خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۵۷۵ - شمیم باغ بهشتست با نسیم عراق
شمیم باغ بهشتست با نسیم عراق اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۸ - زان روز که آب و گل سرشتند مرا
زان روز که آب و گل سرشتند مرا سعیدا : غزلیات
شماره ۳۳۷ - ز ما کسی که نهان کرده روی خویش نماید
ز ما کسی که نهان کرده روی خویش نماید اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۶۵ - عالم شب و روزیست درین حادثه گاه
عالم شب و روزیست درین حادثه گاه امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۵۹۰ - گر یار به دل درون نباشد
گر یار به دل درون نباشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۳۲ - کرده ام نذر که از دست سبو نگذارم
کرده ام نذر که از دست سبو نگذارم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۶۱ - دود از نهاد خلق برآرد گزند ما
دود از نهاد خلق برآرد گزند ما اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۳۵ - چون گل روی تو را آتش می تاب دهد
چون گل روی تو را آتش می تاب دهد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۵۸۵ - از رنگ رخت قمر توان کرد
از رنگ رخت قمر توان کرد جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۹۵ - ای آنکه دلت گشته ز امساک تو خون
ای آنکه دلت گشته ز امساک تو خون سعدی : باب اول در سیرت پادشاهان
حکایت ۱۲ - یکی از ملوکِ بیانصاف پارسایی را پرسید؛ از عبادتها کدام فاضلتر است؟
یکی از ملوکِ بیانصاف پارسایی را پرسید؛ از عبادتها کدام فاضلتر است؟ گفت: تو را خوابِ نیمروز تا در آن، یکنفس خلق را نیازاری. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۵۵ - از نان و آب نیست بقا و ثبات ما
از نان و آب نیست بقا و ثبات ما صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۲۷ - از بس گرفت تنگی دل در میان مرا
از بس گرفت تنگی دل در میان مرا افسرالملوک عاملی : کوروش نامه
برتخت نشستن فره فرتیش
چویک هفته بگذشت از مرگ شاه امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۷۴ - عید شد، خوبان بعزم مجلس و می میروند
عید شد، خوبان بعزم مجلس و می میروند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۰۹ - پوشیده گر به زلف کنی روی خویش را
پوشیده گر به زلف کنی روی خویش را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۰۷ - از کینه پاک کن دل افگار خویش را
از کینه پاک کن دل افگار خویش را جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۰۸ - آهم گشود تا پر پرواز در هوا
آهم گشود تا پر پرواز در هوا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۸ - وادید کرده است به من تلخ، دید را
وادید کرده است به من تلخ، دید را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۷ - افسردگی است چاره دل دردمند را
افسردگی است چاره دل دردمند را
غزل ۵۷۵ - شمیم باغ بهشتست با نسیم عراق
شمیم باغ بهشتست با نسیم عراق اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۸ - زان روز که آب و گل سرشتند مرا
زان روز که آب و گل سرشتند مرا سعیدا : غزلیات
شماره ۳۳۷ - ز ما کسی که نهان کرده روی خویش نماید
ز ما کسی که نهان کرده روی خویش نماید اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۶۵ - عالم شب و روزیست درین حادثه گاه
عالم شب و روزیست درین حادثه گاه امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۵۹۰ - گر یار به دل درون نباشد
گر یار به دل درون نباشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۳۲ - کرده ام نذر که از دست سبو نگذارم
کرده ام نذر که از دست سبو نگذارم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۶۱ - دود از نهاد خلق برآرد گزند ما
دود از نهاد خلق برآرد گزند ما اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۳۵ - چون گل روی تو را آتش می تاب دهد
چون گل روی تو را آتش می تاب دهد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۵۸۵ - از رنگ رخت قمر توان کرد
از رنگ رخت قمر توان کرد جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۹۵ - ای آنکه دلت گشته ز امساک تو خون
ای آنکه دلت گشته ز امساک تو خون سعدی : باب اول در سیرت پادشاهان
حکایت ۱۲ - یکی از ملوکِ بیانصاف پارسایی را پرسید؛ از عبادتها کدام فاضلتر است؟
یکی از ملوکِ بیانصاف پارسایی را پرسید؛ از عبادتها کدام فاضلتر است؟ گفت: تو را خوابِ نیمروز تا در آن، یکنفس خلق را نیازاری. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۵۵ - از نان و آب نیست بقا و ثبات ما
از نان و آب نیست بقا و ثبات ما صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۲۷ - از بس گرفت تنگی دل در میان مرا
از بس گرفت تنگی دل در میان مرا افسرالملوک عاملی : کوروش نامه
برتخت نشستن فره فرتیش
چویک هفته بگذشت از مرگ شاه امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۷۴ - عید شد، خوبان بعزم مجلس و می میروند
عید شد، خوبان بعزم مجلس و می میروند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۰۹ - پوشیده گر به زلف کنی روی خویش را
پوشیده گر به زلف کنی روی خویش را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۰۷ - از کینه پاک کن دل افگار خویش را
از کینه پاک کن دل افگار خویش را جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۰۸ - آهم گشود تا پر پرواز در هوا
آهم گشود تا پر پرواز در هوا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۸ - وادید کرده است به من تلخ، دید را
وادید کرده است به من تلخ، دید را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۷ - افسردگی است چاره دل دردمند را
افسردگی است چاره دل دردمند را