رشیدالدین میبدی : ۱۷- سورة بنى اسرائیل- مکیة
۴ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «وَ قَضى رَبُّکَ» خداى تو فرمود و وصیّت کرد، «أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِیَّاهُ» که مپرستید بخدایى مگر او را، «وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً» و نیز بپدر و مادر که نیکویى کنید با ایشان، «إِمَّا یَبْلُغَنَّ عِنْدَکَ الْکِبَرَ» اگر چنانست که بپیرى رسند در زندگانى تو، «أَحَدُهُما أَوْ کِلاهُما» یکى از ایشان یا هر دو، «فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ» نگر که ایشان را نگویى اف، «وَ لا تَنْهَرْهُما» و بآواز بلند با ایشان سخن نگویى، «وَ قُلْ لَهُما قَوْلًا کَرِیماً (۲۳)» و با ایشان سخنى آزاده نیکو گوى صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۱۱۴
چون غنچه هر که سربه گریبان نمی کشد یغمای جندقی : غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۵
آه شبگیر علم، ملک سحر کشور ماست شاه نعمتالله ولی : قطعات
قطعهٔ شمارهٔ ۱۱۲
نیک و بد را به لطف خود بنواز مسعود سعد سلمان : رباعیات
شمارهٔ ۸۰
تا بار غمت نهاده بر محمل ماست فروغی بسطامی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۱۵
خرم آن عاشق که آشوب دل و دینش تویی محمد بن منور : فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته
حکایت شمارهٔ ۲۳
آوردهاند کی روزی درویشی وضو میساخت، شیخ بمتوضادر شد، آن درویش دست میشست و میگفتی اللّهمَّ اعْطِنی کِتابی بِیَمینی. شیخ گفت ای درویش تا چکنی و از آن نامه چه برخوانی؟ چنین نباید گفت که تو طاقت آن نداری. درویش گفت ای شیخ پس چگویم؟ شیخ گفت بگوی اللّهمَّ اغْفِرْ وَ ارَحمْ وَلاتَسْأَل. محمود شبستری : کنز الحقایق
در شناخت مهدی سلام الله علیه
بسی گفتند از عیسی و مهدی همام تبریزی : رباعیات
شمارهٔ ۵۲
گفتا که به ابروم که دارم در سر خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۵۴
اگر او سخن نگوید سخنست در دهانش عطار نیشابوری : باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق
شمارهٔ ۲۲
کس مثل تو در جهانِ جان ماه نیافت صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت شمارهٔ ۱۲۲۳
کس زبان چشم خوبان را نمیداند چو ما قوامی رازی : دیوان اشعار
شمارهٔ ۵ - در مدح شاه بطور عام و عرض تسلیت بدو شاه خاص
تا زمین زیر گنبد خضراست رشیدالدین میبدی : ۷۴- سورة المدثر- مکیة
النوبة الاولى
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان. سلیم تهرانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۹۹
آنکه در شور آورد شوریده حالان را می است قطران تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۹۹ - فی المدیحه
ای آفریدگار چو تو نافریده کس نهج البلاغه : خطبه ها
سخنرانى در روز عيد فطر
<strong> و من خطبة له عليهالسلام </strong> <strong> و هو بعض خطبة طويلة خطبها يوم الفطر </strong> صغیر اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۳۲۱
بخون خویش نویسم بروی لوح مزارم صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۶۰۱
گر از طعام تن عام می شود فربه ادیب الممالک : مقطعات
شمارهٔ ۶ - ذیل تصویر خود در مدح نقش نقاش نوشته
حبذا نقشی که بنمود آشکارا
۴ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «وَ قَضى رَبُّکَ» خداى تو فرمود و وصیّت کرد، «أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِیَّاهُ» که مپرستید بخدایى مگر او را، «وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً» و نیز بپدر و مادر که نیکویى کنید با ایشان، «إِمَّا یَبْلُغَنَّ عِنْدَکَ الْکِبَرَ» اگر چنانست که بپیرى رسند در زندگانى تو، «أَحَدُهُما أَوْ کِلاهُما» یکى از ایشان یا هر دو، «فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ» نگر که ایشان را نگویى اف، «وَ لا تَنْهَرْهُما» و بآواز بلند با ایشان سخن نگویى، «وَ قُلْ لَهُما قَوْلًا کَرِیماً (۲۳)» و با ایشان سخنى آزاده نیکو گوى صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۱۱۴
چون غنچه هر که سربه گریبان نمی کشد یغمای جندقی : غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۵
آه شبگیر علم، ملک سحر کشور ماست شاه نعمتالله ولی : قطعات
قطعهٔ شمارهٔ ۱۱۲
نیک و بد را به لطف خود بنواز مسعود سعد سلمان : رباعیات
شمارهٔ ۸۰
تا بار غمت نهاده بر محمل ماست فروغی بسطامی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۱۵
خرم آن عاشق که آشوب دل و دینش تویی محمد بن منور : فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته
حکایت شمارهٔ ۲۳
آوردهاند کی روزی درویشی وضو میساخت، شیخ بمتوضادر شد، آن درویش دست میشست و میگفتی اللّهمَّ اعْطِنی کِتابی بِیَمینی. شیخ گفت ای درویش تا چکنی و از آن نامه چه برخوانی؟ چنین نباید گفت که تو طاقت آن نداری. درویش گفت ای شیخ پس چگویم؟ شیخ گفت بگوی اللّهمَّ اغْفِرْ وَ ارَحمْ وَلاتَسْأَل. محمود شبستری : کنز الحقایق
در شناخت مهدی سلام الله علیه
بسی گفتند از عیسی و مهدی همام تبریزی : رباعیات
شمارهٔ ۵۲
گفتا که به ابروم که دارم در سر خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۵۴
اگر او سخن نگوید سخنست در دهانش عطار نیشابوری : باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق
شمارهٔ ۲۲
کس مثل تو در جهانِ جان ماه نیافت صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت شمارهٔ ۱۲۲۳
کس زبان چشم خوبان را نمیداند چو ما قوامی رازی : دیوان اشعار
شمارهٔ ۵ - در مدح شاه بطور عام و عرض تسلیت بدو شاه خاص
تا زمین زیر گنبد خضراست رشیدالدین میبدی : ۷۴- سورة المدثر- مکیة
النوبة الاولى
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان. سلیم تهرانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۹۹
آنکه در شور آورد شوریده حالان را می است قطران تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۹۹ - فی المدیحه
ای آفریدگار چو تو نافریده کس نهج البلاغه : خطبه ها
سخنرانى در روز عيد فطر
<strong> و من خطبة له عليهالسلام </strong> <strong> و هو بعض خطبة طويلة خطبها يوم الفطر </strong> صغیر اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۳۲۱
بخون خویش نویسم بروی لوح مزارم صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۶۰۱
گر از طعام تن عام می شود فربه ادیب الممالک : مقطعات
شمارهٔ ۶ - ذیل تصویر خود در مدح نقش نقاش نوشته
حبذا نقشی که بنمود آشکارا
