مولوی : غزلیات
غزل ۱۵۹۵ - سر قدم کردیم و آخر سوی جیحون تاختیم
سَرْ قَدَم کردیم و آخِر سویِ جَیحون تاختیم شمس مغربی : غزلیات
شماره ۶ - ورای مطلب هر طالب است مطلب ما
ورای مطلب هر طالب است مطلب ما فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
اندر بستن دایه مر شاه موبد را بر ویس
چو دایه ویس را چونان بیاراست ابوالفضل بیهقی : مجلد ششم
بخش ۲ - ادامهٔ خطبهٔ آغاز تاریخ
و چون از این فصل فارغ شدم آغاز فصلی دیگر کردم، چنانکه بر دلها نزدیکتر باشد و گوشها آن زودتر دریابد و بر خرد رنجی بزرگ نرسد. بدان که خدای تعالی، قوّتی به پیغمبران، صلوات اللّه علیهم اجمعین، داده است و قوّة دیگر بپادشاهان، و بر خلق روی زمین واجب کرده که بدان دو قوّة بباید گروید و بدان راه راست ایزدی بدانست . سنایی غزنوی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲ - در تفسیر چند سوره و نعت رسول اکرم و مدح قاضی عبدالودود
کفر و ایمان را هم اندر تیرگی هم در صفا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۷۰ - سینه ای چاک نکردیم درین فصل بهار
سینه ای چاک نکردیم درین فصل بهار ناصرخسرو : سفرنامه
بخش ۱۶ - حران
و از شهر آمد تا حران دو راه است یکی را هیچ آبادانی نیست و آن چهل فرسنگ است. و بر راهی دیگر آبادانی و دیه های بسیار است و بیش تراهل آن نصاری باشد و آن شصت فرسنگ باشد. ما با کاروان به راه آبادانی شدیم. صحرایی به غایت هموار بود الا آن که چندان سنگ بود که ستور البته هیچ گام بی سنگ ننهادی. مولوی : غزلیات
غزل ۳۹۲ - گر ندید آن شادجان این گلستان را شاد چیست؟
گَر ندید آن شادْجان این گُلسِتان را شادْ چیست؟ فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۲۸ - ای مایهٔ اصل شادمانی غم تو
ای مایهٔ اصل شادمانی غم تو سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۲۲۴ - صنما تا بزیم بندهٔ دیدار توام
صنما تا بزیم بندهٔ دیدار توام نظامی گنجوی : لیلی و مجنون
بخش ۵ - در مدح شروانشاه اختسان بن منوچهر
سر خیل سپاه تاجداران ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۶۷۶ - دل داغ تو دارد ارنه بفروختمی
دل داغ تو دارد ارنه بفروختمی مولوی : غزلیات
غزل ۶۵۲ - تدبیر کند بنده و تقدیر نداند
تَدبیر کُند بَنده و تَقدیر نَدانَد فروغی بسطامی : رباعیات
رباعی ۹ - از هر دو جهان مرا مقید کردند
از هر دو جهان مرا مقید کردند فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
گفتار اندر ستایش خواجه ابو نصر منصور بن مهمد
چو ایزد بنده ای را یار باشد اهلی شیرازی : تواریخ
شماره ۱۲ - تاریخ وفات شاه ملا
رفت آخر از جهان آن نیکنام یغمای جندقی : بخش دوم
شماره ۸ - رسید همایون نامه سرکاری بزم دوستان را مشک به خرمن و گوهر به دامن ریخت. نوید تندر
رسید همایون نامه سرکاری بزم دوستان را مشک به خرمن و گوهر به دامن ریخت. نوید تندرستی کلید درهای امید گشت، جان به مژده در آستین و پیشانی به ستایش و سپاس یزدانی به آستان نهادم. پرسش و روزگار دوران نزدیک و بریدگان پیوسته فرموده ای، پیداست روز آنکه جدا ماند و با رنج شکیب سوز تنهائی آشنا چگونه و چون خواهد بود؟ آن مایه هست و بود که دریافت دیدار جان افزای یار از بار خدا جوئیم هست، و پس آسیب گسستگی که با غوغای رستاخیزش پیوستگی هاست تیماری نیست. ندانم این شب دیر انجام را کی بامداد خواهد رست و این بست گران نشست را که با مرگ ناگهانی دامن به دامن بسته از کجا گشاد خواهد زاد. اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۲۲ - با دل بد عهد تو گاو گل سر دامن است
با دل بد عهد تو گاو گل سر دامن است اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۲۴ - ازفلک آن ماه کون آمده است
ازفلک آن ماه کون آمده است مفاتیح الجنان : زیارت امام رضا (ع)
دعا بعد از زیارت امام رضا (ع)
در کتاب «تحفة الزائر» آمده است که شیخ مفید ذکر فرموده است: پس از نماز زیارت حضرت امام رضا(علیه السلام) مستحب است این دعا را بخوانند:
