خاقانی : رباعیات
شماره ۳۴۲ - از شهر تو رفت خواهم ای شهرآرای
از شهر تو رفت خواهم ای شهرآرای فریدون مشیری : بهار را باورکن
حصار
خوش گرفتی از من بیدل سراغ خاقانی : قصاید و قطعات عربی
در مدح صدر احل تاج الافاضل عزالدین
رضع الموالی غیاث الخلق طرا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۸۳۰ - از دل آگاه در عالم همین نام است و بس
از دل آگاه در عالم همین نام است و بس اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۴۱ - آنم که برد رشک بر امروز، دی ام
آنم که برد رشک بر امروز، دی ام نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۴۶۷ - درمان ضعف دل به لب نوشخند کن
درمان ضعف دل به لب نوشخند کن جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۵۶ - به جام می لبی کرد آشنا جانانه ام امشب
به جام می لبی کرد آشنا جانانه ام امشب میرداماد : رباعیات
شماره ۱۹۷ - آن نامه که درد ماش چون در درگوش
آن نامه که درد ماش چون در درگوش شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۲۰۷ - بگذر ز وجود وز عدم هم
بگذر ز وجود وز عدم هم ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ١٢۶ - زهد و عفت کز صفات عاشقان صادقست
زهد و عفت کز صفات عاشقان صادقست مهستی گنجوی : رباعیات
رباعی ۱۴۶ - از مهر خود و کین تو در تابم من
از مهر خود و کین تو در تابم من مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۱۵۹ - هم در ستایش او
رسید عید و من از روی حور دلبر دور اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۶۵ - ای در دو نفس صد گنه از من دیده
ای در دو نفس صد گنه از من دیده صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۱۹ - گر یوسف مرا به دو عالم بها کنند
گر یوسف مرا به دو عالم بها کنند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۴۸۰ - نه زر و سیم و نه لعل و نه گهر خواهد ماند
نه زر و سیم و نه لعل و نه گهر خواهد ماند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۳۷۲ - جان ما تاب زهر زلف پریشان نخورد
جان ما تاب زهر زلف پریشان نخورد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۰۱۵ - خمار باده مهر دوستان را کینه می سازد
خمار باده مهر دوستان را کینه می سازد عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شماره ۵ - در حضرت توحید پس و پیش مدان
در حضرت توحید پس و پیش مدان عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شماره ۳ - در سایهٔ فقر صد جهان، وانهمه هیچ
در سایهٔ فقر صد جهان، وانهمه هیچ عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۵۴ - چون نور منوّرِ سُبُل یابی باز
چون نور منوّرِ سُبُل یابی باز
شماره ۳۴۲ - از شهر تو رفت خواهم ای شهرآرای
از شهر تو رفت خواهم ای شهرآرای فریدون مشیری : بهار را باورکن
حصار
خوش گرفتی از من بیدل سراغ خاقانی : قصاید و قطعات عربی
در مدح صدر احل تاج الافاضل عزالدین
رضع الموالی غیاث الخلق طرا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۸۳۰ - از دل آگاه در عالم همین نام است و بس
از دل آگاه در عالم همین نام است و بس اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۴۱ - آنم که برد رشک بر امروز، دی ام
آنم که برد رشک بر امروز، دی ام نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۴۶۷ - درمان ضعف دل به لب نوشخند کن
درمان ضعف دل به لب نوشخند کن جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۵۶ - به جام می لبی کرد آشنا جانانه ام امشب
به جام می لبی کرد آشنا جانانه ام امشب میرداماد : رباعیات
شماره ۱۹۷ - آن نامه که درد ماش چون در درگوش
آن نامه که درد ماش چون در درگوش شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۲۰۷ - بگذر ز وجود وز عدم هم
بگذر ز وجود وز عدم هم ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ١٢۶ - زهد و عفت کز صفات عاشقان صادقست
زهد و عفت کز صفات عاشقان صادقست مهستی گنجوی : رباعیات
رباعی ۱۴۶ - از مهر خود و کین تو در تابم من
از مهر خود و کین تو در تابم من مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۱۵۹ - هم در ستایش او
رسید عید و من از روی حور دلبر دور اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۶۵ - ای در دو نفس صد گنه از من دیده
ای در دو نفس صد گنه از من دیده صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۱۹ - گر یوسف مرا به دو عالم بها کنند
گر یوسف مرا به دو عالم بها کنند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۴۸۰ - نه زر و سیم و نه لعل و نه گهر خواهد ماند
نه زر و سیم و نه لعل و نه گهر خواهد ماند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۳۷۲ - جان ما تاب زهر زلف پریشان نخورد
جان ما تاب زهر زلف پریشان نخورد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۰۱۵ - خمار باده مهر دوستان را کینه می سازد
خمار باده مهر دوستان را کینه می سازد عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شماره ۵ - در حضرت توحید پس و پیش مدان
در حضرت توحید پس و پیش مدان عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شماره ۳ - در سایهٔ فقر صد جهان، وانهمه هیچ
در سایهٔ فقر صد جهان، وانهمه هیچ عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۵۴ - چون نور منوّرِ سُبُل یابی باز
چون نور منوّرِ سُبُل یابی باز
