سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۰۸ - هر گل که پس از مردنم از خاک بر آمد
هر گل که پس از مردنم از خاک بر آمد آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۶۹ - داد اجازه بر سخن آن لب نوشخند را
داد اجازه بر سخن آن لب نوشخند را سعدی : قطعات
شماره ۲۰۵ - ای پسندیده حیف بر درویش
ای پسندیده حیف بر درویش عطار نیشابوری : باب سیام: در فراغت نمودن از معشوق
شماره ۳۰ - اندهگن توییم از دیری گاه
اندهگن توییم از دیری گاه فردوسی : پادشاهی بهرام گور
بخش ۱۷ - دگر روز چون تاج بفروخت هور
دگر روز چون تاج بفروخت هور نهج البلاغه : خطبه ها
هشدار به عثمان نسبت به شکایت مردم
و من كلام له عليهالسلام لما اجتمع الناس إليه و شكوا ما نقموه على عثمان و سألوه مخاطبته لهم و استعتابه لهم فدخل عليه فقال جامی : سلامان و ابسال
بخش ۳۹ - حکایت عاشقی که دفع گمان اغیار را وصف معشوق خود در لباس آفتاب و ماه و غیر آن کردی
عاشقی در گوشه ای بنشسته بود جامی : تحفةالاحرار
بخش ۱۲ - در اشارت به هشیاری روز و بیداری شب
هست یکی نیمهٔ عمر تو روز کمال خجندی : غزلیات
شماره ۵ - از باد مکش طره جانانه ما را
از باد مکش طره جانانه ما را اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۲۲۴ - التّقدیر
آنها که زاسرار سخن می گویند جامی : تحفةالاحرار
بخش ۴۳ - حکایت صوفیی که در سماع غنای مغنیه خرقه فقر از سر برکشید و از لجه بی آرام بحر حقیقت به ساحت ساحل مجاز آرمید
کعبه روی از سر وجد عظیم سعدی : قصاید
قصیده ۲۰ - کسی که او نظر مهر در زمانه کند
کسی که او نظر مهر در زمانه کند سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۵۸ - قطعه ٧
روی در زیر سمش کرد بساطی، چو فگند جامی : سلامان و ابسال
بخش ۳۷ - حکایت گریختن قطران شاعر از بسیاری عطای ممدوح خود فضلون
بود قطران نکته دانی سحرساز ترانه های کودکانه : بخش اول
پیرمرد مهربون
پیرمرد مهربون، مزرعه داره امیر پازواری : دوبیتیها
شماره ۶۶ - وَنُوشه رِهْ گِمٌهْ چییهْ ته دامِنِ چاکْ؟
وَنُوشه رِهْ گِمٌهْ چییهْ ته دامِنِ چاکْ؟ کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۱۳ - پای بوس چون منی حیف است گفتی بر زبانت
پای بوس چون منی حیف است گفتی بر زبانت امام سجاد علیهالسلام : رساله حقوق
حق دست
و أما حــق يــدك فأن لاتبسطهـا إلى مالايحــل لك فتنال بما تبسطها إليه مــن الله العقوبة فى الآجل و من الناس بلسان اللائمة فى العاجل ؛ و لاتقبضها مما افتــرض الله عليها؛ و لكن توقرها بقبضها عـــن كثير مما لايحل لها و بسطها الى كثيـر مما ليس عليها؛ فاذا هى قد عقلت و شرفت فى العاجل وجب لها حسن الثواب فى الاجل اهلی شیرازی : قصاید
شمارهٔ ۳۰ - در تعریف جام شاه گوید
اینچه روح افزا شراب و اینچه سیمین ساغرست فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۵۹ - تا به رخ چین سر زلف تو لرزان نشود
تا به رخ چین سر زلف تو لرزان نشود
شماره ۱۰۸ - هر گل که پس از مردنم از خاک بر آمد
هر گل که پس از مردنم از خاک بر آمد آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۶۹ - داد اجازه بر سخن آن لب نوشخند را
داد اجازه بر سخن آن لب نوشخند را سعدی : قطعات
شماره ۲۰۵ - ای پسندیده حیف بر درویش
ای پسندیده حیف بر درویش عطار نیشابوری : باب سیام: در فراغت نمودن از معشوق
شماره ۳۰ - اندهگن توییم از دیری گاه
اندهگن توییم از دیری گاه فردوسی : پادشاهی بهرام گور
بخش ۱۷ - دگر روز چون تاج بفروخت هور
دگر روز چون تاج بفروخت هور نهج البلاغه : خطبه ها
هشدار به عثمان نسبت به شکایت مردم
و من كلام له عليهالسلام لما اجتمع الناس إليه و شكوا ما نقموه على عثمان و سألوه مخاطبته لهم و استعتابه لهم فدخل عليه فقال جامی : سلامان و ابسال
بخش ۳۹ - حکایت عاشقی که دفع گمان اغیار را وصف معشوق خود در لباس آفتاب و ماه و غیر آن کردی
عاشقی در گوشه ای بنشسته بود جامی : تحفةالاحرار
بخش ۱۲ - در اشارت به هشیاری روز و بیداری شب
هست یکی نیمهٔ عمر تو روز کمال خجندی : غزلیات
شماره ۵ - از باد مکش طره جانانه ما را
از باد مکش طره جانانه ما را اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۲۲۴ - التّقدیر
آنها که زاسرار سخن می گویند جامی : تحفةالاحرار
بخش ۴۳ - حکایت صوفیی که در سماع غنای مغنیه خرقه فقر از سر برکشید و از لجه بی آرام بحر حقیقت به ساحت ساحل مجاز آرمید
کعبه روی از سر وجد عظیم سعدی : قصاید
قصیده ۲۰ - کسی که او نظر مهر در زمانه کند
کسی که او نظر مهر در زمانه کند سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۵۸ - قطعه ٧
روی در زیر سمش کرد بساطی، چو فگند جامی : سلامان و ابسال
بخش ۳۷ - حکایت گریختن قطران شاعر از بسیاری عطای ممدوح خود فضلون
بود قطران نکته دانی سحرساز ترانه های کودکانه : بخش اول
پیرمرد مهربون
پیرمرد مهربون، مزرعه داره امیر پازواری : دوبیتیها
شماره ۶۶ - وَنُوشه رِهْ گِمٌهْ چییهْ ته دامِنِ چاکْ؟
وَنُوشه رِهْ گِمٌهْ چییهْ ته دامِنِ چاکْ؟ کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۱۳ - پای بوس چون منی حیف است گفتی بر زبانت
پای بوس چون منی حیف است گفتی بر زبانت امام سجاد علیهالسلام : رساله حقوق
حق دست
و أما حــق يــدك فأن لاتبسطهـا إلى مالايحــل لك فتنال بما تبسطها إليه مــن الله العقوبة فى الآجل و من الناس بلسان اللائمة فى العاجل ؛ و لاتقبضها مما افتــرض الله عليها؛ و لكن توقرها بقبضها عـــن كثير مما لايحل لها و بسطها الى كثيـر مما ليس عليها؛ فاذا هى قد عقلت و شرفت فى العاجل وجب لها حسن الثواب فى الاجل اهلی شیرازی : قصاید
شمارهٔ ۳۰ - در تعریف جام شاه گوید
اینچه روح افزا شراب و اینچه سیمین ساغرست فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۵۹ - تا به رخ چین سر زلف تو لرزان نشود
تا به رخ چین سر زلف تو لرزان نشود
