کمالالدین اسماعیل : قصاید
شمارهٔ ۱۱۷ - و قال ایضا یمدح الصّدر رکن الدّین
هرگز کسی نداد بدینسان نشان برف کمال خجندی : غزلیات
شماره ۵۳۲ - نور چشمی بر صاحب نظری می آید
نور چشمی بر صاحب نظری می آید کمال خجندی : غزلیات
شماره ۶۱۶ - دل من طلبکار بار است و بس
دل من طلبکار بار است و بس فرخی سیستانی : رباعیات
شماره ۳۵ - ای دوست تر، از دو دیده و بینایی
ای دوست تر، از دو دیده و بینایی سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۱۶۶ - استشهاد آوردن حکایت ابراهیم ادهم رحمة اللّه علیه جهت تاکید پند و موعظه بر این معنی
یک شبی خفته بود ابراهیم قائم مقام فراهانی : اشعار عربی
به میرزا محمد بروجردی نبشته
جاء الکتاب فجائنی روح و ریحان و راحه اقبال لاهوری : پس چه باید کرد؟
خطاب به مهر عالمتاب
ای امیر خاور ای مهر منیر کمال خجندی : غزلیات
شماره ۵۹۰ - مرا گونی بمیر از من چه تقصیر
مرا گونی بمیر از من چه تقصیر کمال خجندی : غزلیات
شماره ۹۳۷ - چو چشم مست تو دیدم خمارم از دیده
چو چشم مست تو دیدم خمارم از دیده کمالالدین اسماعیل : قصاید
شمارهٔ ۷۱ - وله ایضاً یمدحه و یعاتبه فیها
تویی که همّت تو از کرم جدا نبود کمال خجندی : غزلیات
شماره ۵۸۹ - ما در این شهر ملولیم و از این قوم نغور
ما در این شهر ملولیم و از این قوم نغور شمس مغربی : غزلیات
شماره ۷۵ - رخت هر دم جمالی مینماید
رخت هر دم جمالی مینماید سراج قمری : رباعیات
شماره ۲۰ - ای اشک من از پسته ی تو عنابی
ای اشک من از پسته ی تو عنابی رشیدالدین میبدی : ۴۲- سورة الشورى - مکیه
۳ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: فَما أُوتِیتُمْ مِنْ شَیْءٍ فَمَتاعُ الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَیْرٌ وَ أَبْقى... الایة، مفهوم آیت آنست که: ایمان راست و توکل درست، کسى را بود که در جمله احوال اعتماد بر ضمان اللَّه کند و نظام کار و راستى حال خود، از عنایت و رعایت اللَّه جوید، نه از دنیا و متاع دنیا، که این دنیا پلى گذشتنى است و بساطى در نوشتنى و منزلى که بناکام مىبباید گذاشت و عمر عزیز سرمایهاى که بىمراد، مى درباید باخت. پس سزاى بنده آنست که از این آلایش دنیا کرانه گیرد و روى بآرایش دین نهد، تا فردا داغ خسار، برخسار خود نبیند و در هاویه حرمان و خسران نیفتد. کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۵۸ - هست آن چشمیم و باز آن چشم میجوئیم مست
هست آن چشمیم و باز آن چشم میجوئیم مست مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۲۵۶ - هم در مدح او
طبع هوا بگشت و دگرگونه شد جهان سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۱۱۰ - در بیان آنکه منکر شیخ منکر شیخ نیست از او منکر است. و آنکه نزد شیخ نمیآید از رد شیخ است و آنکه از شیخ کرامتی نمیبیند نیست که شیخ را کرامت نیست، شیخ از سر تا پا همه کرامت است الا چون آن مرید را نمیخواهد خوبی و کرامت خود را از او پنهان میدارد. شیخ صفت خدا دارد که تخلقوا باخلاق اللّه حق تعالی خوب است خوب را دوست میدارد که ان اللّه جمیل یحب الجمال.
