صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۶۵
یارب از عرفان مرا پیمانهای سرشار ده رشیدالدین میبدی : ۳۸- سورة ص- مکیة
۳ - النوبة الاولى
قوله تعالى: وَ وَهَبْنا لِداوُدَ سُلَیْمانَ بخشیدیم داود را سلیمان، نِعْمَ الْعَبْدُ نیک بندهایست سلیمان، إِنَّهُ أَوَّابٌ (۳۰) مرا ستایندهاى بود نیکو و بمن گراینده. شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۳۴۵
آینهٔ جمال او نیست به جز جلال او ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شمارهٔ ٣۶٩
نوشته یافتم امروز بر دری بیتی مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۴۳۹
من این ایوان نه تو را نمیدانم، نمیدانم قدسی مشهدی : مطالع و متفرقات
شمارهٔ ۴۱
عشق کو تا ز ره کعبه ره دل گیرم اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۰۷
عاشق کسی بود که چو عشقش ندی کند صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۱۴۳
زلف مشکین تو سر در دامن محشر نهاد یغمای جندقی : غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۵
شده وقت سفر از منزل جانان نزدیک رشیدالدین میبدی : ۵۳- سورة النجم
النوبة الثانیة
این سورة هزار و چهارصد و پنج حرف است سیصد و هشت کلمه و شست و دو آیت، جمله بمکه فرود آمد مگر یک آیت: الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ این یک آیت بقول ابن عباس بمدینه فرود آمد. و درین سورة دو آیت منسوخ است یکى: فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِکْرِنا معنى اعراض منسوخ است بآیت سیف. فروغی بسطامی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۰۰
در راه عشق من نگذشتم ز کام خویش عطار نیشابوری : باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق
شمارهٔ ۱۱
ای جانِ همه جهان زکوةِ لبِ تو فخرالدین عراقی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ - در توحید
ای جلالت فرش عزت جاودان انداخته صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۴۰۶
نه ز می خوردن ما شور و شری برخیزد غبار همدانی : غزلیات
شمارهٔ ۷۵
با خویشتن فتاد مگر باز کار من مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۵۱
مهمان توایم ما و مهمان سماع عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۲۷
نشستی در دل من چونت جویم صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۱۸۳
شوق دل دیگر به آب تیغ مژگان تشنه است مجد همگر : رباعیات
شمارهٔ ۵۵۴
هر دم ز من دلشده بیزار شوی سنایی غزنوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۷
جاودان خدمت کنند آن چشم سحر آمیز را
غزل شمارهٔ ۱۶۵
یارب از عرفان مرا پیمانهای سرشار ده رشیدالدین میبدی : ۳۸- سورة ص- مکیة
۳ - النوبة الاولى
قوله تعالى: وَ وَهَبْنا لِداوُدَ سُلَیْمانَ بخشیدیم داود را سلیمان، نِعْمَ الْعَبْدُ نیک بندهایست سلیمان، إِنَّهُ أَوَّابٌ (۳۰) مرا ستایندهاى بود نیکو و بمن گراینده. شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۳۴۵
آینهٔ جمال او نیست به جز جلال او ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شمارهٔ ٣۶٩
نوشته یافتم امروز بر دری بیتی مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۴۳۹
من این ایوان نه تو را نمیدانم، نمیدانم قدسی مشهدی : مطالع و متفرقات
شمارهٔ ۴۱
عشق کو تا ز ره کعبه ره دل گیرم اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۰۷
عاشق کسی بود که چو عشقش ندی کند صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۱۴۳
زلف مشکین تو سر در دامن محشر نهاد یغمای جندقی : غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۳۵
شده وقت سفر از منزل جانان نزدیک رشیدالدین میبدی : ۵۳- سورة النجم
النوبة الثانیة
این سورة هزار و چهارصد و پنج حرف است سیصد و هشت کلمه و شست و دو آیت، جمله بمکه فرود آمد مگر یک آیت: الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ این یک آیت بقول ابن عباس بمدینه فرود آمد. و درین سورة دو آیت منسوخ است یکى: فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِکْرِنا معنى اعراض منسوخ است بآیت سیف. فروغی بسطامی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۰۰
در راه عشق من نگذشتم ز کام خویش عطار نیشابوری : باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق
شمارهٔ ۱۱
ای جانِ همه جهان زکوةِ لبِ تو فخرالدین عراقی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ - در توحید
ای جلالت فرش عزت جاودان انداخته صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۴۰۶
نه ز می خوردن ما شور و شری برخیزد غبار همدانی : غزلیات
شمارهٔ ۷۵
با خویشتن فتاد مگر باز کار من مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۵۱
مهمان توایم ما و مهمان سماع عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۲۷
نشستی در دل من چونت جویم صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۱۸۳
شوق دل دیگر به آب تیغ مژگان تشنه است مجد همگر : رباعیات
شمارهٔ ۵۵۴
هر دم ز من دلشده بیزار شوی سنایی غزنوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۷
جاودان خدمت کنند آن چشم سحر آمیز را
