کمال خجندی : غزلیات
شماره ۴۳ - کعبه کویش مراد است این دل آواره را
کعبه کویش مراد است این دل آواره را ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۴ - در مرثیه و مادهٔ تاریخ فوت پدر
دربغ و درد که از کید فتنهٔ گردون سعدی : قطعات
شماره ۱۸۷ - نه نیکان را بد افتادست هرگز
نه نیکان را بد افتادست هرگز رشیدالدین میبدی : ۲۷- سورة النمل- مکیة
۵ - النوبة الثانیة
قوله: قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ: اى قل یا ایها الرسول الْحَمْدُ لِلَّهِ اى الشکر و الثناء کلّه للَّه، لانّه هو الذى یستحقّه على الحقیقة على آلائه و نعمائه. و قیل قل یا محمد الحمد للَّه على هلاک کفّار الامم الخالیة. و قیل قل الحمد للَّه الذى علّمک هذا الامر الذى ذکر، وَ سَلامٌ عَلى عِبادِهِ الَّذِینَ اصْطَفى و هم الانبیاء علیهم السلام، دلیله قوله: وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِینَ و قیل هم اصحاب محمد (ص) اصطفاهم اللَّه لنبیّه، و قیل هم امة محمد (ص)، و هى امّة الاتّباع الّذین اصطفاهم اللَّه لمعرفته و طاعته و هى الفرقة النّاجیة من الثلاث و السّبعین، قال اللَّه تعالى: وَ مِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ یَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ یَعْدِلُونَ. ثمّ قال الزاما للحجة: آللَّهُ خَیْرٌ اى قل یا محمد لکفّار قومک الزاما للحجة علیهم: آللَّهُ خَیْرٌ أَمَّا یُشْرِکُونَ، اى عبادة اللَّه خیر ام عبادتکم الاصنام. رسول خدا هر گه که این آیت خواندى گفتى:بل اللَّه خیر و ابقى و اجل و اکرم، قرائت اهل بصره و عاصم یشرکون بیاء است و باقى قرّاء بتاء مخاطبه خوانند، و استفهام بر طریق انکار و توبیخ است. فان قیل لفظ «الخیر» یستعمل فى شیئین فیهما خیر و لاحدهما مزیّة و لا خیر فى الاصنام اصلا قلنا مطلق لفظ «الخیر» لا یقتضى هذا، و الدلیل علیه قوله: أَصْحابُ الْجَنَّةِ یَوْمَئِذٍ خَیْرٌ مُسْتَقَرًّا وَ أَحْسَنُ مَقِیلًا و لم یقتض ذلک ان یکون لاهل النّار مقیل حسن و لکنّ المراد به زیادة التشدید. و قیل انّما ذکر ذلک لاعتقاد الجهلة و الکفّار، انّ فى الاصنام خیرا فکان ذلک على زعمهم. سعدی : غزلیات
غزل ۷۴ - شراب از دست خوبان سلسبیلست
شراب از دست خوبان سلسبیلست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱ - ابر می بارد و من می شوم از یار جدا
ابر می بارد و من می شوم از یار جدا طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۶۲ - مشکل که دهد دست مرا با تو وصالی
مشکل که دهد دست مرا با تو وصالی حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۵۴ - مرا بی باده مستی بر دوام است
مرا بی باده مستی بر دوام است ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۵
هرچه به تو نه نیکواست تو نیز به دگرکس مکن. نظامی گنجوی : خردنامه
بخش ۱۲ - افسانهٔ ماریه قبطیه
مغنی ره باستانی بزن ملکالشعرای بهار : غزلیات
شماره ۶۲ - کنون که کار دل از زلف یار نگشاید
کنون که کار دل از زلف یار نگشاید ترانه های کودکانه : بخش اول
راه مدرسه
باز هم موی مرا ملا احمد نراقی : باب چهارم
تفکر در اعمال و رفتار خود
و اما تفکر در اعمال خود که از آن به مراقبت و محاسبت تعبیر می شود و اگر چه در بیان توبه ذکر خواهد شد ولیکن در اینجا نیز خلاصه آن مذکور می شود. رشیدالدین میبدی : ۸۶- سورة الطارق- مکیة
النوبة الاولى
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان. سعدی : رباعیات
رباعی ۲۴ - آن گل که هنوز نو به دست آمده بود
آن گل که هنوز نو به دست آمده بود شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۳ - به هویت چو اوست با اسما
به هویت چو اوست با اسما غبار همدانی : غزلیات
شماره ۹۹ - بت ابرو کمانی از کمینی
بت ابرو کمانی از کمینی حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰ - گر هیچ دلی داری دریاب دل مارا
گر هیچ دلی داری دریاب دل مارا ابوالحسن فراهانی : غزلیات
شماره ۲۶ - دل به چنین زلف بندم چین ابرو چون بپاید
دل به چنین زلف بندم چین ابرو چون بپاید جامی : سبحةالابرار
بخش ۶۲ - حکایت آن بنده گنهکار که چون دولت عفوش دست داد بر آن نیستاد و پای در میدان طلب رضا نهاد
با ادب بنده ای از به طلبی
