آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۹۵ - ای جود تو از ابر برآورده نفیر
ای جود تو از ابر برآورده نفیر سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۴۹ - دلم بوسه زآن لعل نوشین خوهد
دلم بوسه زآن لعل نوشین خوهد فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۳۵ - مگر خدا ز رقیبان تو را جدا بکند
مگر خدا ز رقیبان تو را جدا بکند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۴۶ - چه بهشتی است که آن بند قبا بگشایند
چه بهشتی است که آن بند قبا بگشایند ابوالفضل بیهقی : مجلد هفتم
بخش ۶ - سیل
ذکر السّیل ملا احمد نراقی : باب اول
فصل سوم - راه شناختن نفس
بدان که آنچه گفتم آدمی را غیر از همین بدن مادی و صورت حسی، جزوی دیگر هست مجرد، که آن را «نفس» می گویند، اگر چه فهمیدن و دانستن آن صعوبت دارد و لیکن هرگاه کسی به نظر تحقیق، تامل کند این مطلب بر او ظاهر و روشن می شود، زیرا که هر که ساحت دل خود را از غبار عالم طبیعت پاک کند و علایق و شهوات حیوانیت را اندکی از خود دور نماید و آئینه دل را از زنگ کدورات این عالم فی الجمله جلائی دهد و گاه گاهی در دل را بر روی اغیار نابکار ببندد و با محبوب حقیقی خلوتی نماید و با حضور قلب، متوجه به عالم انوار شود و با نیت خالص مشغول به مناجات حضرت پروردگار گردد و گاهی تفکر در عجایب ملک و «ملکوت» پادشاه لایزال نماید و زمانی تامل در غرایب جمال و جبروت قادر ذوالجلال کند، البته از برای او حالتی نورانی و «بهجتی» عقلی حاصل می شود، که به سبب آن یقین می کند که ذات او از این عالم جسمانی نیست، بلکه از عالم دیگر است. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۹۹ - سالکان خودنما قطع بیابان می کنند
سالکان خودنما قطع بیابان می کنند ادیب الممالک : مقطعات
شمارهٔ ۷۲ - قطعه فکاهی
به عیسی بگو کز خرش پی ببرد ابوالفضل بیهقی : مجلد هفتم
بخش ۷ - رای زدن امیر دربارهٔ ری
و امیر از شکارپره بباغ صد هزار باز آمد روز شنبه شانزدهم ماه رجب، و آنجا هفت روز مقام کرد با نشاط و شراب تا از جانور نخجیر در رسید و شکار کرده آمد، پس از آنجا بباغ محمودی آمد. حافظ : غزلیات
غزل ۳۸۳ - چندان که گفتم غم با طبیبان
چندان که گفتم غم با طبیبان فردوسی : جمشید
بخش ۱ - گرانمایه جمشید فرزند او
گرانمایه جمشید فرزند او سعدی : غزلیات
غزل ۲۴۴ - یار با ما بیوفایی میکند
یار با ما بیوفایی میکند سوزنی سمرقندی : غزلیات
شمارهٔ ۱۵ - چون گل نوروز
مشکین کله بر گل نهی ای ماه کله دوز اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۰۳ - تا دست بر اسباب سلامت نفشانی
تا دست بر اسباب سلامت نفشانی ایرج میرزا : قصیده ها
مزاح با یکی از وزیران
بیضه ام رنجور شد از بیضه ات دور ای وزیر حافظ : غزلیات
غزل ۱۸۹ - طایر دولت اگر باز گذاری بکند
طایر دولت اگر باز گذاری بکند عطار نیشابوری : خسرونامه
رسیدن نامۀ گل بخسرو
الا ال عندلیب شاخ بینش سعدی : غزلیات
غزل ۱۱۹ - هر چه خواهی کن که ما را با تو روی جنگ نیست
هر چه خواهی کن که ما را با تو روی جنگ نیست فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
پاسخ دادن رامین ویس را
دل رمامین ز گفتارش بپیچید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۰۷ - می کند پامال، تن آخر دل آسوده را
