صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۳۲۸ - خالت همه دم دانه و زلفت همه دم دام
خالت همه دم دانه و زلفت همه دم دام هجویری : بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین
۱۵- ابوالحسن سریّ بن المُغلّس السّقطی، رحمةاللّه علیه
و منهم: شیخ اهل حقایق، و منقطع از جمله علایق، ابوالحسن سری بن المُغلّس السّقطی، رحمة اللّه علیه قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۳۵۰ - نابینا را عشق کند صاحب دید
نابینا را عشق کند صاحب دید اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۳۹ - تاسف از درگذشت سیف الدین سنقر همدانی معروف به خمار تکین
نمی توان بسر سرّ روزگار رسید صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۶۰۶ - دل ز همدردان شود از گریه خالی زودتر
دل ز همدردان شود از گریه خالی زودتر اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۴۴۲ - چه شد گردیده ام حیران لبم خاموش می گردد
چه شد گردیده ام حیران لبم خاموش می گردد قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۱۹۶ - هر کام که در جهان میسر گردد
هر کام که در جهان میسر گردد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۲۲۷ - گر کند میل جفا دلبر من گویم چه
گر کند میل جفا دلبر من گویم چه کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۴۴۸ - ای از رسرشک باران از ابر
ای از رسرشک باران از ابر اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۱۶۱ - الرّضا و التّسلیم
گر واقفی ای مرد به هر اسراری فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۱۳۹ - بازآکه چو لب به ناله عادت نکنیم
بازآکه چو لب به ناله عادت نکنیم صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۱۵۱ - بحمدالله که کوکب یاوری کرد
بحمدالله که کوکب یاوری کرد جلال عضد : قطعات
شماره ۶ - مولنا مادر فرزندانت
مولنا مادر فرزندانت فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۵ - عشق آمد و ریخت برق در پیکر ما
عشق آمد و ریخت برق در پیکر ما جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۳۹۴ - ای آفتاب کشور و ای ماه خرگهی
ای آفتاب کشور و ای ماه خرگهی مولوی : فیه ما فیه
فصل شصتم - تَواتُر شنیدنِ گوش فعل رؤیت میکند
تَواتُر شنیدنِ گوش فعل رؤیت میکند، و حکم رؤیت دارد آنچنانک از پدر و مادر خود زادی، ترا میگویند که ازیشان زادی تو ندیدی بچشم که ازیشان زادی، اماّ باین گفتن بسیار ترا حقیقت میشود که اگر بگویند که تو ازیشان نزادی نشنوی، و همچنانک بغداد و مکهّ را از خلق بسیار شنیدهٔ بتواتُر که هست اگر بگویند که نیست وسوگند خورند باور نداری پس دانستیم که گوش چون بتواتر شنود حکم دید دارد، همچنانک از روی ظاهر تواتر گفت را حکم دید میدهند باشد که یک شخصی را گفتِ اوحکم تواتر دارد که او یکی نیست صدهزارست پس یک گفتِ او صدهزار گفت باشد، و این چه عجبت میآید این پادشاه ظاهر حکم صدهزار دارد اگرچه یکیست، اگر صدهزار بگویند پیش نرود و چون او بگوید پیش رود پس چون در ظاهر این باشد در عالم ارواح بطریق اولی اگرچه عالم را همی گشتی چون برای او نگشتی ترا باری دیگر میباید گردیدن گرد عالم که قُلْ سِیْرُوافِي الْاَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوْا کَیْفَ کَانَ عَاقِبَةُ المُکَّذِبِیْنَ آن سير برای من نبود برای سيرو پیاز بود چون برای او نگشتی برای غرضی بود.آن غرض حجاب تو شده بود نمیگذاشت که مرا ببینی همچنانک در بازار کسی را چون بجدّ طلب کنی هیچکسرا نبینی، و اگر بینی خلق را چون خیال بینی، یا در کتابی مسئلهٔ میطلبی چون گوش و چشم وهوش از آن یک مسئله پر شده است ورقها میگردانی و چیزی نمیبینی پس چون ترا نیتّی و مقصدی غير این بوده باشد هرجا که گردیده باشی ازآن مقصود پُر بوده باشی این راندیده باشی.