غزل ۱۵۹۵ - سر قدم کردیم و آخر سوی جیحون تاختیم
سَرْ قَدَم کردیم و آخِر سویِ جَیحون تاختیم شمس مغربی : غزلیات
شماره ۶ - ورای مطلب هر طالب است مطلب ما
ورای مطلب هر طالب است مطلب ما فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
اندر بستن دایه مر شاه موبد را بر ویس
چو دایه ویس را چونان بیاراست ابوالفضل بیهقی : مجلد ششم
بخش ۲ - ادامهٔ خطبهٔ آغاز تاریخ
و چون از این فصل فارغ شدم آغاز فصلی دیگر کردم، چنانکه بر دلها نزدیکتر باشد و گوشها آن زودتر دریابد و بر خرد رنجی بزرگ نرسد. بدان که خدای تعالی، قوّتی به پیغمبران، صلوات اللّه علیهم اجمعین، داده است و قوّة دیگر بپادشاهان، و بر خلق روی زمین واجب کرده که بدان دو قوّة بباید گروید و بدان راه راست ایزدی بدانست . سنایی غزنوی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲ - در تفسیر چند سوره و نعت رسول اکرم و مدح قاضی عبدالودود
کفر و ایمان را هم اندر تیرگی هم در صفا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۷۰ - سینه ای چاک نکردیم درین فصل بهار
سینه ای چاک نکردیم درین فصل بهار ناصرخسرو : سفرنامه
بخش ۱۶ - حران
و از شهر آمد تا حران دو راه است یکی را هیچ آبادانی نیست و آن چهل فرسنگ است. و بر راهی دیگر آبادانی و دیه های بسیار است و بیش تراهل آن نصاری باشد و آن شصت فرسنگ باشد. ما با کاروان به راه آبادانی شدیم. صحرایی به غایت هموار بود الا آن که چندان سنگ بود که ستور البته هیچ گام بی سنگ ننهادی. مولوی : غزلیات
غزل ۳۹۲ - گر ندید آن شادجان این گلستان را شاد چیست؟
گَر ندید آن شادْجان این گُلسِتان را شادْ چیست؟ فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۲۸ - ای مایهٔ اصل شادمانی غم تو
ای مایهٔ اصل شادمانی غم تو سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۲۲۴ - صنما تا بزیم بندهٔ دیدار توام
صنما تا بزیم بندهٔ دیدار توام نظامی گنجوی : لیلی و مجنون
بخش ۵ - در مدح شروانشاه اختسان بن منوچهر
سر خیل سپاه تاجداران ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۶۷۶ - دل داغ تو دارد ارنه بفروختمی
دل داغ تو دارد ارنه بفروختمی مولوی : غزلیات
غزل ۶۵۲ - تدبیر کند بنده و تقدیر نداند
تَدبیر کُند بَنده و تَقدیر نَدانَد فروغی بسطامی : رباعیات
رباعی ۹ - از هر دو جهان مرا مقید کردند
از هر دو جهان مرا مقید کردند فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
گفتار اندر ستایش خواجه ابو نصر منصور بن مهمد
چو ایزد بنده ای را یار باشد اهلی شیرازی : تواریخ
شماره ۱۲ - تاریخ وفات شاه ملا
رفت آخر از جهان آن نیکنام یغمای جندقی : بخش دوم
شماره ۸ - رسید همایون نامه سرکاری بزم دوستان را مشک به خرمن و گوهر به دامن ریخت. نوید تندر
رسید همایون نامه سرکاری بزم دوستان را مشک به خرمن و گوهر به دامن ریخت. نوید تندرستی کلید درهای امید گشت، جان به مژده در آستین و پیشانی به ستایش و سپاس یزدانی به آستان نهادم. پرسش و روزگار دوران نزدیک و بریدگان پیوسته فرموده ای، پیداست روز آنکه جدا ماند و با رنج شکیب سوز تنهائی آشنا چگونه و چون خواهد بود؟ آن مایه هست و بود که دریافت دیدار جان افزای یار از بار خدا جوئیم هست، و پس آسیب گسستگی که با غوغای رستاخیزش پیوستگی هاست تیماری نیست. ندانم این شب دیر انجام را کی بامداد خواهد رست و این بست گران نشست را که با مرگ ناگهانی دامن به دامن بسته از کجا گشاد خواهد زاد. اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۲۲ - با دل بد عهد تو گاو گل سر دامن است
با دل بد عهد تو گاو گل سر دامن است اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۲۴ - ازفلک آن ماه کون آمده است
ازفلک آن ماه کون آمده است مفاتیح الجنان : زیارت امام رضا (ع)
دعا بعد از زیارت امام رضا (ع)
در کتاب «تحفة الزائر» آمده است که شیخ مفید ذکر فرموده است: پس از نماز زیارت حضرت امام رضا(علیه السلام) مستحب است این دعا را بخوانند: