سعدی : غزلیات
غزل ۱۱۶ - گر صبر دل از تو هست و گر نیست
گر صبر دل از تو هست و گر نیست
وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۵۰ - کوهکن بر یاد شیرین و لب جان پرورش
کوهکن بر یاد شیرین و لب جان پرورش
اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۱۶۱ - الرّضا و التّسلیم
گر واقفی ای مرد به هر اسراری
سنایی غزنوی : الباب التاسع فیالحکمة والامثال و مثالب شعراء‌المدّعین ومذّمة‌الاطباء والمنجّمین
اندر مذمّت خواهران گوید
ور ترا خواهر آورد مادر
جامی : اعتقادنامه
بخش ۴ - اشارة الی صفاته سبحانه
به صفات کمال موصوف است
سعدی : باب پنجم در رضا
حکایت - چه خوش گفت شاگرد منسوج باف
چه خوش گفت شاگرد منسوج باف
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۳۲۶ - تا شدم صید تو آسوده ز هر صیادم
تا شدم صید تو آسوده ز هر صیادم
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۴۷۰ - شب چارده غلامی ز مه تمام داری
شب چارده غلامی ز مه تمام داری
مولوی : رباعیات
رباعی ۵۴۷ - ایام وصال یار گوئی که نبود
ایام وصال یار گوئی که نبود
مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۲۱۹ - هم در ستایش او
آمد صفر امروز چو دی رفت محرم
جمال‌الدین عبدالرزاق : مقطعات
شمارهٔ ۶۷ - شیخ ابوعامر
خسروا زاصطبل تو کو معمور باد
میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۸ - عشق تو برد هوش من غم فزوده را
عشق تو برد هوش من غم فزوده را
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۴۵ - دل در اندیشهٔ آن زلف گره گیر افتاد
دل در اندیشهٔ آن زلف گره گیر افتاد
عطار نیشابوری : بخش چهلم
الحكایة و التمثیل
آن یکی اعرابئی از عشق مست
نهج البلاغه : حکمت ها
روش تبریک تولد نوزاد
وَ هَنَّأَ بِحَضْرَتِهِ رَجُلٌ رَجُلاً بِغُلاَمٍ وُلِدَ لَهُ فَقَالَ لَهُ لِيَهْنِئْكَ اَلْفَارِسُ فَقَالَ عليه‌السلام لاَ تَقُلْ ذَلِكَ وَ لَكِنْ قُلْ شَكَرْتَ اَلْوَاهِبَ وَ بُورِكَ لَكَ فِي اَلْمَوْهُوبِ وَ بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ رُزِقْتَ بِرَّهُ
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۴۱۱ - در انتهای کار خود از ابتدا ببین
در انتهای کار خود از ابتدا ببین
طغرل احراری : غزلیات
شماره ۵۶ - حیات طغرل از عشق حبیب است
حیات طغرل از عشق حبیب است
اوحدی مراغه‌ای : جام جم
در تحقیق زیارت قبور
نور با جان اگر چه همرنگست
مولوی : رباعیات
رباعی ۳۶۰ - عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست
عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۲۲ - دل از رخ تو به گل های تازه رو نرود
دل از رخ تو به گل های تازه رو نرود