نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۳۰۷ - کسی به مشک نگفتست کم کن از انفاس
کسی به مشک نگفتست کم کن از انفاس اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
مسلمان زاده و نامحرم مرگ
مسلمان زاده و نامحرم مرگ جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۱۲ - غفل نبرده بهره ای از روزگار عمر
غفل نبرده بهره ای از روزگار عمر مولوی : غزلیات
غزل ۳۳۶ - بده یک جام ای پیر خرابات
بِدِه یک جامْ ای پیرِ خَرابات سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۶۵ - بقال
شوخ بقال او متاع خود مرا تکلیف ساخت مجیرالدین بیلقانی : قصاید
شماره ۸۳ - زهی با حسن تو همدم صفا و لطف روحانی
زهی با حسن تو همدم صفا و لطف روحانی کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۱۱۵ - شادیّ زمانه عاشق طبع منست
شادیّ زمانه عاشق طبع منست طغرل احراری : غزلیات
شماره ۶۴ - تا زلف تو در خرمن گل غالیه بیز است
تا زلف تو در خرمن گل غالیه بیز است نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۴۲ - در اول جذب عشق از جانب جانانه بایستی
در اول جذب عشق از جانب جانانه بایستی صغیر اصفهانی : ترکیبات
شمارهٔ ۷ - در تهنیت عید مولود - که قرین شد با جمعه و عید نوروز عجم در ماه شعبان ۱۳۴۲ هجری قمری
ساقیا خیز در این عید مبارک مقدم سلمان ساوجی : فراق نامه
بخش ۱۳ - بوسه بر باد (۳)
همین قصه میکرد مرغی به باغ سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۵۷۵ - تو قبله دل وجانی چو روی بنمایی
تو قبله دل وجانی چو روی بنمایی قدسی مشهدی : ساقینامه
بخش ۴ - بود لفظ چون شیر و معنی شکر
بود لفظ چون شیر و معنی شکر حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۲۱ - بلبل و پروانه را عشق گریبان گرفت
بلبل و پروانه را عشق گریبان گرفت صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۳۵ - طاعت زهاد را میبود اگر کیفیتی
طاعت زهاد را میبود اگر کیفیتی فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۹۱۹ - در دیدهام چه نور روانست آن یکی
در دیدهام چه نور روانست آن یکی سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۵۷۷ - ز دلبران همه شهر دل پذیر تویی
ز دلبران همه شهر دل پذیر تویی جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۲۱۶ - ذوق درویشی ام از عالم اسباب بس است
ذوق درویشی ام از عالم اسباب بس است صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۹۵ - نقش خار و گل بجز از خامهٔ تقدیر نیست
نقش خار و گل بجز از خامهٔ تقدیر نیست ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱۹۵ - ای صافی دعوی ترا معنی درد
ای صافی دعوی ترا معنی درد
شماره ۳۰۷ - کسی به مشک نگفتست کم کن از انفاس
کسی به مشک نگفتست کم کن از انفاس اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
مسلمان زاده و نامحرم مرگ
مسلمان زاده و نامحرم مرگ جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۱۲ - غفل نبرده بهره ای از روزگار عمر
غفل نبرده بهره ای از روزگار عمر مولوی : غزلیات
غزل ۳۳۶ - بده یک جام ای پیر خرابات
بِدِه یک جامْ ای پیرِ خَرابات سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۶۵ - بقال
شوخ بقال او متاع خود مرا تکلیف ساخت مجیرالدین بیلقانی : قصاید
شماره ۸۳ - زهی با حسن تو همدم صفا و لطف روحانی
زهی با حسن تو همدم صفا و لطف روحانی کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۱۱۵ - شادیّ زمانه عاشق طبع منست
شادیّ زمانه عاشق طبع منست طغرل احراری : غزلیات
شماره ۶۴ - تا زلف تو در خرمن گل غالیه بیز است
تا زلف تو در خرمن گل غالیه بیز است نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۴۲ - در اول جذب عشق از جانب جانانه بایستی
در اول جذب عشق از جانب جانانه بایستی صغیر اصفهانی : ترکیبات
شمارهٔ ۷ - در تهنیت عید مولود - که قرین شد با جمعه و عید نوروز عجم در ماه شعبان ۱۳۴۲ هجری قمری
ساقیا خیز در این عید مبارک مقدم سلمان ساوجی : فراق نامه
بخش ۱۳ - بوسه بر باد (۳)
همین قصه میکرد مرغی به باغ سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۵۷۵ - تو قبله دل وجانی چو روی بنمایی
تو قبله دل وجانی چو روی بنمایی قدسی مشهدی : ساقینامه
بخش ۴ - بود لفظ چون شیر و معنی شکر
بود لفظ چون شیر و معنی شکر حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۲۱ - بلبل و پروانه را عشق گریبان گرفت
بلبل و پروانه را عشق گریبان گرفت صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۳۵ - طاعت زهاد را میبود اگر کیفیتی
طاعت زهاد را میبود اگر کیفیتی فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۹۱۹ - در دیدهام چه نور روانست آن یکی
در دیدهام چه نور روانست آن یکی سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۵۷۷ - ز دلبران همه شهر دل پذیر تویی
ز دلبران همه شهر دل پذیر تویی جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۲۱۶ - ذوق درویشی ام از عالم اسباب بس است
ذوق درویشی ام از عالم اسباب بس است صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۹۵ - نقش خار و گل بجز از خامهٔ تقدیر نیست
نقش خار و گل بجز از خامهٔ تقدیر نیست ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱۹۵ - ای صافی دعوی ترا معنی درد
ای صافی دعوی ترا معنی درد