رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۲۳ - النوبة الاولى
قوله تعالى: وَ کَذلِکَ همچنین جَعَلْناکُمْ أُمَّةً شما را گروهى کردیم وَسَطاً بهینه گزیده، لِتَکُونُوا شُهَداءَ تا گواهان باشید پیغامبران را، عَلَى النَّاسِ بر مردمان از امّتان ایشان، وَ یَکُونَ الرَّسُولُ عَلَیْکُمْ شَهِیداً و رسول شما بر شما گواه، وَ ما جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ و نکردیم ترا آن قبله الَّتِی کُنْتَ عَلَیْها آنک تو اول بر آن بودى إِلَّا لِنَعْلَمَ مگر که بدانیم و به بینیم مَنْ یَتَّبِعُ الرَّسُولَ آن کیست که بر پى رسول میرود مِمَّنْ یَنْقَلِبُ عَلى عَقِبَیْهِ از آن کس به پس مىباز گردد و با پاشنه مىنشیند، وَ إِنْ کانَتْ لَکَبِیرَةً و آن از قبله بقبله گشتن کارى بزرگ و گران بود إِلَّا عَلَى الَّذِینَ هَدَى اللَّهُ مگر بریشان که اللَّه دل ایشان را راه نمود و بر راستى بداشت، وَ ما کانَ اللَّهُ لِیُضِیعَ إِیمانَکُمْ و اللَّه تباه کردن ایمان شما را نیست إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُفٌ رَحِیمٌ اللَّه بمردمان مهربان است بخشاینده سخت مهربان صائب تبریزی : مطالع
شمارهٔ ۷۷
ز لعلش پر می گلرنگ شد پیمانه دلها اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
تو سلطان حجازی من فقیرم
تو سلطان حجازی من فقیرم نظیری نیشابوری : غزلیات
شمارهٔ ۳۵
پروانه ایم و شعله بود آشیان ما قصاب کاشانی : غزلیات
شمارهٔ ۳۱۱
بشنوی گر ز من غمزده پندی مردی حافظ : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۳
مردی ز کنندهٔ در خیبر پرس صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۷
زان خرمن گل حاصل ما دامن چیدهست صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۵
از جوانی داغها بر سینهٔ ما مانده است عبید زاکانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۷
مبارکست نظر بر تو بامداد پگاه صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۲
دیدن روی تو ظلم است و ندیدن مشکل است صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۶
درون گنبد گردون فتنه بار مخسب صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵
چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ما صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۲
دل ز هر نقش گشته ساده مرا صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۰
گر قابل ملال نیم، شاد کن مرا ابوعلی عثمانی : باب دوم
بخش ۴۷ - ابوالحسن الصائغ
و از ایشان بود ابوالحسن الصائغ نام او علیّ بن محمّدبن سهل الدّینوری رَحْمَةُ اللّهِ عَلَیْه، مقیم بود بمصر و مرگ او آنجا بود و از پیران و بزرگان بود. صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۶
یک بار بی خبر به شبستان من درآ صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۲
آن چنان کز رفتن گل خار میماند به جا سنایی غزنوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۷
جاودان خدمت کنند آن چشم سحر آمیز را فخرالدین عراقی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۷ - در مدح بهاء الدین زکریای ملتانی
روشنان آینهٔ دل چو مصفا بینند اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۶۴
ای سحری دعای من، در دلش آن جفا مهل
۲۳ - النوبة الاولى
قوله تعالى: وَ کَذلِکَ همچنین جَعَلْناکُمْ أُمَّةً شما را گروهى کردیم وَسَطاً بهینه گزیده، لِتَکُونُوا شُهَداءَ تا گواهان باشید پیغامبران را، عَلَى النَّاسِ بر مردمان از امّتان ایشان، وَ یَکُونَ الرَّسُولُ عَلَیْکُمْ شَهِیداً و رسول شما بر شما گواه، وَ ما جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ و نکردیم ترا آن قبله الَّتِی کُنْتَ عَلَیْها آنک تو اول بر آن بودى إِلَّا لِنَعْلَمَ مگر که بدانیم و به بینیم مَنْ یَتَّبِعُ الرَّسُولَ آن کیست که بر پى رسول میرود مِمَّنْ یَنْقَلِبُ عَلى عَقِبَیْهِ از آن کس به پس مىباز گردد و با پاشنه مىنشیند، وَ إِنْ کانَتْ لَکَبِیرَةً و آن از قبله بقبله گشتن کارى بزرگ و گران بود إِلَّا عَلَى الَّذِینَ هَدَى اللَّهُ مگر بریشان که اللَّه دل ایشان را راه نمود و بر راستى بداشت، وَ ما کانَ اللَّهُ لِیُضِیعَ إِیمانَکُمْ و اللَّه تباه کردن ایمان شما را نیست إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُفٌ رَحِیمٌ اللَّه بمردمان مهربان است بخشاینده سخت مهربان صائب تبریزی : مطالع
شمارهٔ ۷۷
ز لعلش پر می گلرنگ شد پیمانه دلها اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
تو سلطان حجازی من فقیرم
تو سلطان حجازی من فقیرم نظیری نیشابوری : غزلیات
شمارهٔ ۳۵
پروانه ایم و شعله بود آشیان ما قصاب کاشانی : غزلیات
شمارهٔ ۳۱۱
بشنوی گر ز من غمزده پندی مردی حافظ : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۳
مردی ز کنندهٔ در خیبر پرس صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۷
زان خرمن گل حاصل ما دامن چیدهست صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۵
از جوانی داغها بر سینهٔ ما مانده است عبید زاکانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۷
مبارکست نظر بر تو بامداد پگاه صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۲
دیدن روی تو ظلم است و ندیدن مشکل است صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۶
درون گنبد گردون فتنه بار مخسب صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵
چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ما صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۲
دل ز هر نقش گشته ساده مرا صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۰
گر قابل ملال نیم، شاد کن مرا ابوعلی عثمانی : باب دوم
بخش ۴۷ - ابوالحسن الصائغ
و از ایشان بود ابوالحسن الصائغ نام او علیّ بن محمّدبن سهل الدّینوری رَحْمَةُ اللّهِ عَلَیْه، مقیم بود بمصر و مرگ او آنجا بود و از پیران و بزرگان بود. صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۶
یک بار بی خبر به شبستان من درآ صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۲
آن چنان کز رفتن گل خار میماند به جا سنایی غزنوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۷
جاودان خدمت کنند آن چشم سحر آمیز را فخرالدین عراقی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۷ - در مدح بهاء الدین زکریای ملتانی
روشنان آینهٔ دل چو مصفا بینند اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۶۴
ای سحری دعای من، در دلش آن جفا مهل
