فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۷۳۱ - با دلم گلزار می‌گوید سخن
با دلم گلزار می‌گوید سخن
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۶۳ - اسیر جبه ودستار چند خواهی بود
اسیر جبه ودستار چند خواهی بود
قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۸ - در ستایش شاهزاده فریدون میرزا
طراق سندان برخاست ای غلام از در
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۵۱۰ - درد دل زار و زردی رخ دارم
درد دل زار و زردی رخ دارم
فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۱۲ - آن قوم که دلشان ز دورنگیها رست
آن قوم که دلشان ز دورنگیها رست
کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۸ - قرار می برد از خلق آه و زاری ما
قرار می برد از خلق آه و زاری ما
کمال خجندی : غزلیات
شماره ۹۱۱ - گفته‌ای از ما دلت بردار زنهار این مگو
گفته‌ای از ما دلت بردار زنهار این مگو
مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۴۸ - چه شود که اهل جهان بکسی ز تف غم او شرری نرسد
چه شود که اهل جهان بکسی ز تف غم او شرری نرسد
عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۱۷۳ - گر نکوییت بیشتر گردد
گر نکوییت بیشتر گردد
پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
مادر دوراندیش
با مرغکان خویش، چنین گفت ماکیان
بابافغانی : غزلیات
شماره ۱۳۶ - از گلم گلها شکفت و از مزارم لاله خاست
از گلم گلها شکفت و از مزارم لاله خاست
جمال‌الدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۴۶ - هیچ کس را هوش عشق تو درسر نشود
هیچ کس را هوش عشق تو درسر نشود
میرداماد : اشعار عربی
شمارهٔ ۳ - وله ایضا
کانی کل معقول عویص
فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۹۸ - دل بد مکن ز همدمی غم که آشناست
دل بد مکن ز همدمی غم که آشناست
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۶۷۸ - هر کسی را عنایتی فرمود
هر کسی را عنایتی فرمود
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۶۴ - آینه در دست گیر و یاد حیرانی بکن
آینه در دست گیر و یاد حیرانی بکن
عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۶۸۹ - آنچه با من می‌کند سودای تو
آنچه با من می‌کند سودای تو
فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۷۱۱ - چو سنبل پیچ و تابم مو بمو از پیچش مویی
چو سنبل پیچ و تابم مو بمو از پیچش مویی
بابافغانی : غزلیات
شماره ۱۳۵ - دوش آه من سر راهش برسم داد بست
دوش آه من سر راهش برسم داد بست
مجد همگر : قصاید
شماره ۳۸ - شد چشم جهان روشن و جانها همه خرم
شد چشم جهان روشن و جانها همه خرم