صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۳۲ - الباطل
ز باطل گر بپرسی جز عدم نیست فریدون مشیری : بهار را باورکن
آخرین جرعه این جام
همه می پرسند ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل شماره ۵
دل بسته نقش چهرهٔ دلدار خویش را ناصرخسرو : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۹۳
نبینی بر درخت این جهان بار اوحدالدین کرمانی : الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها
شمارهٔ ۷۶
سیرم زحیات محنت آکندهٔ خویش رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۲۳ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: وَ کَذلِکَ جَعَلْناکُمْ أُمَّةً وَسَطاً خداوند حکیم پادشاه علیم، که حدوث کائنات بقدرت و ایجاد اوست، وجود حادثات بعزت و اظهار اوست، قوام زمین و سماوات، بداشت اوست، محدثات را بیافرید، و از محدثات جانوران را برگزید و از جانوران آدمیان را برگزید، و از آدمیان مؤمنان را برگزید، و از مؤمنان پیغامبران را برگزید، و از پیغامبران مصطفى را برگزید و امت وى را بر امتهاى پیشینه برگزید. مصطفى ع ازینجا گفت «بعثت من خیر قرون بنى آدم قرنا فقرنا حتى کنت من القرن الذى کنت فیه» قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۶۳۹
هر نقش که بر سپهر اعلا بینی قائم مقام فراهانی : نامههای فارسی
شمارهٔ ۸ - خطاب به میرزا بزرگ نوری
حبذا بخت مساعد که پس از چندین گاه پروانه التفات مخدوم مشفق مهربان مشعر بر گلههای دوستانه و نصایح مشفقانه رسید و مزید اعتماد ببقای عهد مودت گردید. نسیمی : غزلیات
شمارهٔ ۹
ساقیا آمد به جوش از شوق لعلت جان ما صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۳۳۸
جان و دل را رایگان آن دشمن جان برنداشت ایرانشان : کوشنامه
بخش ۳۶۶ - ماهنگ، دارای چین، یا کوش پیشین بنیانگذار چهار طاقی
جهاندیده گوید که بنیاد این عطار نیشابوری : باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
شمارهٔ ۲۲
همچون من و تو علی الیقین ای ساقی خاقانی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۶
دلها همه در خدمت ابروی تو اند قاسم انوار : غزلیات
شمارهٔ ۳۵۶
با ما سخن از خرقه و سجاده مگویید مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۹۴۴
ای مبدعی که سگ را بر شیر میفزایی ملا مسیح پانی پتی : رام و سیتا
بخش ۳۱ - مشورت کردن وزیران با برت به جهت جلوس او و منع کردن برت وزیران را و آمدن در چترکوت به جهت آوردن رام و انکار کردن رام از ملک
به پایان چون رسید ایام ماتم کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۶۴۷
دور از تو اگر لب به نفس بگشایم جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۵۴۳
تا کی از دیده من روی تو پنهان باشد نهج البلاغه : حکمت ها
دلسرد نشدن از ناسپاسی مردم
<strong> وَ قَالَ عليهالسلام </strong> لاَ يُزَهِّدَنَّكَ فِي اَلْمَعْرُوفِ مَنْ لاَ يَشْكُرُهُ لَكَ فَقَدْ يَشْكُرُكَ عَلَيْهِ مَنْ لاَ يَسْتَمْتِعُ بِشَيْءٍ مِنْهُ ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل شماره ۱۵۱
راه عشق است و بهرگام دوصد جان بگرو
بخش ۳۲ - الباطل
ز باطل گر بپرسی جز عدم نیست فریدون مشیری : بهار را باورکن
آخرین جرعه این جام
همه می پرسند ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل شماره ۵
دل بسته نقش چهرهٔ دلدار خویش را ناصرخسرو : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۹۳
نبینی بر درخت این جهان بار اوحدالدین کرمانی : الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها
شمارهٔ ۷۶
سیرم زحیات محنت آکندهٔ خویش رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۲۳ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: وَ کَذلِکَ جَعَلْناکُمْ أُمَّةً وَسَطاً خداوند حکیم پادشاه علیم، که حدوث کائنات بقدرت و ایجاد اوست، وجود حادثات بعزت و اظهار اوست، قوام زمین و سماوات، بداشت اوست، محدثات را بیافرید، و از محدثات جانوران را برگزید و از جانوران آدمیان را برگزید، و از آدمیان مؤمنان را برگزید، و از مؤمنان پیغامبران را برگزید، و از پیغامبران مصطفى را برگزید و امت وى را بر امتهاى پیشینه برگزید. مصطفى ع ازینجا گفت «بعثت من خیر قرون بنى آدم قرنا فقرنا حتى کنت من القرن الذى کنت فیه» قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۶۳۹
هر نقش که بر سپهر اعلا بینی قائم مقام فراهانی : نامههای فارسی
شمارهٔ ۸ - خطاب به میرزا بزرگ نوری
حبذا بخت مساعد که پس از چندین گاه پروانه التفات مخدوم مشفق مهربان مشعر بر گلههای دوستانه و نصایح مشفقانه رسید و مزید اعتماد ببقای عهد مودت گردید. نسیمی : غزلیات
شمارهٔ ۹
ساقیا آمد به جوش از شوق لعلت جان ما صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۳۳۸
جان و دل را رایگان آن دشمن جان برنداشت ایرانشان : کوشنامه
بخش ۳۶۶ - ماهنگ، دارای چین، یا کوش پیشین بنیانگذار چهار طاقی
جهاندیده گوید که بنیاد این عطار نیشابوری : باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
شمارهٔ ۲۲
همچون من و تو علی الیقین ای ساقی خاقانی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۶
دلها همه در خدمت ابروی تو اند قاسم انوار : غزلیات
شمارهٔ ۳۵۶
با ما سخن از خرقه و سجاده مگویید مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۹۴۴
ای مبدعی که سگ را بر شیر میفزایی ملا مسیح پانی پتی : رام و سیتا
بخش ۳۱ - مشورت کردن وزیران با برت به جهت جلوس او و منع کردن برت وزیران را و آمدن در چترکوت به جهت آوردن رام و انکار کردن رام از ملک
به پایان چون رسید ایام ماتم کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۶۴۷
دور از تو اگر لب به نفس بگشایم جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۵۴۳
تا کی از دیده من روی تو پنهان باشد نهج البلاغه : حکمت ها
دلسرد نشدن از ناسپاسی مردم
<strong> وَ قَالَ عليهالسلام </strong> لاَ يُزَهِّدَنَّكَ فِي اَلْمَعْرُوفِ مَنْ لاَ يَشْكُرُهُ لَكَ فَقَدْ يَشْكُرُكَ عَلَيْهِ مَنْ لاَ يَسْتَمْتِعُ بِشَيْءٍ مِنْهُ ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل شماره ۱۵۱
راه عشق است و بهرگام دوصد جان بگرو
