رودکی : ابیات پراکنده
شمارهٔ ۷۷
همی تا قطب با حورست زیر گنبد اخضر
صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۶۱۹
یاد ایامی که بزم عیش ما معمور بود
امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۶ - در طور خواجه
بیا که پیر مغان جام پر ز صهبا ساخت
کوهی : غزلیات
شمارهٔ ۱۲۳
ماه رویت آفتاب است ای پسر
صفی علیشاه : رباعیات
شمارهٔ ۶
از معنی کنت کنز دریاب نکات
جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۹۲۰
ای خوشا وقت دل شوریده ام
صامت بروجردی : کتاب الروایات و المصائب
شمارهٔ ۱۹ - نازل شدن ملک حضور فخر کائنات
روایتست که روزی خلاصه کونین
صفی علیشاه : رباعیات
شمارهٔ ۴
ای آنکه توئی به هستی خود واجب
حمیدالدین بلخی : مقامات حمیدی
المقامة الثامنه - فی السفر و المرافقة
حکایت کرد مرا دوستی که در مودت ید بیضا داشت و در محبت رای بینا که: وقتی از اخوان حضر مشتکی شدم و بر عصای سفر متکی گشتم.
صفی علیشاه : رباعیات
شمارهٔ ۲
ای آنکه خدای خویش دانیم ترا
خیالی بخارایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۹
آن روز مه این نور سعادت به جبین داشت
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۷۸۲
ای دل بشبی که با غمش بنشستی
سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۱۷۹ - در مدح رضا بن عمر بن محمد الحسنی
دلم بعشق بتی را همی کند شمنی
میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۱
تا می بکیش زاهد و مفتی حرام شد
صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۶۵۲
پنبه نبود که شد از سینه افگار سفید
پروین اعتصامی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳
رهائیت باید، رها کن جهان را
فرخی یزدی : رباعیات
شمارهٔ ۳۶۷
آنانکه کنند با دو صد طنازی
جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۱۶
به خدایی که جز او نیست خداوند جهان
صفای اصفهانی : قصاید
شمارهٔ ۴ - فی المعارف و الحکم
کسیکه خلق هدایش دهد هوای خدا
نظام قاری : فردیات
شمارهٔ ۴۵
در مفرش زمان سخنم در لباس ماند