در زمان عمر رضی اللهّ عنه شخصی بود سخت پير شده بود تا بحدّی که فرزندش او را شير میداد و چون طفلان میپرورد عمر رضی اللهّ عنه بآن دختر فرمود که درین زمان مانند تو که برپدر حق دارد هیچ فرزندی نباشد او جواب داد که راست میفرمایی ولیکن میان من و پدر من فرقی هست، اگرچه من در خدمت هیچ تقصير نمیکنم که چون پدر مرا میپرورد و خدمت میکرد بر من میلرزید که نبادا بمن آفتی رسد و من پدر را خدمت میکنم و شب و روز دعا میکنم و مُردن او را از خدا میخواهم تا زحمتش از من منقطع شود من اگر خدمت پدر میکنم آن لرزیدن او بر من آن را از کجا آرم عمر فرمود که هذِهِ اَفْقَهُ مِنْ عُمَرَ یعنی که من بر ظاهر حکم کردن و تو مغز آن را گفتی فقیه آنباشد که بر مغز چیزی مطلعّ شود حقیقت آن را بازداند حاشا ا زعمر که ازحقیقت و سر کارها واقف نبودی الاّ سيرت صحابه چنين بود که خویشتن را بشکنند ودیگران را مدح کنند. بسیار کس باشد که او را قوتّ حضور نباشد حال اودر غیبت خوشتر باشد، همچنانک همه روشنایی روز از آفتابست، الاّ اگر کسی همه روز در قُرص آفتاب نظر کند ازو هیچ کاری نیاید و چشمش خيره گردد قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۱۶۶ - شدهست از بس که روز از ماه و ماه از سال رسواتر
شدهست از بس که روز از ماه و ماه از سال رسواتر انوری : مقطعات
شمارهٔ ۴۲۰ - در حسب حال خویش گوید
تو با من نسازی که از صحبت من فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۱۵۳ - بنشین و به طوف قفس از دام برو
بنشین و به طوف قفس از دام برو سیدای نسفی : مثنویات
شمارهٔ ۶ - در تهنیت تخت حضرت فردوس مکانی
بهار معدلت سبحانقلی خان
شماره ۳۲۸ - خالت همه دم دانه و زلفت همه دم دام
خالت همه دم دانه و زلفت همه دم دام هجویری : بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین
۱۵- ابوالحسن سریّ بن المُغلّس السّقطی، رحمةاللّه علیه
و منهم: شیخ اهل حقایق، و منقطع از جمله علایق، ابوالحسن سری بن المُغلّس السّقطی، رحمة اللّه علیه قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۳۵۰ - نابینا را عشق کند صاحب دید
نابینا را عشق کند صاحب دید اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۳۹ - تاسف از درگذشت سیف الدین سنقر همدانی معروف به خمار تکین
نمی توان بسر سرّ روزگار رسید صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۶۰۶ - دل ز همدردان شود از گریه خالی زودتر
دل ز همدردان شود از گریه خالی زودتر اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۴۴۲ - چه شد گردیده ام حیران لبم خاموش می گردد
چه شد گردیده ام حیران لبم خاموش می گردد قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۱۹۶ - هر کام که در جهان میسر گردد
هر کام که در جهان میسر گردد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۲۲۷ - گر کند میل جفا دلبر من گویم چه
گر کند میل جفا دلبر من گویم چه کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۴۴۸ - ای از رسرشک باران از ابر
ای از رسرشک باران از ابر اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۱۶۱ - الرّضا و التّسلیم
گر واقفی ای مرد به هر اسراری فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۱۳۹ - بازآکه چو لب به ناله عادت نکنیم
بازآکه چو لب به ناله عادت نکنیم صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۱۵۱ - بحمدالله که کوکب یاوری کرد
