مولوی : غزلیات
غزل ۲۲۷۶ - ای جبرئیل از عشق تو اندر سما پا کوفته
ای جِبْرَئیل از عشقِ تو اَنْدَر سَما پا کوفْته امیر معزی : قصاید
شماره ۹۱ - در معزالدین ملکشاه آفتاب دین و داد
در معزالدین ملکشاه آفتاب دین و داد اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۳۱۶ - کس در پی آزار دل افکار مباد
کس در پی آزار دل افکار مباد وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۷۶ - بخت آن کو که کشم رخش و سوارش سازم
بخت آن کو که کشم رخش و سوارش سازم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۵۶ - به گرد تربت روشندلان دلیر مگرد
به گرد تربت روشندلان دلیر مگرد اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۷۹۴ - ما درد به درمان مسیحا نفروشیم
ما درد به درمان مسیحا نفروشیم امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۲۴۱ - خرم آن لحظه که مشتاق به یاری برسد
خرم آن لحظه که مشتاق به یاری برسد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۳۴ - نقش خیال رویش دیشب به خواب دیدم
نقش خیال رویش دیشب به خواب دیدم نورعلیشاه : بخش دوم
شماره ۹۵ - چو بسمل کردی و بردی دل من
چو بسمل کردی و بردی دل من قوامی رازی : دیوان اشعار
شمارهٔ ۶۷ - در غزل است
ای دل اندوه یار خورده نه ای رشیدالدین میبدی : ۳۱- سورة لقمان - مکّیّة
۱ - النوبة الثانیة
این سوره لقمان سى و چهار آیت است و پانصد و چهل و دو کلمت و دو هزار و صد و ده حرف. جمله بمکه فرو آمد مگر سه آیت که بمدینه فرو آمد: وَ لَوْ أَنَّ ما فِی الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلامٌ تا آخر سه آیت. حسن گفت: جمله سورة مکى است مگر یک آیت: الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلاةَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکاةَ از بهر آنکه فرض نماز و فرض زکاة بمدینه فرو آمد، و درین سورة منسوخ نیست مگر این کلمات: وَ مَنْ کَفَرَ فَلا یَحْزُنْکَ کُفْرُهُ این قدر از آیت منسوخ است بآیت سیف و باقى آیت محکم. عبید زاکانی : غزلیات
غزل ۳۱ - ز من مپرس که بر من چه حال میگذرد
ز من مپرس که بر من چه حال میگذرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۴۷ - در بهار نوجوانی هر که از صهبا گذشت
در بهار نوجوانی هر که از صهبا گذشت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۲ - چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ما
چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ما صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۱۷ - دل ز احیای شب دیجور روشن می شود
دل ز احیای شب دیجور روشن می شود بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۶۶۹ - ای ابر! نی به باغ و نه در لالهزار بار
ای ابر! نی به باغ و نه در لالهزار بار طغرای مشهدی : ساقینامه
بخش ۱۳ - صوت دعا و آهنگ آمین
مغنی به غفلت مشو پای بست فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۲۰ - عندلیب عشق را جز نالههای زار نیست
عندلیب عشق را جز نالههای زار نیست کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۰۵۵ - گر همه وقتی همه دل خون نیی
گر همه وقتی همه دل خون نیی امیر پازواری : چهاربیتیها
شماره ۱۳۱ - اندی که خُوره، تهْ دلْ به مهْ کنار بو!
اندی که خُوره، تهْ دلْ به مهْ کنار بو!
غزل ۲۲۷۶ - ای جبرئیل از عشق تو اندر سما پا کوفته
ای جِبْرَئیل از عشقِ تو اَنْدَر سَما پا کوفْته امیر معزی : قصاید
شماره ۹۱ - در معزالدین ملکشاه آفتاب دین و داد
در معزالدین ملکشاه آفتاب دین و داد اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۳۱۶ - کس در پی آزار دل افکار مباد
کس در پی آزار دل افکار مباد وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۷۶ - بخت آن کو که کشم رخش و سوارش سازم
بخت آن کو که کشم رخش و سوارش سازم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۵۶ - به گرد تربت روشندلان دلیر مگرد
به گرد تربت روشندلان دلیر مگرد اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۷۹۴ - ما درد به درمان مسیحا نفروشیم
ما درد به درمان مسیحا نفروشیم امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۲۴۱ - خرم آن لحظه که مشتاق به یاری برسد
خرم آن لحظه که مشتاق به یاری برسد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۳۴ - نقش خیال رویش دیشب به خواب دیدم
نقش خیال رویش دیشب به خواب دیدم نورعلیشاه : بخش دوم
شماره ۹۵ - چو بسمل کردی و بردی دل من
چو بسمل کردی و بردی دل من قوامی رازی : دیوان اشعار
شمارهٔ ۶۷ - در غزل است
ای دل اندوه یار خورده نه ای رشیدالدین میبدی : ۳۱- سورة لقمان - مکّیّة
۱ - النوبة الثانیة
این سوره لقمان سى و چهار آیت است و پانصد و چهل و دو کلمت و دو هزار و صد و ده حرف. جمله بمکه فرو آمد مگر سه آیت که بمدینه فرو آمد: وَ لَوْ أَنَّ ما فِی الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلامٌ تا آخر سه آیت. حسن گفت: جمله سورة مکى است مگر یک آیت: الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلاةَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکاةَ از بهر آنکه فرض نماز و فرض زکاة بمدینه فرو آمد، و درین سورة منسوخ نیست مگر این کلمات: وَ مَنْ کَفَرَ فَلا یَحْزُنْکَ کُفْرُهُ این قدر از آیت منسوخ است بآیت سیف و باقى آیت محکم. عبید زاکانی : غزلیات
غزل ۳۱ - ز من مپرس که بر من چه حال میگذرد
ز من مپرس که بر من چه حال میگذرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۴۷ - در بهار نوجوانی هر که از صهبا گذشت
در بهار نوجوانی هر که از صهبا گذشت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۲ - چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ما
چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ما صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۱۷ - دل ز احیای شب دیجور روشن می شود
دل ز احیای شب دیجور روشن می شود بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۶۶۹ - ای ابر! نی به باغ و نه در لالهزار بار
ای ابر! نی به باغ و نه در لالهزار بار طغرای مشهدی : ساقینامه
بخش ۱۳ - صوت دعا و آهنگ آمین
مغنی به غفلت مشو پای بست فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۲۰ - عندلیب عشق را جز نالههای زار نیست
عندلیب عشق را جز نالههای زار نیست کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۰۵۵ - گر همه وقتی همه دل خون نیی
گر همه وقتی همه دل خون نیی امیر پازواری : چهاربیتیها
شماره ۱۳۱ - اندی که خُوره، تهْ دلْ به مهْ کنار بو!
اندی که خُوره، تهْ دلْ به مهْ کنار بو!