عنصری بلخی : قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
شماره ۶۹ - بشاهنامه همی خوانده ام که رستم زال
بشاهنامه همی خوانده ام که رستم زال جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۳۸ - تا دلم با غم روی تو به شادی بنشست
تا دلم با غم روی تو به شادی بنشست بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۸۹۵ - ماییم و خاک و وعده گه انتظار و هیچ
ماییم و خاک و وعده گه انتظار و هیچ امام سجاد علیهالسلام : صحیفه سجادیه
دعای ۱۲ ) دعا در اعتراف به گناه و توفیق توبه
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ فِي الاِعْتِرَافِ وَ طَلَبِ التَّوْبَةِ إِلَي اللهِ تَعَالَي فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۸۱ - تا چند ز کس تاب جفا آرد کس
تا چند ز کس تاب جفا آرد کس سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۳۲۶ - گر مطربی رودی زند، بی می ندارد آبرو
گر مطربی رودی زند، بی می ندارد آبرو امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۳۰ - عشاق دل غمزده را شاد نخواهند
عشاق دل غمزده را شاد نخواهند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۶۷ - آتش کباب کرده یاقوت آن لب است
آتش کباب کرده یاقوت آن لب است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۵۶ - در سر پل باده چون سیلاب می باید کشید
در سر پل باده چون سیلاب می باید کشید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۷۴ - پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازین
پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازین صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۷۰ - نهال شمع ز سبزی ازان برومندست
نهال شمع ز سبزی ازان برومندست امیرخسرو دهلوی : مثنویات
شمارهٔ ۹ - محض به سخن شناسان حق خورده گیری را قایل است:
آن که شنا سندهٔ این گوهر ست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۲۵ - به کوی عاشقی از عافیت نشان ندهند
به کوی عاشقی از عافیت نشان ندهند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۸۹ - در کاسه سپهر کند خاک گرد من
در کاسه سپهر کند خاک گرد من فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
آمدن رامین به دز اشکفت دیوان پیش ویس
چو رامین آمد از گرگان سوی مرو فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۵ - امشب ز غمت روح و روانم میسوخت
امشب ز غمت روح و روانم میسوخت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۸۳ - درون دل بود یار از جهان گر چه می خواهی؟
درون دل بود یار از جهان گر چه می خواهی؟ بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۸۹۴ - عنقا سر و برگیم مپرس از فقرا هیچ
عنقا سر و برگیم مپرس از فقرا هیچ جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۲ - سوز دل در غم عشق تو گواه است مرا
سوز دل در غم عشق تو گواه است مرا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۴ - چسان گردد تهی از عقد گوهر سینه دریا؟
چسان گردد تهی از عقد گوهر سینه دریا؟
شماره ۶۹ - بشاهنامه همی خوانده ام که رستم زال
بشاهنامه همی خوانده ام که رستم زال جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۳۸ - تا دلم با غم روی تو به شادی بنشست
تا دلم با غم روی تو به شادی بنشست بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۸۹۵ - ماییم و خاک و وعده گه انتظار و هیچ
ماییم و خاک و وعده گه انتظار و هیچ امام سجاد علیهالسلام : صحیفه سجادیه
دعای ۱۲ ) دعا در اعتراف به گناه و توفیق توبه
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ فِي الاِعْتِرَافِ وَ طَلَبِ التَّوْبَةِ إِلَي اللهِ تَعَالَي فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۸۱ - تا چند ز کس تاب جفا آرد کس
تا چند ز کس تاب جفا آرد کس سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۳۲۶ - گر مطربی رودی زند، بی می ندارد آبرو
گر مطربی رودی زند، بی می ندارد آبرو امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۳۰ - عشاق دل غمزده را شاد نخواهند
عشاق دل غمزده را شاد نخواهند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۶۷ - آتش کباب کرده یاقوت آن لب است
آتش کباب کرده یاقوت آن لب است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۵۶ - در سر پل باده چون سیلاب می باید کشید
در سر پل باده چون سیلاب می باید کشید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۷۴ - پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازین
پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازین صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۷۰ - نهال شمع ز سبزی ازان برومندست
نهال شمع ز سبزی ازان برومندست امیرخسرو دهلوی : مثنویات
شمارهٔ ۹ - محض به سخن شناسان حق خورده گیری را قایل است:
آن که شنا سندهٔ این گوهر ست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۲۵ - به کوی عاشقی از عافیت نشان ندهند
به کوی عاشقی از عافیت نشان ندهند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۸۹ - در کاسه سپهر کند خاک گرد من
در کاسه سپهر کند خاک گرد من فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
آمدن رامین به دز اشکفت دیوان پیش ویس
چو رامین آمد از گرگان سوی مرو فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۵ - امشب ز غمت روح و روانم میسوخت
امشب ز غمت روح و روانم میسوخت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۸۳ - درون دل بود یار از جهان گر چه می خواهی؟
درون دل بود یار از جهان گر چه می خواهی؟ بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۸۹۴ - عنقا سر و برگیم مپرس از فقرا هیچ
عنقا سر و برگیم مپرس از فقرا هیچ جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۲ - سوز دل در غم عشق تو گواه است مرا
سوز دل در غم عشق تو گواه است مرا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۴ - چسان گردد تهی از عقد گوهر سینه دریا؟
چسان گردد تهی از عقد گوهر سینه دریا؟