صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۰۱ - یک حباب قلزم توحید بی اکلیل ست
یک حباب قلزم توحید بی اکلیل ست الهامی کرمانشاهی : خیابان دوم
بخش ۹۱ - رفتن ح علی اکبر علیه السلام به وداع اهل حرم
چو زو بانوان آگهی یافتند هلالی جغتایی : شاه و درویش
بخش ۵۳ - مناجات
کردگارا به بینیازی خویش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۵۹ - ز زیر تیغ تغافل شکیب من جان برد
ز زیر تیغ تغافل شکیب من جان برد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۱۵ - به هر جنبش که در زلفت ز باد صبحگاه افتد
به هر جنبش که در زلفت ز باد صبحگاه افتد بابافغانی : غزلیات
شماره ۵۲۱ - باز ای فلک نتیجه ی انجم نموده یی
باز ای فلک نتیجه ی انجم نموده یی شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۲۵۰ - از دُردی درد ما دوا یافته ایم
از دُردی درد ما دوا یافته ایم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۱۸ - دل گرفته کی از لاله زار بگشاید
دل گرفته کی از لاله زار بگشاید اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۵۷ - عالمی گر خون خورند از عشق ماهم میخوریم
عالمی گر خون خورند از عشق ماهم میخوریم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۲۰ - ز در مران اگر آلوده و هوسناکیم
ز در مران اگر آلوده و هوسناکیم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۷۸۹ - دلی که گردش چشم تو بشکند سازش
دلی که گردش چشم تو بشکند سازش آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۹۵ - ای جود تو از ابر برآورده نفیر
ای جود تو از ابر برآورده نفیر سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۴۹ - دلم بوسه زآن لعل نوشین خوهد
دلم بوسه زآن لعل نوشین خوهد فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۳۵ - مگر خدا ز رقیبان تو را جدا بکند
مگر خدا ز رقیبان تو را جدا بکند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۴۶ - چه بهشتی است که آن بند قبا بگشایند
چه بهشتی است که آن بند قبا بگشایند ابوالفضل بیهقی : مجلد هفتم
بخش ۶ - سیل
ذکر السّیل ملا احمد نراقی : باب اول
فصل سوم - راه شناختن نفس
بدان که آنچه گفتم آدمی را غیر از همین بدن مادی و صورت حسی، جزوی دیگر هست مجرد، که آن را «نفس» می گویند، اگر چه فهمیدن و دانستن آن صعوبت دارد و لیکن هرگاه کسی به نظر تحقیق، تامل کند این مطلب بر او ظاهر و روشن می شود، زیرا که هر که ساحت دل خود را از غبار عالم طبیعت پاک کند و علایق و شهوات حیوانیت را اندکی از خود دور نماید و آئینه دل را از زنگ کدورات این عالم فی الجمله جلائی دهد و گاه گاهی در دل را بر روی اغیار نابکار ببندد و با محبوب حقیقی خلوتی نماید و با حضور قلب، متوجه به عالم انوار شود و با نیت خالص مشغول به مناجات حضرت پروردگار گردد و گاهی تفکر در عجایب ملک و «ملکوت» پادشاه لایزال نماید و زمانی تامل در غرایب جمال و جبروت قادر ذوالجلال کند، البته از برای او حالتی نورانی و «بهجتی» عقلی حاصل می شود، که به سبب آن یقین می کند که ذات او از این عالم جسمانی نیست، بلکه از عالم دیگر است. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۹۹ - سالکان خودنما قطع بیابان می کنند
سالکان خودنما قطع بیابان می کنند ادیب الممالک : مقطعات
شمارهٔ ۷۲ - قطعه فکاهی
به عیسی بگو کز خرش پی ببرد ابوالفضل بیهقی : مجلد هفتم
بخش ۷ - رای زدن امیر دربارهٔ ری
و امیر از شکارپره بباغ صد هزار باز آمد روز شنبه شانزدهم ماه رجب، و آنجا هفت روز مقام کرد با نشاط و شراب تا از جانور نخجیر در رسید و شکار کرده آمد، پس از آنجا بباغ محمودی آمد.
غزل ۱۳۰۱ - یک حباب قلزم توحید بی اکلیل ست
یک حباب قلزم توحید بی اکلیل ست الهامی کرمانشاهی : خیابان دوم
بخش ۹۱ - رفتن ح علی اکبر علیه السلام به وداع اهل حرم
چو زو بانوان آگهی یافتند هلالی جغتایی : شاه و درویش
بخش ۵۳ - مناجات
کردگارا به بینیازی خویش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۵۹ - ز زیر تیغ تغافل شکیب من جان برد
ز زیر تیغ تغافل شکیب من جان برد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۱۵ - به هر جنبش که در زلفت ز باد صبحگاه افتد
به هر جنبش که در زلفت ز باد صبحگاه افتد بابافغانی : غزلیات
شماره ۵۲۱ - باز ای فلک نتیجه ی انجم نموده یی
باز ای فلک نتیجه ی انجم نموده یی شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۲۵۰ - از دُردی درد ما دوا یافته ایم
از دُردی درد ما دوا یافته ایم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۱۸ - دل گرفته کی از لاله زار بگشاید
دل گرفته کی از لاله زار بگشاید اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۵۷ - عالمی گر خون خورند از عشق ماهم میخوریم
عالمی گر خون خورند از عشق ماهم میخوریم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۲۰ - ز در مران اگر آلوده و هوسناکیم
ز در مران اگر آلوده و هوسناکیم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۷۸۹ - دلی که گردش چشم تو بشکند سازش
دلی که گردش چشم تو بشکند سازش آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۹۵ - ای جود تو از ابر برآورده نفیر
ای جود تو از ابر برآورده نفیر سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۴۹ - دلم بوسه زآن لعل نوشین خوهد
دلم بوسه زآن لعل نوشین خوهد فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۳۵ - مگر خدا ز رقیبان تو را جدا بکند
مگر خدا ز رقیبان تو را جدا بکند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۴۶ - چه بهشتی است که آن بند قبا بگشایند
چه بهشتی است که آن بند قبا بگشایند ابوالفضل بیهقی : مجلد هفتم
بخش ۶ - سیل
ذکر السّیل ملا احمد نراقی : باب اول
فصل سوم - راه شناختن نفس
بدان که آنچه گفتم آدمی را غیر از همین بدن مادی و صورت حسی، جزوی دیگر هست مجرد، که آن را «نفس» می گویند، اگر چه فهمیدن و دانستن آن صعوبت دارد و لیکن هرگاه کسی به نظر تحقیق، تامل کند این مطلب بر او ظاهر و روشن می شود، زیرا که هر که ساحت دل خود را از غبار عالم طبیعت پاک کند و علایق و شهوات حیوانیت را اندکی از خود دور نماید و آئینه دل را از زنگ کدورات این عالم فی الجمله جلائی دهد و گاه گاهی در دل را بر روی اغیار نابکار ببندد و با محبوب حقیقی خلوتی نماید و با حضور قلب، متوجه به عالم انوار شود و با نیت خالص مشغول به مناجات حضرت پروردگار گردد و گاهی تفکر در عجایب ملک و «ملکوت» پادشاه لایزال نماید و زمانی تامل در غرایب جمال و جبروت قادر ذوالجلال کند، البته از برای او حالتی نورانی و «بهجتی» عقلی حاصل می شود، که به سبب آن یقین می کند که ذات او از این عالم جسمانی نیست، بلکه از عالم دیگر است. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۹۹ - سالکان خودنما قطع بیابان می کنند
سالکان خودنما قطع بیابان می کنند ادیب الممالک : مقطعات
شمارهٔ ۷۲ - قطعه فکاهی
به عیسی بگو کز خرش پی ببرد ابوالفضل بیهقی : مجلد هفتم
بخش ۷ - رای زدن امیر دربارهٔ ری
و امیر از شکارپره بباغ صد هزار باز آمد روز شنبه شانزدهم ماه رجب، و آنجا هفت روز مقام کرد با نشاط و شراب تا از جانور نخجیر در رسید و شکار کرده آمد، پس از آنجا بباغ محمودی آمد.