مولوی : دفتر سوم
بخش ۱۲۸ - حکایت آن دزد کی پرسیدند چه میکنی نیمشب در بن این دیوار گفت دهل میزنم
این مثل بشنو که شب دزدی عنید رشیدالدین میبدی : ۵۵- سورة الرحمن
۱ - النوبة الثانیة
این سورة الرحمن هزار و ششصد و سى و شش حرف است و سیصد و پنجاه و یک کلمت و هفتاد و هشت آیت. جمله بمکه فرود آمد و آن را مکى شمرند مگر یک آیت: یَسْئَلُهُ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ. مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۰۲۳
اگر باده خوری باری ز دست دلبر ما خور مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۷۸۳
فان وفق الله الکریم وصالکم احمد شاملو : مدایح بیصله
تِکتِکِ ناگزیر را برمشمار...
کی با فنای تن ز تو کس دور میشود؟ فصیحی هروی : رباعیات
شمارهٔ ۹۸
ای کشته ز اشک شوق مژگان پرواز ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۳
ای برهمن آن عذار چون لاله پرست سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۵۶
به گرمای تموز از سرد سوزش اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۰۵
روی تو، که قبلهٔ جهانست اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۱۶
در گمانی که: به غیر از تو کسی یارم هست؟ امام خمینی : غزلیات
درگاه جمال
هر کجا پا بنهی حسن وی آنجا پیداست صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت شمارهٔ ۱۱۰۴
ز همراهان کسی نگرفت شمعی پیش راه من مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۷۸۱
قد رجعنا، قد رجعنا جائیا من طورکم مجد همگر : قصاید
شمارهٔ ۲۸
زهی رویت مه خوبان آفاق جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۱
الهی ره نما سوی خود این مدهوش غافل را فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۲۳ - در تهنیت جلوس سلطان محمد پس از سلطان محمود گوید
هر که بود از یمین دولت شاد ابوالحسن فراهانی : غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۴۳
باز عشقش تازه کرد از نو دل افسرده را میرداماد : رباعیات
شمارهٔ ۳۰۱
یارب به که گویم اندرین دیر کهن امام خمینی : غزلیات
مکتب عشق
آنکه دامن می زند بر آتش جانم، حبیب است عطار نیشابوری : باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق به
شمارهٔ ۱۳
ای مرد فسرده راز مینشناسی
بخش ۱۲۸ - حکایت آن دزد کی پرسیدند چه میکنی نیمشب در بن این دیوار گفت دهل میزنم
این مثل بشنو که شب دزدی عنید رشیدالدین میبدی : ۵۵- سورة الرحمن
۱ - النوبة الثانیة
این سورة الرحمن هزار و ششصد و سى و شش حرف است و سیصد و پنجاه و یک کلمت و هفتاد و هشت آیت. جمله بمکه فرود آمد و آن را مکى شمرند مگر یک آیت: یَسْئَلُهُ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ. مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۰۲۳
اگر باده خوری باری ز دست دلبر ما خور مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۷۸۳
فان وفق الله الکریم وصالکم احمد شاملو : مدایح بیصله
تِکتِکِ ناگزیر را برمشمار...
کی با فنای تن ز تو کس دور میشود؟ فصیحی هروی : رباعیات
شمارهٔ ۹۸
ای کشته ز اشک شوق مژگان پرواز ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۳
ای برهمن آن عذار چون لاله پرست سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۵۶
به گرمای تموز از سرد سوزش اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۰۵
روی تو، که قبلهٔ جهانست اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۱۶
در گمانی که: به غیر از تو کسی یارم هست؟ امام خمینی : غزلیات
درگاه جمال
هر کجا پا بنهی حسن وی آنجا پیداست صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت شمارهٔ ۱۱۰۴
ز همراهان کسی نگرفت شمعی پیش راه من مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۷۸۱
قد رجعنا، قد رجعنا جائیا من طورکم مجد همگر : قصاید
شمارهٔ ۲۸
زهی رویت مه خوبان آفاق جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۱
الهی ره نما سوی خود این مدهوش غافل را فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۲۳ - در تهنیت جلوس سلطان محمد پس از سلطان محمود گوید
هر که بود از یمین دولت شاد ابوالحسن فراهانی : غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۴۳
باز عشقش تازه کرد از نو دل افسرده را میرداماد : رباعیات
شمارهٔ ۳۰۱
یارب به که گویم اندرین دیر کهن امام خمینی : غزلیات
مکتب عشق
آنکه دامن می زند بر آتش جانم، حبیب است عطار نیشابوری : باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق به
شمارهٔ ۱۳
ای مرد فسرده راز مینشناسی
