حافظ : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۱۲
بُشری اِذِ السّلامةُ حَلَّت بِذی سَلَم رشیدالدین میبدی : ۶- سورة الانعام
۱۷ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: وَ هُوَ الَّذِی أَنْشَأَ جَنَّاتٍ مَعْرُوشاتٍ الایة معنى انشاء آفریدن است بابتداء بىمثالى و معیارى، و اختراع آفریدن است بىسببى، و خلق آفریدن است بر تقدیر و ترتیب، و جنّات بستانها است که در آن درخت بود، و الجنة ما جنّ اى منع، و المنع على ضربین مانع فى الخلقة بحائط و نحوه، و مانع بالملک الخاص لصاحبه. وحشی بافقی : قطعات
شمارهٔ ۷ - چیستان
مدعا زین سه چار بیتک سهل فیض کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۸۳
دل آواره را در کوی خود آواره تر کردی اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۳۶
سخن بگوی چو من در سخن نمیباشم نجمالدین رازی : رباعیات
شمارهٔ ۶۷
گفتم: که زد این چنین دم سرد که من؟ غالب دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰
سوز عشق تو پس از مرگ عیانست مرا جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۴۴۸
چون برقع مشکین ز رخ آل گشاید بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۷۵
نسزد به وضع فسردگی ز بهار دل مژه بستنت کلیم کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۰۱
همین نه در سفر آشفته تر ز سیلابم امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۸۹
ترک من، سر مکش ز پرده خویش صفایی جندقی : غزلیات
شمارهٔ ۲۰۱
مگو دل ها به طراری رباید عطار نیشابوری : بخش چهلم
المقالة الاربعون
سالک راحت طلب ریحان راه بلند اقبال : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۵
هر ناله ای که بربط وطنبور می کند محمد بن منور : منقولات
شمارهٔ ۱۶۷
شیخ را درویشی سؤال کرد کی ای شیخ بندگی چیست؟ گفت: خَلَقک اللّه حُرّا فکُن کما خَلَقک. گفت یا شیخ سؤال از بندگیست گفت ندانی کی تا آزاد نگردی از هر دو کَون بنده نگردی؟ پس گفت، بیت: نظامی عروضی : دیباچه
بخش ۴ - فصل - در ترتیب آفرینش
رای عالی اعلاه الله بفرماید دانستن که موجوداتی که هستند از دو بیرون نیست: یا موجودی است که وجود او بخود است یا موجودی که وجود او بغیر است. رهی معیری : غزلها - جلد چهارم
یار دیرین
به سوی ما گذار مردم دنیا نمیافتد صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۸۸
(آتشین جانی چو من بر صفحه ایام نیست مولوی : دفتر دوم
بخش ۵ - اندرز کردن صوفی خادم را در تیمار داشت بهیمه و لا حول خادم
صوفییی میگشت در دور افق فروغی بسطامی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۴۱
بس که دل سوختگی ز آتش هجران دارم
غزل شمارهٔ ۳۱۲
بُشری اِذِ السّلامةُ حَلَّت بِذی سَلَم رشیدالدین میبدی : ۶- سورة الانعام
۱۷ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: وَ هُوَ الَّذِی أَنْشَأَ جَنَّاتٍ مَعْرُوشاتٍ الایة معنى انشاء آفریدن است بابتداء بىمثالى و معیارى، و اختراع آفریدن است بىسببى، و خلق آفریدن است بر تقدیر و ترتیب، و جنّات بستانها است که در آن درخت بود، و الجنة ما جنّ اى منع، و المنع على ضربین مانع فى الخلقة بحائط و نحوه، و مانع بالملک الخاص لصاحبه. وحشی بافقی : قطعات
شمارهٔ ۷ - چیستان
مدعا زین سه چار بیتک سهل فیض کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۸۳
دل آواره را در کوی خود آواره تر کردی اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۳۶
سخن بگوی چو من در سخن نمیباشم نجمالدین رازی : رباعیات
شمارهٔ ۶۷
گفتم: که زد این چنین دم سرد که من؟ غالب دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰
سوز عشق تو پس از مرگ عیانست مرا جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۴۴۸
چون برقع مشکین ز رخ آل گشاید بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۷۵
نسزد به وضع فسردگی ز بهار دل مژه بستنت کلیم کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۰۱
همین نه در سفر آشفته تر ز سیلابم امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۸۹
ترک من، سر مکش ز پرده خویش صفایی جندقی : غزلیات
شمارهٔ ۲۰۱
مگو دل ها به طراری رباید عطار نیشابوری : بخش چهلم
المقالة الاربعون
سالک راحت طلب ریحان راه بلند اقبال : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۵
هر ناله ای که بربط وطنبور می کند محمد بن منور : منقولات
شمارهٔ ۱۶۷
شیخ را درویشی سؤال کرد کی ای شیخ بندگی چیست؟ گفت: خَلَقک اللّه حُرّا فکُن کما خَلَقک. گفت یا شیخ سؤال از بندگیست گفت ندانی کی تا آزاد نگردی از هر دو کَون بنده نگردی؟ پس گفت، بیت: نظامی عروضی : دیباچه
بخش ۴ - فصل - در ترتیب آفرینش
رای عالی اعلاه الله بفرماید دانستن که موجوداتی که هستند از دو بیرون نیست: یا موجودی است که وجود او بخود است یا موجودی که وجود او بغیر است. رهی معیری : غزلها - جلد چهارم
یار دیرین
به سوی ما گذار مردم دنیا نمیافتد صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۸۸
(آتشین جانی چو من بر صفحه ایام نیست مولوی : دفتر دوم
بخش ۵ - اندرز کردن صوفی خادم را در تیمار داشت بهیمه و لا حول خادم
صوفییی میگشت در دور افق فروغی بسطامی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۴۱
بس که دل سوختگی ز آتش هجران دارم
