خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۱۹۴ - الهی گاهی بخود نگرم گویم از من زار تر کیست، گاهی به تو نگرم گویم از من بزرگوار ت
الهی گاهی بخود نگرم گویم از من زار تر کیست، گاهی به تو نگرم گویم از من بزرگوار تر کیست ؟ بنده چون بهی خود نگرد بزبان تحقیر از کوفتگی و شکستگی خود گوید :
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۳۳ - چندن که خم باده‌پرست است بده
چندن که خم باده‌پرست است بده
باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۲۷ - به سر غیر ته سودائی ندیرم
به سر غیر ته سودائی ندیرم
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۰۹۷ - زلف شب عنبر فشان از نکهت گیسوی اوست
زلف شب عنبر فشان از نکهت گیسوی اوست
باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۲۸۵ - چه خوش بی مهربانی هر دو سر بی
چه خوش بی مهربانی هر دو سر بی
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۲۸ - در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داد
در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داد
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۹۱ - خزان رسید وگل افشانی بهار نماند
خزان رسید وگل افشانی بهار نماند
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۶۴ - صبح از رشک بنا گوشت گریبان چاک کرد
صبح از رشک بنا گوشت گریبان چاک کرد
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۴۶ - می عشقش به شیر مردان ده
می عشقش به شیر مردان ده
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۵۴ - بودی که نمودست وجودش، دهن اوست
بودی که نمودست وجودش، دهن اوست
جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۸۹ - بود از سوز دلم هر قطره خون در تن چراغ
بود از سوز دلم هر قطره خون در تن چراغ
قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۴۴ - گر تو جانی دهی به بوسهٔ من
گر تو جانی دهی به بوسهٔ من
ملک‌الشعرای بهار : مذمت مگس (ذوبحرین)
داستان «‌خرفستر»
بشنوی ار گفتهٔ پیر مغان
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵ - کجروی بال و پر سیرست بد کردار را
کجروی بال و پر سیرست بد کردار را
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۴۱۶ - هر روز دیده بر ره یاد صبا نهم
هر روز دیده بر ره یاد صبا نهم
سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۱۳۳ - چشمت به خواب چشم مرا خواب می‌برد
چشمت به خواب چشم مرا خواب می‌برد
عطار نیشابوری : باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق
شماره ۱۸ - گفتم: «کس را روی تو و موی تو نیست
گفتم: «کس را روی تو و موی تو نیست
سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۲۲۳ - چون نزد رهی درآیی ای دلبر کش
چون نزد رهی درآیی ای دلبر کش
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۱۹ - از بحر فیض قسمت دیگر به من رسید
از بحر فیض قسمت دیگر به من رسید
قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۲۰۵ - مه ساغر بی‌شراب بر کف دارد
مه ساغر بی‌شراب بر کف دارد