ - توجیه دیگر از برای حدیث لاجبر ولا تفویض
فعل را خواهی کنی و خواه نه صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۱۰۲ - چاره خاک نشینان به قضا ساختن است
چاره خاک نشینان به قضا ساختن است سهراب سپهری : ما هیچ، ما نگاه
چشمان یک عبور
آسمان پر شد از خال پروانه های تماشا. یغمای جندقی : بخش اول
شمارهٔ ۹۷ - به یکی از بزرگان نگاشته
قربانت شوم دستخط مبارک که دفترها نصیحت و پرده پوش هزار فضیحت بود، افسر دولتم بر سر نهاد و نشره کامرانی بر بازو بست. تارک افتخار بر چرخ بلند سودم و گردن دولت یاری بر البرز و الوند. ترک مواصلت و برگ مفارقت را شکایتی را نده اند و روایتی خوانده. نخستین روزم که حکم آبشخور در قطار بستگان آن در کشیدو خرمهره وجودم به عقد آن رشته گوهر افتاد، در حقیقت از همه رسته بودم و دل با مهر جنابت پیوسته، مادام هستی اندیشه جدائی نداشتم، و جز با خیالت تصور آشنائی. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۶۷ - آتش کباب کرده یاقوت آن لب است
آتش کباب کرده یاقوت آن لب است فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۶۸ - در گلستان طفل شبنم تا به دوش گل نشست
در گلستان طفل شبنم تا به دوش گل نشست فضولی : مقطعات
شماره ۷ - ای که رای روشنت آیینه گیتی نماست
ای که رای روشنت آیینه گیتی نماست مولوی : رباعیات
رباعی ۳۳۵ - دیوانه شدم خواب ز دیوانه خطا است
دیوانه شدم خواب ز دیوانه خطا است صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۸۰ - از سخن چند چو سی پاره پریشان گردی؟
از سخن چند چو سی پاره پریشان گردی؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۴۰ - ای شاخ گل شکسته طرف کلاه تو
ای شاخ گل شکسته طرف کلاه تو
غزل ۵۳۶۲ - رفت آن عهدی که من بی یار ساغر می زدم
رفت آن عهدی که من بی یار ساغر می زدم عطار نیشابوری : دفتر دوم
حکایت در وقت پیر گوید
شبی در صحبت پیری بدم شاد شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۲۲ - این همه رنگهای پر نیرنگ
این همه رنگهای پر نیرنگ صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۲۰۷ - از چمن رفتی و گل با حسرت بسیار ماند
از چمن رفتی و گل با حسرت بسیار ماند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۲ - گل اندامی که می دادم به خون دیده آبش را
گل اندامی که می دادم به خون دیده آبش را فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۷۵۶ - دلی داشتم رفت از دست من
دلی داشتم رفت از دست من صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۵۰ - چینی که طراز جبهه یارست
چینی که طراز جبهه یارست اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۱۰۴ - «اوحد» دیدی که هرچ دیدی هیچ است
«اوحد» دیدی که هرچ دیدی هیچ است شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۱۷۶ - تا به نور روی خوب او جمالش دیده ایم
تا به نور روی خوب او جمالش دیده ایم سنایی غزنوی : الباب التاسع فیالحکمة والامثال و مثالب شعراءالمدّعین ومذّمةالاطباء والمنجّمین
اندر صفت مرائی و قرّاء و سالوس گوید
خلق را زیر گنبد دوّار ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۱۹۷ - توجیه دیگر از برای حدیث لاجبر ولا تفویض
فعل را خواهی کنی و خواه نه صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۱۰۲ - چاره خاک نشینان به قضا ساختن است
چاره خاک نشینان به قضا ساختن است سهراب سپهری : ما هیچ، ما نگاه
چشمان یک عبور
آسمان پر شد از خال پروانه های تماشا. یغمای جندقی : بخش اول
شمارهٔ ۹۷ - به یکی از بزرگان نگاشته
قربانت شوم دستخط مبارک که دفترها نصیحت و پرده پوش هزار فضیحت بود، افسر دولتم بر سر نهاد و نشره کامرانی بر بازو بست. تارک افتخار بر چرخ بلند سودم و گردن دولت یاری بر البرز و الوند. ترک مواصلت و برگ مفارقت را شکایتی را نده اند و روایتی خوانده. نخستین روزم که حکم آبشخور در قطار بستگان آن در کشیدو خرمهره وجودم به عقد آن رشته گوهر افتاد، در حقیقت از همه رسته بودم و دل با مهر جنابت پیوسته، مادام هستی اندیشه جدائی نداشتم، و جز با خیالت تصور آشنائی. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۶۷ - آتش کباب کرده یاقوت آن لب است
آتش کباب کرده یاقوت آن لب است فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۶۸ - در گلستان طفل شبنم تا به دوش گل نشست
در گلستان طفل شبنم تا به دوش گل نشست فضولی : مقطعات
شماره ۷ - ای که رای روشنت آیینه گیتی نماست
ای که رای روشنت آیینه گیتی نماست مولوی : رباعیات
رباعی ۳۳۵ - دیوانه شدم خواب ز دیوانه خطا است
دیوانه شدم خواب ز دیوانه خطا است صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۸۰ - از سخن چند چو سی پاره پریشان گردی؟
از سخن چند چو سی پاره پریشان گردی؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۴۰ - ای شاخ گل شکسته طرف کلاه تو
ای شاخ گل شکسته طرف کلاه تو