مولوی : رباعیات
رباعی ۶۱۹ - جان باز که وصل او به دستان ندهند
جان باز که وصل او به دستان ندهند
آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۶۰ - دل از دو جهان کرده بعشق تو قناعت
دل از دو جهان کرده بعشق تو قناعت
مولوی : رباعیات
رباعی ۱۹۷۳ - نومید نیم گرچه ز من ببریدی
نومید نیم گرچه ز من ببریدی
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۴۰۷ - من نیستم حریف زبانت، مگر زنم
من نیستم حریف زبانت، مگر زنم
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۴۰۹ - من آن زمان چو قلم سر ز سجده بردارم
من آن زمان چو قلم سر ز سجده بردارم
سعدی : غزلیات
غزل ۵۱ - برخیز تا طریق تکلف رها کنیم
برخیز تا طریق تکلف رها کنیم
آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۶۱۵ - عام است پیر میکده ما کرامتش
عام است پیر میکده ما کرامتش
مفاتیح الجنان : زیارات جامعه
زیارت جامعه أئمة المؤمنین
هر امامی را، در هر زمان از ماه ها و ایام، می توان به آن زیارت کرد و این زیارت را سید ابن طاووس در کتاب «مصباح الزائر» با مقدّماتی از دعا و نماز، در وقت رفتن به سفر زیارت، از ائمه(علیهم السلام) روایت کرده و فرموده است: چون خواستی غسل زیارت کنی، در وقتی که غسل می کنی بگو:
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۹۹۳ - بازی جنّت مخور، کز بهر عبرت بس بود
بازی جنّت مخور، کز بهر عبرت بس بود
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۳۸ - با زلف کار نیست رخ یار دیده را
با زلف کار نیست رخ یار دیده را
مولوی : رباعیات
رباعی ۱۷۲۷ - ای دل تو اگر هزار دلبر داری
ای دل تو اگر هزار دلبر داری
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۱۴۴ - ز خال گوشهٔ ابروی یار می‌ترسم
ز خال گوشهٔ ابروی یار می‌ترسم
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۶۶ - غیر عبرت هیچ چیز از دار دنیا برمدار
غیر عبرت هیچ چیز از دار دنیا برمدار
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۳۲۲ - گفتم از وادی غفلت قدمی بردارم
گفتم از وادی غفلت قدمی بردارم
فردوسی : پادشاهی گشتاسپ صد و بیست سال بود
بخش ۱۳ - بیامد سر سروران سپاه
بیامد سر سروران سپاه
عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۴۰ - هر چیز که آن ز نیستی در پیوست
هر چیز که آن ز نیستی در پیوست
عطار نیشابوری : بخش یازدهم
(۶) حکایت سلطان محمود با ایاز در گرمابه
مگر روزی ایاز سیم اندام
مولوی : رباعیات
رباعی ۳۳۶ - راهی ز زبان ما به دل پیوسته است
راهی ز زبان ما به دل پیوسته است
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۹۸ - همین ز می نه رخ بزم ها نگارین شد
همین ز می نه رخ بزم ها نگارین شد
کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۱۷ - خوبان که روی بر من بیدل نهاده اند
خوبان که روی بر من بیدل نهاده اند