ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۹۱ - در دام تو هر دم کشم آزار دگر
در دام تو هر دم کشم آزار دگر ایرانشان : کوشنامه
بخش ۶۰ - پژوهش شاه چین برای شناسایی فرزند
یکی نامور خواهم از انجمن آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۲۸۳ - رفتی و سایه صفت دلشدگان دنبالت
رفتی و سایه صفت دلشدگان دنبالت اوحدالدین کرمانی : اشعار و قطعات پراکندهٔ دیگر
شماره ۵ - اگر به حضرت عالی نمی شوم چاکر
اگر به حضرت عالی نمی شوم چاکر یغمای جندقی : بخش اول
شمارهٔ ۸۸ - به دوستی نگاشته
سرور من تا اکنون که نیمه ماه است گاهت انباز امام اصفهانی می دانستم گاه دمساز نجف بیک مازندرانی. هم بدان خانه هم بدین لانه خاک می رفتم و سنگ می سفتم. یکی از یاران گفت آنرا که به سر پویائی و به جان جویان، دیری است از آن کیش نوآئین برگشت، و با دست و دندان در آهنگ کهن که شیوه پیش بود آویخت. پیشوای مازندرانی را باژگون نماز آورد و پیروان وارون پوی ویرا دور و نزدیک در ستود و بدسرود. رنجیده بدرود ری کرد و چار اسبه انداز جی. بیش از اندازه دست دریغ گزیدم تا چرا چندین گاهم از دید دوست و شنید این مایه رویداد دیری دوری رست و با یک جهان بینائی و شنوائی کری و کوری. نه به دیدارت بخش نگاهی یافتم نه در بزمت بار در خواه بخشایش گناهی. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۳۴ - به هر چمن قد موزون او خرام کند
به هر چمن قد موزون او خرام کند عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۱۷۱ - هر دل که ز خویشتن فنا گردد
هر دل که ز خویشتن فنا گردد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۱۴ - کوی عشق است و سعادت را در اینجا کارهاست
کوی عشق است و سعادت را در اینجا کارهاست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۸۱۳ - خوشا چشمی که با آن طاق ابرو آشنا گردد
خوشا چشمی که با آن طاق ابرو آشنا گردد کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۶۸۹ - مسکین دلم از درد نهانی دیدن
مسکین دلم از درد نهانی دیدن کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۶۴ - ایخوش آندم که دلت از سر کین برخیزد
ایخوش آندم که دلت از سر کین برخیزد حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۸۸۳ - به افسونها، شنیدم بوالهوس را، شاد می کردی
به افسونها، شنیدم بوالهوس را، شاد می کردی ادیب الممالک : غزلیات
شماره ۱۰۷ - کعبه آمد در نماز ایدل سوی این کعبه رو کن
کعبه آمد در نماز ایدل سوی این کعبه رو کن صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۱۰۹ - باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبرست
باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبرست ملکالشعرای بهار : رباعیات
شمارهٔ ۴۳ - شهر تهران
شهریست پر از همهمه و قالاقیل فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۳۷ - ای دوست که با چهرة زردیم از تو
ای دوست که با چهرة زردیم از تو آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۹۹۶ - ما را عبث نبود که از بزم رانده ای
ما را عبث نبود که از بزم رانده ای قوامی رازی : دیوان اشعار
شمارهٔ ۱۰۸ - در موعظت و نصیحت و ترغیب به اختیار آخرت بردنیا گوید
عمرها کوتاه گشتست ای عزیزان زینهار سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۵۸۰ - این اتفاق طرفه بین کندر فتد
این اتفاق طرفه بین کندر فتد ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۱۵۱ - آمد بهار و وقت نشاطست می بیار
آمد بهار و وقت نشاطست می بیار
شماره ۹۱ - در دام تو هر دم کشم آزار دگر
در دام تو هر دم کشم آزار دگر ایرانشان : کوشنامه
بخش ۶۰ - پژوهش شاه چین برای شناسایی فرزند
یکی نامور خواهم از انجمن آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۲۸۳ - رفتی و سایه صفت دلشدگان دنبالت
رفتی و سایه صفت دلشدگان دنبالت اوحدالدین کرمانی : اشعار و قطعات پراکندهٔ دیگر
شماره ۵ - اگر به حضرت عالی نمی شوم چاکر
اگر به حضرت عالی نمی شوم چاکر یغمای جندقی : بخش اول
شمارهٔ ۸۸ - به دوستی نگاشته
سرور من تا اکنون که نیمه ماه است گاهت انباز امام اصفهانی می دانستم گاه دمساز نجف بیک مازندرانی. هم بدان خانه هم بدین لانه خاک می رفتم و سنگ می سفتم. یکی از یاران گفت آنرا که به سر پویائی و به جان جویان، دیری است از آن کیش نوآئین برگشت، و با دست و دندان در آهنگ کهن که شیوه پیش بود آویخت. پیشوای مازندرانی را باژگون نماز آورد و پیروان وارون پوی ویرا دور و نزدیک در ستود و بدسرود. رنجیده بدرود ری کرد و چار اسبه انداز جی. بیش از اندازه دست دریغ گزیدم تا چرا چندین گاهم از دید دوست و شنید این مایه رویداد دیری دوری رست و با یک جهان بینائی و شنوائی کری و کوری. نه به دیدارت بخش نگاهی یافتم نه در بزمت بار در خواه بخشایش گناهی. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۳۴ - به هر چمن قد موزون او خرام کند
به هر چمن قد موزون او خرام کند عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۱۷۱ - هر دل که ز خویشتن فنا گردد
هر دل که ز خویشتن فنا گردد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۱۴ - کوی عشق است و سعادت را در اینجا کارهاست
کوی عشق است و سعادت را در اینجا کارهاست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۸۱۳ - خوشا چشمی که با آن طاق ابرو آشنا گردد
خوشا چشمی که با آن طاق ابرو آشنا گردد کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۶۸۹ - مسکین دلم از درد نهانی دیدن
مسکین دلم از درد نهانی دیدن کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۶۴ - ایخوش آندم که دلت از سر کین برخیزد
ایخوش آندم که دلت از سر کین برخیزد حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۸۸۳ - به افسونها، شنیدم بوالهوس را، شاد می کردی
به افسونها، شنیدم بوالهوس را، شاد می کردی ادیب الممالک : غزلیات
شماره ۱۰۷ - کعبه آمد در نماز ایدل سوی این کعبه رو کن
کعبه آمد در نماز ایدل سوی این کعبه رو کن صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۱۰۹ - باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبرست
باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبرست ملکالشعرای بهار : رباعیات
شمارهٔ ۴۳ - شهر تهران
شهریست پر از همهمه و قالاقیل فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۳۷ - ای دوست که با چهرة زردیم از تو
ای دوست که با چهرة زردیم از تو آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۹۹۶ - ما را عبث نبود که از بزم رانده ای
ما را عبث نبود که از بزم رانده ای قوامی رازی : دیوان اشعار
شمارهٔ ۱۰۸ - در موعظت و نصیحت و ترغیب به اختیار آخرت بردنیا گوید
عمرها کوتاه گشتست ای عزیزان زینهار سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۵۸۰ - این اتفاق طرفه بین کندر فتد
این اتفاق طرفه بین کندر فتد ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۱۵۱ - آمد بهار و وقت نشاطست می بیار
آمد بهار و وقت نشاطست می بیار
