عطار نیشابوری : باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق
شمارهٔ ۴
عاشق ز همه کار جهان فرد بود صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۸۲
فتنه روز جزا خانه نشین است اینجا مولوی : دفتر ششم
بخش ۳۵ - رنجور شدن این هلال و بیخبری خواجهٔ او از رنجوری او از تحقیر و ناشناخت و واقف شدن دل مصطفی علیهالسلام از رنجوری و حال او و افتقاد و عیادت رسول علیهالسلام این هلال را
از قضا رنجور و ناخوش شد هلال صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۹۸۵
اول ما نیستی و آخر ما نیستی است خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات شمارهٔ ۱۴۵
الهی پهنای عزت تو جای اشارت نگذاشت و قدم و حدانیت تو راه اضافت برداشت تا رهی گم کرد آنچه در دست داشت و نا چیز شد هر چه می پنداشت. صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۲۰۵
شد بهار و غنچه ما همچنان در خاک ماند صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت شمارهٔ ۸۸۹
در دل صاف نماند اثر تیغ زبان مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۸۰
آن خواجه اگر چه تیزگوش است صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۱۰۴
انگور ما رسید و به خم رفت وباده شد صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۷۳۹
گر دو روزی خاکمال آن گلعذارم می دهد عطار نیشابوری : دفتر دوم
در شرح دادن خورشید وحدت در حجاب صورت فرماید
عجائب خود خورشید تابانست عطار نیشابوری : باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق به
شمارهٔ ۱۵
کو عقل که قصد آن جلالت کردی عطار نیشابوری : باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق به
شمارهٔ ۲۶
در قلزم عشق تو که دیار نماند سعدی : غزلیات
غزل ۲۹۲
شیرین دهان آن بت عیار بنگرید سعدی : باب پنجم در عشق و جوانی
حکایت شمارهٔ ۵
یکی را از متعلمان کمال بهجتی بود و معلم از آنجا که حس بشریت است با حسن کبیره او معاملتی داشت و وقتی که به خلوتش دریافتی گفتی مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۸۱۱
از هوای شمس دین بنگر تو این دیوانگی حافظ : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۴
ساقی بیار باده که ماه صیام رفت صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۴۲۵
بی طراوت نشود سرو جوانی که تراست عطار نیشابوری : باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن
شمارهٔ ۱
ذوق شکر از چشیدن آمد حاصل صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۶۳۸
از هوس گر تو به دنبال هواخواهی رفت
شمارهٔ ۴
عاشق ز همه کار جهان فرد بود صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۸۲
فتنه روز جزا خانه نشین است اینجا مولوی : دفتر ششم
بخش ۳۵ - رنجور شدن این هلال و بیخبری خواجهٔ او از رنجوری او از تحقیر و ناشناخت و واقف شدن دل مصطفی علیهالسلام از رنجوری و حال او و افتقاد و عیادت رسول علیهالسلام این هلال را
از قضا رنجور و ناخوش شد هلال صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۹۸۵
اول ما نیستی و آخر ما نیستی است خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات شمارهٔ ۱۴۵
الهی پهنای عزت تو جای اشارت نگذاشت و قدم و حدانیت تو راه اضافت برداشت تا رهی گم کرد آنچه در دست داشت و نا چیز شد هر چه می پنداشت. صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۲۰۵
شد بهار و غنچه ما همچنان در خاک ماند صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت شمارهٔ ۸۸۹
در دل صاف نماند اثر تیغ زبان مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۸۰
آن خواجه اگر چه تیزگوش است صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۱۰۴
انگور ما رسید و به خم رفت وباده شد صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۷۳۹
گر دو روزی خاکمال آن گلعذارم می دهد عطار نیشابوری : دفتر دوم
در شرح دادن خورشید وحدت در حجاب صورت فرماید
عجائب خود خورشید تابانست عطار نیشابوری : باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق به
شمارهٔ ۱۵
کو عقل که قصد آن جلالت کردی عطار نیشابوری : باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق به
شمارهٔ ۲۶
در قلزم عشق تو که دیار نماند سعدی : غزلیات
غزل ۲۹۲
شیرین دهان آن بت عیار بنگرید سعدی : باب پنجم در عشق و جوانی
حکایت شمارهٔ ۵
یکی را از متعلمان کمال بهجتی بود و معلم از آنجا که حس بشریت است با حسن کبیره او معاملتی داشت و وقتی که به خلوتش دریافتی گفتی مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۸۱۱
از هوای شمس دین بنگر تو این دیوانگی حافظ : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۴
ساقی بیار باده که ماه صیام رفت صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۴۲۵
بی طراوت نشود سرو جوانی که تراست عطار نیشابوری : باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن
شمارهٔ ۱
ذوق شکر از چشیدن آمد حاصل صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۶۳۸
از هوس گر تو به دنبال هواخواهی رفت
