صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۰۶ - درویش را زخرقه صد پاره نیست عار
درویش را زخرقه صد پاره نیست عار فصیحی هروی : قطعات
شمارهٔ ۳۸ - اخوانیه
ای صبا در شمیم سنبل و گل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۵۹ - تا برآورد آن بهشتی روی از بر پیرهن
تا برآورد آن بهشتی روی از بر پیرهن بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۴ - او سپهر و من کف خاک، او کجا و من کجا
او سپهر و من کف خاک، او کجا و من کجا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۵ - تا خرام قامت او برد از سر هوش ما
تا خرام قامت او برد از سر هوش ما اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۵۲ - یا رب تو مرا به هیچ مغرور مکن
یا رب تو مرا به هیچ مغرور مکن قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۲۳ - عاقل ز سراب، در گمان دریا
عاقل ز سراب، در گمان دریا مولوی : غزلیات
غزل ۲۳۷۷ - ای خداوند یکی یار جفا کارش ده
ای خداوند یکی یار جفا کارش ده امام خمینی : رباعیات
رهروان
برخیز که رهروان به راهند، همه جامی : سبحةالابرار
بخش ۳۶ - مناجات در طلب کردن توبه و ثبات بر آن و نادیدن آن از خود و استوار ساختن آن به تقوا و ورع
ای ز هر رو همه را روی به تو عطار نیشابوری : باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد
شماره ۳۵ - ای صبح! مخند امشب و لب بر لب باش
ای صبح! مخند امشب و لب بر لب باش اقبال لاهوری : پیام مشرق
دوام ما ز سوز ناتمام است
دوام ما ز سوز ناتمام است کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۴۰۶ - آنرا که بدت زلف دلکش باید
آنرا که بدت زلف دلکش باید سعدی : باب هفتم در تأثیر تربیت
حکایت ۳ - یکی از فضلا تعلیم ملکزادهای همیداد و ضرب بیمحابا زدی
یکی از فضلا تعلیم ملکزادهای همیداد و ضرب بیمحابا زدی و زجر بیقیاس کردی. باری پسر از بیطاقتی شکایت پیش پدر برد و جامه از تن دردمند برداشت. پدر را دل به هم بر آمد. امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۱۲۳ - هر زمان از بیخودی خواهم که آن رو بنگرم
هر زمان از بیخودی خواهم که آن رو بنگرم جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۶۶ - غمش در دل تنگ ما می نشیند
غمش در دل تنگ ما می نشیند امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۳۸ - که ره نمود ندانم قبای تنگ تو را
که ره نمود ندانم قبای تنگ تو را رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۴۰ - در راه نشابور دهی دیدم بس خوب
در راه نشابور دهی دیدم بس خوب عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۲۹۷ - دوش دل آرایش بزمش تمنا کرده بود
دوش دل آرایش بزمش تمنا کرده بود بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۲۴۱ - حرص پیری شیأالله از خروشم میکشد
حرص پیری شیأالله از خروشم میکشد
غزل ۴۷۰۶ - درویش را زخرقه صد پاره نیست عار
درویش را زخرقه صد پاره نیست عار فصیحی هروی : قطعات
شمارهٔ ۳۸ - اخوانیه
ای صبا در شمیم سنبل و گل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۵۹ - تا برآورد آن بهشتی روی از بر پیرهن
تا برآورد آن بهشتی روی از بر پیرهن بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۴ - او سپهر و من کف خاک، او کجا و من کجا
او سپهر و من کف خاک، او کجا و من کجا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۵ - تا خرام قامت او برد از سر هوش ما
تا خرام قامت او برد از سر هوش ما اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۵۲ - یا رب تو مرا به هیچ مغرور مکن
یا رب تو مرا به هیچ مغرور مکن قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۲۳ - عاقل ز سراب، در گمان دریا
عاقل ز سراب، در گمان دریا مولوی : غزلیات
غزل ۲۳۷۷ - ای خداوند یکی یار جفا کارش ده
ای خداوند یکی یار جفا کارش ده امام خمینی : رباعیات
رهروان
برخیز که رهروان به راهند، همه جامی : سبحةالابرار
بخش ۳۶ - مناجات در طلب کردن توبه و ثبات بر آن و نادیدن آن از خود و استوار ساختن آن به تقوا و ورع
ای ز هر رو همه را روی به تو عطار نیشابوری : باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد
شماره ۳۵ - ای صبح! مخند امشب و لب بر لب باش
ای صبح! مخند امشب و لب بر لب باش اقبال لاهوری : پیام مشرق
دوام ما ز سوز ناتمام است
دوام ما ز سوز ناتمام است کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۴۰۶ - آنرا که بدت زلف دلکش باید
آنرا که بدت زلف دلکش باید سعدی : باب هفتم در تأثیر تربیت
حکایت ۳ - یکی از فضلا تعلیم ملکزادهای همیداد و ضرب بیمحابا زدی
یکی از فضلا تعلیم ملکزادهای همیداد و ضرب بیمحابا زدی و زجر بیقیاس کردی. باری پسر از بیطاقتی شکایت پیش پدر برد و جامه از تن دردمند برداشت. پدر را دل به هم بر آمد. امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۱۲۳ - هر زمان از بیخودی خواهم که آن رو بنگرم
هر زمان از بیخودی خواهم که آن رو بنگرم جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۶۶ - غمش در دل تنگ ما می نشیند
غمش در دل تنگ ما می نشیند امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۳۸ - که ره نمود ندانم قبای تنگ تو را
که ره نمود ندانم قبای تنگ تو را رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۴۰ - در راه نشابور دهی دیدم بس خوب
در راه نشابور دهی دیدم بس خوب عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۲۹۷ - دوش دل آرایش بزمش تمنا کرده بود
دوش دل آرایش بزمش تمنا کرده بود بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۲۴۱ - حرص پیری شیأالله از خروشم میکشد
حرص پیری شیأالله از خروشم میکشد
