شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۸ - با تو گویم که چیست جام و شراب
با تو گویم که چیست جام و شراب صامت بروجردی : قصاید
شمارهٔ ۱۷ - در مدح شاه اولیاء(ع)
در لوح چون قلم به سخن ابتدا نمود انوری : رباعیات
رباعی ۳۱۶ - ای خورده به واجبی چو مردان غم علم
ای خورده به واجبی چو مردان غم علم فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۶۲۰ - من آن نیم که توانم ز تو جدا باشم
من آن نیم که توانم ز تو جدا باشم انوری : مقطعات
شمارهٔ ۲۳۳ - در مذمت زنان
زن چو میغست و مرد چون ماهست ترانه های کودکانه : بخش اول
شاپرکی گفت
شاپرکی گفت اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۶۷۶ - گر چه زان ما گشتی، سر ما چه دانی تو؟
گر چه زان ما گشتی، سر ما چه دانی تو؟ امیرخسرو دهلوی : مثنویات
شمارهٔ ۱۰ - گر چه در پایان سرودن این اشعار بخود چنین خطاب کرده بود:
لیک اگر پند من آری به گوش حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۵۲ - زلف بی باک تو تا سلسله جنبانم بود
زلف بی باک تو تا سلسله جنبانم بود ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۱۱۳ - پند بدادمت من، ای پور، پار
پند بدادمت من، ای پور، پار ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - اموال حلال و حرام و مشتبه و درجات آنها
بدان که اموال بر سه قسم است: حلال واضح و حرام واضح و مال مشتبه و از برای هر یک از اینها درجات بسیار است، زیرا که مال حرام اگر چه همه آن خبیث است و لیکن بعضی از بعضی خبیث تر است چنانکه حرمت مالی که کسی به معامله فاسده بگیرد با وجود تراضی از یکدیگر، مثل حرمت مال یتیمی که به قهر و عدوان گرفته شود، نیست. اوحدی مراغهای : جام جم
در ترک و تجرید
بیدرم باش، ارت سرد نیست ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۹۸ - از شست ، شها ، چو ناوکی بگذاری
از شست ، شها ، چو ناوکی بگذاری اوحدی مراغهای : جام جم
تمامی این ستایش بر سبیل اشتراک
خسروی طاهر و وزیری پاک ترانه های کودکانه : بخش اول
کمربند ایمنی
بذار ببینم خودتو کنار دستی خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۱۰۶ - اگر معارضه حُسن تو را به حور افتد
اگر معارضه حُسن تو را به حور افتد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۸۹ - شنیدم آه گرمی با تو گستاخانه سرکرده
شنیدم آه گرمی با تو گستاخانه سرکرده جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۰۰۲ - صد ازین جور و جفا گر ز برای تو کشم
صد ازین جور و جفا گر ز برای تو کشم ترانه های کودکانه : بخش اول
سرمای شب
هنگامی که سرمای شب میلرزاند جنگل را عطار نیشابوری : باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست
شماره ۸ - گر در کوهی مقیم و گر در دشتی
گر در کوهی مقیم و گر در دشتی
غزل ۱۰۸ - با تو گویم که چیست جام و شراب
با تو گویم که چیست جام و شراب صامت بروجردی : قصاید
شمارهٔ ۱۷ - در مدح شاه اولیاء(ع)
در لوح چون قلم به سخن ابتدا نمود انوری : رباعیات
رباعی ۳۱۶ - ای خورده به واجبی چو مردان غم علم
ای خورده به واجبی چو مردان غم علم فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۶۲۰ - من آن نیم که توانم ز تو جدا باشم
من آن نیم که توانم ز تو جدا باشم انوری : مقطعات
شمارهٔ ۲۳۳ - در مذمت زنان
زن چو میغست و مرد چون ماهست ترانه های کودکانه : بخش اول
شاپرکی گفت
شاپرکی گفت اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۶۷۶ - گر چه زان ما گشتی، سر ما چه دانی تو؟
گر چه زان ما گشتی، سر ما چه دانی تو؟ امیرخسرو دهلوی : مثنویات
شمارهٔ ۱۰ - گر چه در پایان سرودن این اشعار بخود چنین خطاب کرده بود:
لیک اگر پند من آری به گوش حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۵۲ - زلف بی باک تو تا سلسله جنبانم بود
زلف بی باک تو تا سلسله جنبانم بود ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۱۱۳ - پند بدادمت من، ای پور، پار
پند بدادمت من، ای پور، پار ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - اموال حلال و حرام و مشتبه و درجات آنها
بدان که اموال بر سه قسم است: حلال واضح و حرام واضح و مال مشتبه و از برای هر یک از اینها درجات بسیار است، زیرا که مال حرام اگر چه همه آن خبیث است و لیکن بعضی از بعضی خبیث تر است چنانکه حرمت مالی که کسی به معامله فاسده بگیرد با وجود تراضی از یکدیگر، مثل حرمت مال یتیمی که به قهر و عدوان گرفته شود، نیست. اوحدی مراغهای : جام جم
در ترک و تجرید
بیدرم باش، ارت سرد نیست ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۹۸ - از شست ، شها ، چو ناوکی بگذاری
از شست ، شها ، چو ناوکی بگذاری اوحدی مراغهای : جام جم
تمامی این ستایش بر سبیل اشتراک
خسروی طاهر و وزیری پاک ترانه های کودکانه : بخش اول
کمربند ایمنی
بذار ببینم خودتو کنار دستی خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۱۰۶ - اگر معارضه حُسن تو را به حور افتد
اگر معارضه حُسن تو را به حور افتد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۸۹ - شنیدم آه گرمی با تو گستاخانه سرکرده
شنیدم آه گرمی با تو گستاخانه سرکرده جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۰۰۲ - صد ازین جور و جفا گر ز برای تو کشم
صد ازین جور و جفا گر ز برای تو کشم ترانه های کودکانه : بخش اول
سرمای شب
هنگامی که سرمای شب میلرزاند جنگل را عطار نیشابوری : باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست
شماره ۸ - گر در کوهی مقیم و گر در دشتی
گر در کوهی مقیم و گر در دشتی
