انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۸۷ - (گویا در ادامهٔ قصیدهٔ دی بامداد عید که بر صدر روزگار ...)
کای کاینات رابه وجود تو افتخار مولوی : ترجیعات
پانزدهم
ای یار گرم دار، و دلارام گرم دار قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۳۶ - آنی که دل من از تو خرم گردد
آنی که دل من از تو خرم گردد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۴۱ - جلوه هر جا یار با پای نگارین کرده است
جلوه هر جا یار با پای نگارین کرده است مولوی : ترجیعات
چهاردهم
ای قد و بالای تو حسرت سرو بلند طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۱۵۱ - مشو مهمان من، ای مرغ روزی خوار آزادی
مشو مهمان من، ای مرغ روزی خوار آزادی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۸۲ - از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنین
از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنین مولوی : ترجیعات
سیزدهم
پیکان آسمان که به اسرار ما درند فرخی سیستانی : رباعیات
شماره ۱۱ - از زلف تو بوی عنبر و بان آید
از زلف تو بوی عنبر و بان آید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۱۸ - تا به دل تخم عشق کشته شده است
تا به دل تخم عشق کشته شده است مهدی اخوان ثالث : زمستان
در میکده
در میکدهام، چون من بسی اینجا هست مولوی : ترجیعات
دوازدهم
زان بادهٔ صوفی بود از جام، مجرد کمال خجندی : غزلیات
شماره ۷۲۰ - خیال چشم و ابرویت شبی در خواب میدیدم
خیال چشم و ابرویت شبی در خواب میدیدم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۹۷ - از وصال ماه مصر آخر زلیخا جان گرفت
از وصال ماه مصر آخر زلیخا جان گرفت فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۳۴ - در بحر جهان که ساحلش افواهست
در بحر جهان که ساحلش افواهست صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل ۱۰۴ - ترک سر کردم، ز جیب آسمان سر بر زدم
ترک سر کردم، ز جیب آسمان سر بر زدم ابوعلی عثمانی : باب سوم
بخش ۲۲ - خواطر
و از آن جمله خَواطر است. خواطر خطابی بود که بر ضمایر درآید، بود که از فریشتۀ بود و بود که از دیو بود و بود که حدیث نفس بود و بود که از قبل حق سبحانه چون از قبل فریشته بود الهام بود و چون از دیو بود وسواس بود و چون از قبل نَفْس بود آنرا هواجس نفس گویند و چون از قبل حق بود آنرا خاطر حق گویند. و جملۀ این از جنس سخن بود آنچه از فریشته بود صدق آنرا بموافقت علم بتوان دانست. و این را گویند که هر خاطر که ظاهر او را گواهی ندهد باطل بود و چون از دیو بود بیشتر ویرا بباطل خواند و معصیت و چون از نفس بود با متابعت هوا و شهوت خواند و کبر آوردن و چیزها که خصایص نفس است. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۶۸ - هرکجا دلمرده ای را یافت احیا کرد عشق
هرکجا دلمرده ای را یافت احیا کرد عشق صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۱۸ - دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاک
دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاک شاه نعمتالله ولی : مثنویات
شماره ۷۶ - گرفتار صورت چو گردد چنان
گرفتار صورت چو گردد چنان
قصیدهٔ شمارهٔ ۸۷ - (گویا در ادامهٔ قصیدهٔ دی بامداد عید که بر صدر روزگار ...)
کای کاینات رابه وجود تو افتخار مولوی : ترجیعات
پانزدهم
ای یار گرم دار، و دلارام گرم دار قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۳۶ - آنی که دل من از تو خرم گردد
آنی که دل من از تو خرم گردد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۴۱ - جلوه هر جا یار با پای نگارین کرده است
جلوه هر جا یار با پای نگارین کرده است مولوی : ترجیعات
چهاردهم
ای قد و بالای تو حسرت سرو بلند طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۱۵۱ - مشو مهمان من، ای مرغ روزی خوار آزادی
مشو مهمان من، ای مرغ روزی خوار آزادی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۸۲ - از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنین
از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنین مولوی : ترجیعات
سیزدهم
پیکان آسمان که به اسرار ما درند فرخی سیستانی : رباعیات
شماره ۱۱ - از زلف تو بوی عنبر و بان آید
از زلف تو بوی عنبر و بان آید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۱۸ - تا به دل تخم عشق کشته شده است
تا به دل تخم عشق کشته شده است مهدی اخوان ثالث : زمستان
در میکده
در میکدهام، چون من بسی اینجا هست مولوی : ترجیعات
دوازدهم
زان بادهٔ صوفی بود از جام، مجرد کمال خجندی : غزلیات
شماره ۷۲۰ - خیال چشم و ابرویت شبی در خواب میدیدم
خیال چشم و ابرویت شبی در خواب میدیدم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۹۷ - از وصال ماه مصر آخر زلیخا جان گرفت
از وصال ماه مصر آخر زلیخا جان گرفت فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۳۴ - در بحر جهان که ساحلش افواهست
در بحر جهان که ساحلش افواهست صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل ۱۰۴ - ترک سر کردم، ز جیب آسمان سر بر زدم
ترک سر کردم، ز جیب آسمان سر بر زدم ابوعلی عثمانی : باب سوم
بخش ۲۲ - خواطر
و از آن جمله خَواطر است. خواطر خطابی بود که بر ضمایر درآید، بود که از فریشتۀ بود و بود که از دیو بود و بود که حدیث نفس بود و بود که از قبل حق سبحانه چون از قبل فریشته بود الهام بود و چون از دیو بود وسواس بود و چون از قبل نَفْس بود آنرا هواجس نفس گویند و چون از قبل حق بود آنرا خاطر حق گویند. و جملۀ این از جنس سخن بود آنچه از فریشته بود صدق آنرا بموافقت علم بتوان دانست. و این را گویند که هر خاطر که ظاهر او را گواهی ندهد باطل بود و چون از دیو بود بیشتر ویرا بباطل خواند و معصیت و چون از نفس بود با متابعت هوا و شهوت خواند و کبر آوردن و چیزها که خصایص نفس است. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۶۸ - هرکجا دلمرده ای را یافت احیا کرد عشق
هرکجا دلمرده ای را یافت احیا کرد عشق صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۱۸ - دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاک
دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاک شاه نعمتالله ولی : مثنویات
شماره ۷۶ - گرفتار صورت چو گردد چنان
گرفتار صورت چو گردد چنان