شماره ۴۳ - کعبه کویش مراد است این دل آواره را
کعبه کویش مراد است این دل آواره را ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۴ - در مرثیه و مادهٔ تاریخ فوت پدر
دربغ و درد که از کید فتنهٔ گردون سعدی : قطعات
شماره ۱۸۷ - نه نیکان را بد افتادست هرگز
نه نیکان را بد افتادست هرگز رشیدالدین میبدی : ۲۷- سورة النمل- مکیة
۵ - النوبة الثانیة
قوله: قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ: اى قل یا ایها الرسول الْحَمْدُ لِلَّهِ اى الشکر و الثناء کلّه للَّه، لانّه هو الذى یستحقّه على الحقیقة على آلائه و نعمائه. و قیل قل یا محمد الحمد للَّه على هلاک کفّار الامم الخالیة. و قیل قل الحمد للَّه الذى علّمک هذا الامر الذى ذکر، وَ سَلامٌ عَلى عِبادِهِ الَّذِینَ اصْطَفى و هم الانبیاء علیهم السلام، دلیله قوله: وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِینَ و قیل هم اصحاب محمد (ص) اصطفاهم اللَّه لنبیّه، و قیل هم امة محمد (ص)، و هى امّة الاتّباع الّذین اصطفاهم اللَّه لمعرفته و طاعته و هى الفرقة النّاجیة من الثلاث و السّبعین، قال اللَّه تعالى: وَ مِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ یَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ یَعْدِلُونَ. ثمّ قال الزاما للحجة: آللَّهُ خَیْرٌ اى قل یا محمد لکفّار قومک الزاما للحجة علیهم: آللَّهُ خَیْرٌ أَمَّا یُشْرِکُونَ، اى عبادة اللَّه خیر ام عبادتکم الاصنام. رسول خدا هر گه که این آیت خواندى گفتى:بل اللَّه خیر و ابقى و اجل و اکرم، قرائت اهل بصره و عاصم یشرکون بیاء است و باقى قرّاء بتاء مخاطبه خوانند، و استفهام بر طریق انکار و توبیخ است. فان قیل لفظ «الخیر» یستعمل فى شیئین فیهما خیر و لاحدهما مزیّة و لا خیر فى الاصنام اصلا قلنا مطلق لفظ «الخیر» لا یقتضى هذا، و الدلیل علیه قوله: أَصْحابُ الْجَنَّةِ یَوْمَئِذٍ خَیْرٌ مُسْتَقَرًّا وَ أَحْسَنُ مَقِیلًا و لم یقتض ذلک ان یکون لاهل النّار مقیل حسن و لکنّ المراد به زیادة التشدید. و قیل انّما ذکر ذلک لاعتقاد الجهلة و الکفّار، انّ فى الاصنام خیرا فکان ذلک على زعمهم. سعدی : غزلیات
غزل ۷۴ - شراب از دست خوبان سلسبیلست
شراب از دست خوبان سلسبیلست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱ - ابر می بارد و من می شوم از یار جدا
ابر می بارد و من می شوم از یار جدا طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۶۲ - مشکل که دهد دست مرا با تو وصالی
مشکل که دهد دست مرا با تو وصالی حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۵۴ - مرا بی باده مستی بر دوام است
مرا بی باده مستی بر دوام است ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۵
هرچه به تو نه نیکواست تو نیز به دگرکس مکن. نظامی گنجوی : خردنامه
بخش ۱۲ - افسانهٔ ماریه قبطیه
مغنی ره باستانی بزن ملکالشعرای بهار : غزلیات
شماره ۶۲ - کنون که کار دل از زلف یار نگشاید
کنون که کار دل از زلف یار نگشاید ترانه های کودکانه : بخش اول
راه مدرسه
باز هم موی مرا ملا احمد نراقی : باب چهارم
تفکر در اعمال و رفتار خود
و اما تفکر در اعمال خود که از آن به مراقبت و محاسبت تعبیر می شود و اگر چه در بیان توبه ذکر خواهد شد ولیکن در اینجا نیز خلاصه آن مذکور می شود. رشیدالدین میبدی : ۸۶- سورة الطارق- مکیة
النوبة الاولى
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان. سعدی : رباعیات
رباعی ۲۴ - آن گل که هنوز نو به دست آمده بود
آن گل که هنوز نو به دست آمده بود شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۳ - به هویت چو اوست با اسما
به هویت چو اوست با اسما غبار همدانی : غزلیات
شماره ۹۹ - بت ابرو کمانی از کمینی
بت ابرو کمانی از کمینی حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰ - گر هیچ دلی داری دریاب دل مارا
گر هیچ دلی داری دریاب دل مارا ابوالحسن فراهانی : غزلیات
شماره ۲۶ - دل به چنین زلف بندم چین ابرو چون بپاید
دل به چنین زلف بندم چین ابرو چون بپاید جامی : سبحةالابرار
بخش ۶۲ - حکایت آن بنده گنهکار که چون دولت عفوش دست داد بر آن نیستاد و پای در میدان طلب رضا نهاد
با ادب بنده ای از به طلبی