می کند پامال، تن آخر دل آسوده را
شماره ۹۵ - ای جود تو از ابر برآورده نفیر
ای جود تو از ابر برآورده نفیر سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۴۹ - دلم بوسه زآن لعل نوشین خوهد
دلم بوسه زآن لعل نوشین خوهد فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۳۵ - مگر خدا ز رقیبان تو را جدا بکند
مگر خدا ز رقیبان تو را جدا بکند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۴۶ - چه بهشتی است که آن بند قبا بگشایند
چه بهشتی است که آن بند قبا بگشایند ابوالفضل بیهقی : مجلد هفتم
بخش ۶ - سیل
ذکر السّیل ملا احمد نراقی : باب اول
فصل سوم - راه شناختن نفس
بدان که آنچه گفتم آدمی را غیر از همین بدن مادی و صورت حسی، جزوی دیگر هست مجرد، که آن را «نفس» می گویند، اگر چه فهمیدن و دانستن آن صعوبت دارد و لیکن هرگاه کسی به نظر تحقیق، تامل کند این مطلب بر او ظاهر و روشن می شود، زیرا که هر که ساحت دل خود را از غبار عالم طبیعت پاک کند و علایق و شهوات حیوانیت را اندکی از خود دور نماید و آئینه دل را از زنگ کدورات این عالم فی الجمله جلائی دهد و گاه گاهی در دل را بر روی اغیار نابکار ببندد و با محبوب حقیقی خلوتی نماید و با حضور قلب، متوجه به عالم انوار شود و با نیت خالص مشغول به مناجات حضرت پروردگار گردد و گاهی تفکر در عجایب ملک و «ملکوت» پادشاه لایزال نماید و زمانی تامل در غرایب جمال و جبروت قادر ذوالجلال کند، البته از برای او حالتی نورانی و «بهجتی» عقلی حاصل می شود، که به سبب آن یقین می کند که ذات او از این عالم جسمانی نیست، بلکه از عالم دیگر است. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۹۹ - سالکان خودنما قطع بیابان می کنند
سالکان خودنما قطع بیابان می کنند ادیب الممالک : مقطعات
شمارهٔ ۷۲ - قطعه فکاهی
به عیسی بگو کز خرش پی ببرد ابوالفضل بیهقی : مجلد هفتم
بخش ۷ - رای زدن امیر دربارهٔ ری
و امیر از شکارپره بباغ صد هزار باز آمد روز شنبه شانزدهم ماه رجب، و آنجا هفت روز مقام کرد با نشاط و شراب تا از جانور نخجیر در رسید و شکار کرده آمد، پس از آنجا بباغ محمودی آمد. حافظ : غزلیات
غزل ۳۸۳ - چندان که گفتم غم با طبیبان
چندان که گفتم غم با طبیبان فردوسی : جمشید
بخش ۱ - گرانمایه جمشید فرزند او
گرانمایه جمشید فرزند او سعدی : غزلیات
غزل ۲۴۴ - یار با ما بیوفایی میکند
یار با ما بیوفایی میکند سوزنی سمرقندی : غزلیات
شمارهٔ ۱۵ - چون گل نوروز
مشکین کله بر گل نهی ای ماه کله دوز اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۰۳ - تا دست بر اسباب سلامت نفشانی
تا دست بر اسباب سلامت نفشانی ایرج میرزا : قصیده ها
مزاح با یکی از وزیران
بیضه ام رنجور شد از بیضه ات دور ای وزیر حافظ : غزلیات
غزل ۱۸۹ - طایر دولت اگر باز گذاری بکند
طایر دولت اگر باز گذاری بکند عطار نیشابوری : خسرونامه
رسیدن نامۀ گل بخسرو
الا ال عندلیب شاخ بینش سعدی : غزلیات
غزل ۱۱۹ - هر چه خواهی کن که ما را با تو روی جنگ نیست
هر چه خواهی کن که ما را با تو روی جنگ نیست فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
پاسخ دادن رامین ویس را
دل رمامین ز گفتارش بپیچید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۰۷ - می کند پامال، تن آخر دل آسوده را
می کند پامال، تن آخر دل آسوده را