صائب تبریزی : مطالع
شمارهٔ ۹۱
حذر ز ناخن الماس نیست داغ مرا
ملک‌الشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۴
بخدای و سردار مرد، وستار وکستاخ مباش‌.
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۲۸۱
تمام شوقیم لیک غافل‌که دل به راه‌که می‌خرامد
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۳۵۱
محرم آهنگ دل شو سرمه بر آواز بند
حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۷۲۷
بیا که می کند از مشرق آفتاب طلوع
اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۴۵
آن ستمگر، که وفای منش از یاد برفت
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۷۶
دل عمرهاست آینه ترتیب داده است
سلیم تهرانی : غزلیات
شمارهٔ ۶۴۹
سر کن سخنی تا دل بدحال گشاید
خاقانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۱۷
آوازهٔ جمالت چون از جهان برآمد
اوحدالدین کرمانی : الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن
شمارهٔ ۳۳
در خوی خوش است عیش خوش کز جان است
مجد همگر : رباعیات
شمارهٔ ۱۷۳
ایزد که جهان ساخته قدرت اوست
انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۹۷ - در مدح امیر شمس‌الدین اغلبک
ای بهمت ورای چرخ اثیر
امیر معزی : قصاید
شمارهٔ ۴۲۹
ای صدر دین و نصرت دین در بقای تو
آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۲۸۲
پسته دهن بسته زخندیدنت
عمعق بخاری : رباعیات
شمارهٔ ۴
نه دل ز تمنای تو در بر گنجد
قدسی مشهدی : غزلیات
شمارهٔ ۲۲۱
به عزم جلوه چو آن گلعذار برخیزد
آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۸۴
نشکفته است از چمن دلبری گلی
آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۲۳۴
این کجکله ترک قزلباش کدامست
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شمارهٔ ۳۷۶
دلرا سر شعر و شاعری نیست دگر
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۵۱۰
گر دل زتو بگسلند بغم بشکنمش