نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۳ - در استدلال نظر و توفیق شناخت
خبر داری که سیاحان افلاک
قرآن کریم : متن و ترجمه
سورة المعارج
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
امامی هروی : رباعیات
شماره ۱۰ - نشناخته ای، ای دل بیدانش و درد
نشناخته ای، ای دل بیدانش و درد
حافظ : قطعات
قطعه ۲۰ - بلبل و سرو و سمن یاسمن و لاله و گل
بلبل و سرو و سمن یاسمن و لاله و گل
نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۱۰۰ - روی تو چو ماه انور آمد
روی تو چو ماه انور آمد
نهج البلاغه : خطبه ها
در پاسخ به امتياز خواهى برادرش عقیل
و من كلام له عليه‌السلام يتبرأ من الظلم وَ اَللَّهِ لَأَنْ أَبِيتَ عَلَى حَسَكِ اَلسَّعْدَانِ مُسَهَّداً أَوْ أُجَرَّ فِي اَلْأَغْلاَلِ مُصَفَّداً أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أَلْقَى اَللَّهَ وَ رَسُولَهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ ظَالِماً لِبَعْضِ اَلْعِبَادِ وَ غَاصِباً لِشَيْءٍ مِنَ اَلْحُطَامِ
مفاتیح الجنان : فضیلت و اعمال ماه مبارک رمضان
اعمال سحرهاى ماه رمضان
و آن چند عمل است:
رشیدالدین میبدی : ۱۵- سورة الحجر- مکیة
۱ - النوبة الاولى
«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ» بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.
امام سجاد علیه‌السلام : صحیفه سجادیه
دعای ۴۵ ) دعا به هنگام وداع ماه رمضان
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ فِي وِدَاعِ شَهْرِ رَمَضَانَ
جامی : دفتر اول
بخش ۱۳۳ - اشارة الی قوله تعالی ماعندکم ینفد و ما عندالله باق
کل ما کان عندکم ینفد
باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۲۷۴ - صفاهونم صفاهونم چه جا بی
صفاهونم صفاهونم چه جا بی
فردوسی : پادشاهی خسرو پرویز
بخش ۱۶ - همی‌تاخت خسرو به پیش اندرون
همی‌تاخت خسرو به پیش اندرون
فردوسی : پادشاهی بهرام گور
بخش ۷ - چو بنشست می خواست از بامداد
چو بنشست می خواست از بامداد
ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۵۱۲ - در درویشی هیچ کم و بیش مدان
در درویشی هیچ کم و بیش مدان
صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۶۴ - ز بسکه دیر شد ای دوست انتهای فراقت
ز بسکه دیر شد ای دوست انتهای فراقت
ترکی شیرازی : فصل اول - لطیفه‌نگاری‌ها
شمارهٔ ۷۹ - راه عاشقی
تا به گرد رخ تو سر زد خط
فریدون مشیری : ابر و کوچه
زهر شیرین
تو را من زهر شیرین خوانم ای عشق، که نامی خوش تر از اینت ندانم
مولوی : غزلیات
غزل ۲۰۳۳ - جانا نخست ما را مرد مدام گردان
جانا نخست ما را مرد مدام گردان
لالایی ها : بخش اول
لالایی بالش‌ها
لالالالا گل لاله شب شده
محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۴۲ - دردا که وصل یار به جز یک نفس نبود
دردا که وصل یار به جز یک نفس نبود