سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۳۳۴ - می کنم چون شمع بهر سوختن امداد خویش
می کنم چون شمع بهر سوختن امداد خویش
صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۲۶۸ - عبدالحی
شناسی گر که عبدالحی کدامست
صابر همدانی : غزلیات
شماره ۴ - جلوه گر خواهی چو در آئینه روی خویش را
جلوه گر خواهی چو در آئینه روی خویش را
امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۲۲۵ - تتبع مخدوم
از باده تبرا چه کنم چون نتوانم
الهامی کرمانشاهی : خیابان اول
بخش ۱۰۸ - حکایت کردن کامل کیفیت دیر راهب رابرای ابن سعد ملعون
به باب تو ای مرد پرخاشگر
فضولی : غزلیات
شماره ۱۰۸ - امید بود که خواهد جفای یارم کشت
امید بود که خواهد جفای یارم کشت
رفیق اصفهانی : مفردات
شماره ۹ - به نوخط دلبری دل بستم آه از حسرت مرغی
به نوخط دلبری دل بستم آه از حسرت مرغی
مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۳۵ - نگاری را که‌‌‌ می‌جویم به جانش
نگاری را که‌‌‌ می‌جویم به جانش
ایرج میرزا : قصیده ها
در مدح امیر نظام
چونان شدم ضعیف که گر نه سخن کنم
غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۲۸۳ - خیره کند مرد را مهر درم داشتن
خیره کند مرد را مهر درم داشتن
افسر کرمانی : قصاید
شمارهٔ ۲۸ - آیینه آفتاب
ای دل گمشده باز آی که آمد به شهود
غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۳۰۷ - می رود خنده به سامان بهاران زده ای
می رود خنده به سامان بهاران زده ای
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۲۳ - داغت جتی ای شمع دلافروز خوش است
داغت جتی ای شمع دلافروز خوش است
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۴۸ - نی حوصله ام که جرعه مستم دارد
نی حوصله ام که جرعه مستم دارد
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۳۸۹ - ای خواجه ز کف رسوم حکمت مگذار
ای خواجه ز کف رسوم حکمت مگذار
امیر پازواری : چهاربیتی‌ها
شماره ۱۹۰ - ای دَخْنهْ آهو، وَرهْ رهْ وَرْ گیرهْ
ای دَخْنهْ آهو، وَرهْ رهْ وَرْ گیرهْ
سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۲۴ - ساربان
ساربان امرد غمش دارد شتر را ناتوان
فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۵۵ - جسم خاکی گر بمیرد آتش جان زنده است
جسم خاکی گر بمیرد آتش جان زنده است
طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۶۰ - ساختی خوارم، بعاشق گلعذاران این کنند؟
ساختی خوارم، بعاشق گلعذاران این کنند؟
مجد همگر : رباعیات
شماره ۵۱۸ - گشتم ز جفای فلک و گردش سال
گشتم ز جفای فلک و گردش سال