قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۳۰۹ - نگار من که بود ترک و غمزه چندانش
نگار من که بود ترک و غمزه چندانش محمد بن منور : فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته
حکایت ۷۶ - هم در آن وقت کی شیخ بنشابور بود روزی بگورستان حیره میرفت چون بسر خاک مشایخ رسید جمعی را دید آنجا کی خمر میخوردند و چیزی میزدند. صوفیان در اضطراب آم
هم در آن وقت کی شیخ بنشابور بود روزی بگورستان حیره میرفت چون بسر خاک مشایخ رسید جمعی را دید آنجا کی خمر میخوردند و چیزی میزدند. صوفیان در اضطراب آمدند، خواستند کی ایشان را احتساب کنند و برنجانند، شیخ مانع شد. چون نزدیک ایشان رسید گفت: خداوند چنانک درین جهان خوش دل میباشید، در آن جهان نیز خوش دلتان داراد. جماعت برخاستند و جمله در پای شیخ افتادند و خمرها را بریختند و توبه کردند و از یک نظر شیخ از نیک مردان شدند. کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۴۲۵ - هنگام صبوحست حریفان خیزید
هنگام صبوحست حریفان خیزید ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱۲۶ - در کار کس ار قرار می باید هست
در کار کس ار قرار می باید هست اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۸۵۳ - دل را چگونه منع محبت کند کسی
دل را چگونه منع محبت کند کسی کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۳ - زلف تو که در سیه گری چا کرتست
زلف تو که در سیه گری چا کرتست بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۹۴۰ - ای بهار جلوهات را شش جهت دربار گل
ای بهار جلوهات را شش جهت دربار گل اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۷۲۱ - ای بر فلک از رخ علم نور کشیده
ای بر فلک از رخ علم نور کشیده وفایی شوشتری : رباعیات
شماره ۱۱ - گفتی که به وقت مردن آیم به سرت
گفتی که به وقت مردن آیم به سرت طغرای مشهدی : متفرقات
شماره ۱۲ - نه زلف است آنکه بر دور تو مشک آلود می گردد
نه زلف است آنکه بر دور تو مشک آلود می گردد هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۱۱۸ - زان دل به جانب سگ کوی تو می کشد
زان دل به جانب سگ کوی تو می کشد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۷۶۴ - قلاشم، ای منکر، مرا دربانی میخانه ده
قلاشم، ای منکر، مرا دربانی میخانه ده امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۱۰۹ - قمر برید ز من مهر و من خراب قمر
قمر برید ز من مهر و من خراب قمر حزین لاهیجی : تذکرة العاشقین
بخش ۷ - دربارهٔ پدر دانشمند خود سروده است
آذین چو کلام کلک بندد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۲۲۶ - خیز که جلوه می کند چهره دلگشای گل
خیز که جلوه می کند چهره دلگشای گل صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۳۱ - ز در درآ و شبستان ما منور کن
ز در درآ و شبستان ما منور کن حافظ : غزلیات
غزل ۷ - صوفی بیا که آینه صافیست جام را
صوفی بیا که آیِنِه، صافیست جام را اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
اگر پندی ز درویشی پذیری
اگر پندی ز درویشی پذیری سعدی : باب چهارم در تواضع
حکایت - گدایی شنیدم که در تنگ جای
گدایی شنیدم که در تنگ جای ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٢٠١ - ایدوستان بکام دلم نیست روزگار
ایدوستان بکام دلم نیست روزگار
شماره ۳۰۹ - نگار من که بود ترک و غمزه چندانش
نگار من که بود ترک و غمزه چندانش محمد بن منور : فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته
حکایت ۷۶ - هم در آن وقت کی شیخ بنشابور بود روزی بگورستان حیره میرفت چون بسر خاک مشایخ رسید جمعی را دید آنجا کی خمر میخوردند و چیزی میزدند. صوفیان در اضطراب آم
هم در آن وقت کی شیخ بنشابور بود روزی بگورستان حیره میرفت چون بسر خاک مشایخ رسید جمعی را دید آنجا کی خمر میخوردند و چیزی میزدند. صوفیان در اضطراب آمدند، خواستند کی ایشان را احتساب کنند و برنجانند، شیخ مانع شد. چون نزدیک ایشان رسید گفت: خداوند چنانک درین جهان خوش دل میباشید، در آن جهان نیز خوش دلتان داراد. جماعت برخاستند و جمله در پای شیخ افتادند و خمرها را بریختند و توبه کردند و از یک نظر شیخ از نیک مردان شدند. کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۴۲۵ - هنگام صبوحست حریفان خیزید
هنگام صبوحست حریفان خیزید ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱۲۶ - در کار کس ار قرار می باید هست
در کار کس ار قرار می باید هست اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۸۵۳ - دل را چگونه منع محبت کند کسی
دل را چگونه منع محبت کند کسی کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۳ - زلف تو که در سیه گری چا کرتست
زلف تو که در سیه گری چا کرتست بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۹۴۰ - ای بهار جلوهات را شش جهت دربار گل
ای بهار جلوهات را شش جهت دربار گل اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۷۲۱ - ای بر فلک از رخ علم نور کشیده
ای بر فلک از رخ علم نور کشیده وفایی شوشتری : رباعیات
شماره ۱۱ - گفتی که به وقت مردن آیم به سرت
گفتی که به وقت مردن آیم به سرت طغرای مشهدی : متفرقات
شماره ۱۲ - نه زلف است آنکه بر دور تو مشک آلود می گردد
نه زلف است آنکه بر دور تو مشک آلود می گردد هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۱۱۸ - زان دل به جانب سگ کوی تو می کشد
زان دل به جانب سگ کوی تو می کشد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۷۶۴ - قلاشم، ای منکر، مرا دربانی میخانه ده
قلاشم، ای منکر، مرا دربانی میخانه ده امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۱۰۹ - قمر برید ز من مهر و من خراب قمر
قمر برید ز من مهر و من خراب قمر حزین لاهیجی : تذکرة العاشقین
بخش ۷ - دربارهٔ پدر دانشمند خود سروده است
آذین چو کلام کلک بندد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۲۲۶ - خیز که جلوه می کند چهره دلگشای گل
خیز که جلوه می کند چهره دلگشای گل صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۳۱ - ز در درآ و شبستان ما منور کن
ز در درآ و شبستان ما منور کن حافظ : غزلیات
غزل ۷ - صوفی بیا که آینه صافیست جام را
صوفی بیا که آیِنِه، صافیست جام را اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
اگر پندی ز درویشی پذیری
اگر پندی ز درویشی پذیری سعدی : باب چهارم در تواضع
حکایت - گدایی شنیدم که در تنگ جای
گدایی شنیدم که در تنگ جای ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٢٠١ - ایدوستان بکام دلم نیست روزگار
ایدوستان بکام دلم نیست روزگار