جلوه ها شیخ بر مرید کند شمس مغربی : غزلیات
شماره ۳۱ - هیچ میدانی که عالم از کجاست
هیچ میدانی که عالم از کجاست شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۲۵۵ - مانندهٔ گرد ، گرد مأوا گردیم
مانندهٔ گرد ، گرد مأوا گردیم کمال خجندی : غزلیات
شماره ۹۵۷ - تا برخسار مه از غالیه چوگان زده ای
تا برخسار مه از غالیه چوگان زده ای
شمارهٔ ۱۱۷ - و قال ایضا یمدح الصّدر رکن الدّین
هرگز کسی نداد بدینسان نشان برف کمال خجندی : غزلیات
شماره ۵۳۲ - نور چشمی بر صاحب نظری می آید
نور چشمی بر صاحب نظری می آید کمال خجندی : غزلیات
شماره ۶۱۶ - دل من طلبکار بار است و بس
دل من طلبکار بار است و بس فرخی سیستانی : رباعیات
شماره ۳۵ - ای دوست تر، از دو دیده و بینایی
ای دوست تر، از دو دیده و بینایی سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۱۶۶ - استشهاد آوردن حکایت ابراهیم ادهم رحمة اللّه علیه جهت تاکید پند و موعظه بر این معنی
یک شبی خفته بود ابراهیم قائم مقام فراهانی : اشعار عربی
به میرزا محمد بروجردی نبشته
جاء الکتاب فجائنی روح و ریحان و راحه اقبال لاهوری : پس چه باید کرد؟
خطاب به مهر عالمتاب
ای امیر خاور ای مهر منیر کمال خجندی : غزلیات
شماره ۵۹۰ - مرا گونی بمیر از من چه تقصیر
مرا گونی بمیر از من چه تقصیر کمال خجندی : غزلیات
شماره ۹۳۷ - چو چشم مست تو دیدم خمارم از دیده
چو چشم مست تو دیدم خمارم از دیده کمالالدین اسماعیل : قصاید
شمارهٔ ۷۱ - وله ایضاً یمدحه و یعاتبه فیها
تویی که همّت تو از کرم جدا نبود کمال خجندی : غزلیات
شماره ۵۸۹ - ما در این شهر ملولیم و از این قوم نغور
ما در این شهر ملولیم و از این قوم نغور شمس مغربی : غزلیات
شماره ۷۵ - رخت هر دم جمالی مینماید
رخت هر دم جمالی مینماید سراج قمری : رباعیات
شماره ۲۰ - ای اشک من از پسته ی تو عنابی
ای اشک من از پسته ی تو عنابی رشیدالدین میبدی : ۴۲- سورة الشورى - مکیه
۳ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: فَما أُوتِیتُمْ مِنْ شَیْءٍ فَمَتاعُ الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَیْرٌ وَ أَبْقى... الایة، مفهوم آیت آنست که: ایمان راست و توکل درست، کسى را بود که در جمله احوال اعتماد بر ضمان اللَّه کند و نظام کار و راستى حال خود، از عنایت و رعایت اللَّه جوید، نه از دنیا و متاع دنیا، که این دنیا پلى گذشتنى است و بساطى در نوشتنى و منزلى که بناکام مىبباید گذاشت و عمر عزیز سرمایهاى که بىمراد، مى درباید باخت. پس سزاى بنده آنست که از این آلایش دنیا کرانه گیرد و روى بآرایش دین نهد، تا فردا داغ خسار، برخسار خود نبیند و در هاویه حرمان و خسران نیفتد. کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۵۸ - هست آن چشمیم و باز آن چشم میجوئیم مست
هست آن چشمیم و باز آن چشم میجوئیم مست مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۲۵۶ - هم در مدح او
طبع هوا بگشت و دگرگونه شد جهان سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۱۱۰ - در بیان آنکه منکر شیخ منکر شیخ نیست از او منکر است. و آنکه نزد شیخ نمیآید از رد شیخ است و آنکه از شیخ کرامتی نمیبیند نیست که شیخ را کرامت نیست، شیخ از سر تا پا همه کرامت است الا چون آن مرید را نمیخواهد خوبی و کرامت خود را از او پنهان میدارد. شیخ صفت خدا دارد که تخلقوا باخلاق اللّه حق تعالی خوب است خوب را دوست میدارد که ان اللّه جمیل یحب الجمال.
جلوه ها شیخ بر مرید کند شمس مغربی : غزلیات
شماره ۳۱ - هیچ میدانی که عالم از کجاست
هیچ میدانی که عالم از کجاست شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۲۵۵ - مانندهٔ گرد ، گرد مأوا گردیم
مانندهٔ گرد ، گرد مأوا گردیم کمال خجندی : غزلیات
شماره ۹۵۷ - تا برخسار مه از غالیه چوگان زده ای
تا برخسار مه از غالیه چوگان زده ای
