شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۹۹۵ - آفتابی می پرستم لایزال
آفتابی می پرستم لایزال
جمال‌الدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۷۴ - بوئی از بوستان همی آید
بوئی از بوستان همی آید
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۸۲۵ - مظهر و مهر به همدیگر نگر
مظهر و مهر به همدیگر نگر
صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۱۸۶ - گر مهم چو مهر ز آن جمال و چهر با شروط مهر دلبری کند
گر مهم چو مهر ز آن جمال و چهر با شروط مهر دلبری کند
قطران تبریزی : مقطعات
شماره ۶ - نبود صعبتر از هجر بتان هیچ عذاب
نبود صعبتر از هجر بتان هیچ عذاب
صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۲۱۶ - در آغاز پیری و انجام کار
در آغاز پیری و انجام کار
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
مسلمانان به خویشان در ستیزند
مسلمانان به خویشان در ستیزند
نیر تبریزی : لآلی منظومه
بخش ۳۰ - رباعیات در مدح حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام
بر مخزن غیب، باب مفتوح علی‌ست
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۵۵۶ - بحر عشقش را کران پیدا نشد
بحر عشقش را کران پیدا نشد
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۸۴ - چون بلبل داریم برای رازی
چون بلبل داریم برای رازی
ادیب الممالک : قصاید
شماره ۷۶ - زلال خضر کزان تشنه ماند اسکندر
زلال خضر کزان تشنه ماند اسکندر
عمعق بخاری : مقطعات و اشعار پراکنده
شماره ۲۰ - سیرم ازخوان سیه کاسه گردون، هر چند
سیرم ازخوان سیه کاسه گردون، هر چند
عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۲۹۷ - دوش دل آرایش بزمش تمنا کرده بود
دوش دل آرایش بزمش تمنا کرده بود
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۷۸۷ - کشتگان از دم او زنده شدند
کشتگان از دم او زنده شدند
نشاط اصفهانی : مثنویات
شماره ۱ - ای خوشا آغاز غم پرداز عشق
ای خوشا آغاز غم پرداز عشق
رشیدالدین میبدی : ۱۷- سورة بنى اسرائیل- مکیة
۸ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: «وَ مِنَ اللَّیْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ» هجد اذا نام و تهجّد اذا سهر و القى‏ الهجود عن نفسه و مثله تحرّج و تأثّم اذا القى الحرج و الاثم عن نفسه، و التهجّد ترک النّوم للصّلوة فان لم یصلّ فلیس بتهجّد، و المعنى: قم بعد النّوم فصلّ و لا یکون التهجّد الّا بعد النّوم.
امیر معزی : رباعیات
شماره ۱۲۴ - ای تیغ تو با قوت مریخ و زحل
ای تیغ تو با قوت مریخ و زحل
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۹۸۳ - منم آن رند عاشق مطلق
منم آن رند عاشق مطلق
سلیم تهرانی : قطعات
شمارهٔ ۴۶ - طلب کلاه
شب خرد دید سربرهنه مرا
عطار نیشابوری : بخش هجدهم
(۲) حکایت سلیمان علیه السلام و شادروانش
مگر یک روز می‌شد با سپاهی