بحمدالله که کوکب یاوری کرد جلال عضد : قطعات
شماره ۶ - مولنا مادر فرزندانت
مولنا مادر فرزندانت فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۵ - عشق آمد و ریخت برق در پیکر ما
عشق آمد و ریخت برق در پیکر ما جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۳۹۴ - ای آفتاب کشور و ای ماه خرگهی
ای آفتاب کشور و ای ماه خرگهی مولوی : فیه ما فیه
فصل شصتم - تَواتُر شنیدنِ گوش فعل رؤیت میکند
تَواتُر شنیدنِ گوش فعل رؤیت میکند، و حکم رؤیت دارد آنچنانک از پدر و مادر خود زادی، ترا میگویند که ازیشان زادی تو ندیدی بچشم که ازیشان زادی، اماّ باین گفتن بسیار ترا حقیقت میشود که اگر بگویند که تو ازیشان نزادی نشنوی، و همچنانک بغداد و مکهّ را از خلق بسیار شنیدهٔ بتواتُر که هست اگر بگویند که نیست وسوگند خورند باور نداری پس دانستیم که گوش چون بتواتر شنود حکم دید دارد، همچنانک از روی ظاهر تواتر گفت را حکم دید میدهند باشد که یک شخصی را گفتِ اوحکم تواتر دارد که او یکی نیست صدهزارست پس یک گفتِ او صدهزار گفت باشد، و این چه عجبت میآید این پادشاه ظاهر حکم صدهزار دارد اگرچه یکیست، اگر صدهزار بگویند پیش نرود و چون او بگوید پیش رود پس چون در ظاهر این باشد در عالم ارواح بطریق اولی اگرچه عالم را همی گشتی چون برای او نگشتی ترا باری دیگر میباید گردیدن گرد عالم که قُلْ سِیْرُوافِي الْاَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوْا کَیْفَ کَانَ عَاقِبَةُ المُکَّذِبِیْنَ آن سير برای من نبود برای سيرو پیاز بود چون برای او نگشتی برای غرضی بود.آن غرض حجاب تو شده بود نمیگذاشت که مرا ببینی همچنانک در بازار کسی را چون بجدّ طلب کنی هیچکسرا نبینی، و اگر بینی خلق را چون خیال بینی، یا در کتابی مسئلهٔ میطلبی چون گوش و چشم وهوش از آن یک مسئله پر شده است ورقها میگردانی و چیزی نمیبینی پس چون ترا نیتّی و مقصدی غير این بوده باشد هرجا که گردیده باشی ازآن مقصود پُر بوده باشی این راندیده باشی.در زمان عمر رضی اللهّ عنه شخصی بود سخت پير شده بود تا بحدّی که فرزندش او را شير میداد و چون طفلان میپرورد عمر رضی اللهّ عنه بآن دختر فرمود که درین زمان مانند تو که برپدر حق دارد هیچ فرزندی نباشد او جواب داد که راست میفرمایی ولیکن میان من و پدر من فرقی هست، اگرچه من در خدمت هیچ تقصير نمیکنم که چون پدر مرا میپرورد و خدمت میکرد بر من میلرزید که نبادا بمن آفتی رسد و من پدر را خدمت میکنم و شب و روز دعا میکنم و مُردن او را از خدا میخواهم تا زحمتش از من منقطع شود من اگر خدمت پدر میکنم آن لرزیدن او بر من آن را از کجا آرم عمر فرمود که هذِهِ اَفْقَهُ مِنْ عُمَرَ یعنی که من بر ظاهر حکم کردن و تو مغز آن را گفتی فقیه آنباشد که بر مغز چیزی مطلعّ شود حقیقت آن را بازداند حاشا ا زعمر که ازحقیقت و سر کارها واقف نبودی الاّ سيرت صحابه چنين بود که خویشتن را بشکنند ودیگران را مدح کنند. بسیار کس باشد که او را قوتّ حضور نباشد حال اودر غیبت خوشتر باشد، همچنانک همه روشنایی روز از آفتابست، الاّ اگر کسی همه روز در قُرص آفتاب نظر کند ازو هیچ کاری نیاید و چشمش خيره گردد قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۱۶۶ - شدهست از بس که روز از ماه و ماه از سال رسواتر
شدهست از بس که روز از ماه و ماه از سال رسواتر انوری : مقطعات
شمارهٔ ۴۲۰ - در حسب حال خویش گوید
تو با من نسازی که از صحبت من فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۱۵۳ - بنشین و به طوف قفس از دام برو
بنشین و به طوف قفس از دام برو سیدای نسفی : مثنویات
شمارهٔ ۶ - در تهنیت تخت حضرت فردوس مکانی
بهار معدلت سبحانقلی خان