نهج البلاغه : خطبه ها
فرمان خط شكنی و آزاد كردن آب فرات
و من خطبة له عليهالسلام لما غلب أصحاب معاوية أصحابه عليهالسلام على شريعة الفرات بصفين و منعوهم الماء ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۵۵ - وثوق و لقمان
نهادم ز بهر عیادت قدم سعدی : باب سوم در عشق و مستی و شور
حکایت پروانه و صدق محبت او
کسی گفت پروانه را کای حقیر قرآن کریم : متن و ترجمه
سورة الإسراء
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ عبید زاکانی : غزلیات
غزل ۳۰ - دوشم غم تو ملک سویدا گرفته بود
دوشم غم تو ملک سویدا گرفته بود کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۹۹ - گر باز آیی دلم بمن باز آری
گر باز آیی دلم بمن باز آری وفایی شوشتری : رباعیات
شماره ۱۶ - گر بنده گنه ز رحمتت بیش کند
گر بنده گنه ز رحمتت بیش کند صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۲۲۰ - چند باشم زان رخ مستور، قانع با خیال ؟
چند باشم زان رخ مستور، قانع با خیال ؟ حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۵۰ - دل و جانم آنجا که جان و دل است
دل و جانم آنجا که جان و دل است ایرج میرزا : قصیده ها
در هجو شیخ فصل اللّهِ نوری
حُجَّةُ الاسلام کتک می زند نهج البلاغه : خطبه ها
دلیل اختلاف روايات پیامبر ص
و من كلام له عليهالسلام و قد سأله سائل عن أحاديث البدع و عما في أيدي الناس من اختلاف الخبر فقال عليهالسلام نهج البلاغه : نامه ها
نامه به جرير بن عبد الله بجلى
و من كتاب له عليهالسلام إلى جرير بن عبد الله البجلي لما أرسله إلى معاوية خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۴۱ - در ذم بیهنران
گر نشستی ورای خاقانی آذر بیگدلی : قطعات
شمارهٔ ۹ - و له علیه الرحمه
چل سال کشیدم انتظارش سعدی : باب چهارم در تواضع
حکایت صبر مردان بر جفا
شنیدم که در خاک وخش از مهان نهج البلاغه : خطبه ها
تشویق به پیمودن راه راست
و من كلام له عليهالسلام يعظ بسلوك الطريق الواضح أَيُّهَا اَلنَّاسُ لاَ تَسْتَوْحِشُوا فِي طَرِيقِ اَلْهُدَى لِقِلَّةِ أَهْلِهِ فَإِنَّ اَلنَّاسَ قَدِ اِجْتَمَعُوا عَلَى مَائِدَةٍ شِبَعُهَا قَصِيرٌ وَ جُوعُهَا طَوِيلٌ سید حسن غزنوی : غزلیات
شماره ۴۲ - از صبر نکرده بازگشتم
از صبر نکرده بازگشتم هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۳۸۹ - چند پرسم خبر وصل و نیابم اثری؟
چند پرسم خبر وصل و نیابم اثری؟ صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۷۷ - همی زند به جهان پیر دیر باده صلاح
همی زند به جهان پیر دیر باده صلاح انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۰ - ایضا در مدح سلطان سنجر
گر دل و دست بحر و کان باشد
فرمان خط شكنی و آزاد كردن آب فرات
و من خطبة له عليهالسلام لما غلب أصحاب معاوية أصحابه عليهالسلام على شريعة الفرات بصفين و منعوهم الماء ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۵۵ - وثوق و لقمان
نهادم ز بهر عیادت قدم سعدی : باب سوم در عشق و مستی و شور
حکایت پروانه و صدق محبت او
کسی گفت پروانه را کای حقیر قرآن کریم : متن و ترجمه
سورة الإسراء
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ عبید زاکانی : غزلیات
غزل ۳۰ - دوشم غم تو ملک سویدا گرفته بود
دوشم غم تو ملک سویدا گرفته بود کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۹۹ - گر باز آیی دلم بمن باز آری
گر باز آیی دلم بمن باز آری وفایی شوشتری : رباعیات
شماره ۱۶ - گر بنده گنه ز رحمتت بیش کند
گر بنده گنه ز رحمتت بیش کند صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۲۲۰ - چند باشم زان رخ مستور، قانع با خیال ؟
چند باشم زان رخ مستور، قانع با خیال ؟ حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۵۰ - دل و جانم آنجا که جان و دل است
دل و جانم آنجا که جان و دل است ایرج میرزا : قصیده ها
در هجو شیخ فصل اللّهِ نوری
حُجَّةُ الاسلام کتک می زند نهج البلاغه : خطبه ها
دلیل اختلاف روايات پیامبر ص
و من كلام له عليهالسلام و قد سأله سائل عن أحاديث البدع و عما في أيدي الناس من اختلاف الخبر فقال عليهالسلام نهج البلاغه : نامه ها
نامه به جرير بن عبد الله بجلى
و من كتاب له عليهالسلام إلى جرير بن عبد الله البجلي لما أرسله إلى معاوية خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۴۱ - در ذم بیهنران
گر نشستی ورای خاقانی آذر بیگدلی : قطعات
شمارهٔ ۹ - و له علیه الرحمه
چل سال کشیدم انتظارش سعدی : باب چهارم در تواضع
حکایت صبر مردان بر جفا
شنیدم که در خاک وخش از مهان نهج البلاغه : خطبه ها
تشویق به پیمودن راه راست
و من كلام له عليهالسلام يعظ بسلوك الطريق الواضح أَيُّهَا اَلنَّاسُ لاَ تَسْتَوْحِشُوا فِي طَرِيقِ اَلْهُدَى لِقِلَّةِ أَهْلِهِ فَإِنَّ اَلنَّاسَ قَدِ اِجْتَمَعُوا عَلَى مَائِدَةٍ شِبَعُهَا قَصِيرٌ وَ جُوعُهَا طَوِيلٌ سید حسن غزنوی : غزلیات
شماره ۴۲ - از صبر نکرده بازگشتم
از صبر نکرده بازگشتم هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۳۸۹ - چند پرسم خبر وصل و نیابم اثری؟
چند پرسم خبر وصل و نیابم اثری؟ صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۷۷ - همی زند به جهان پیر دیر باده صلاح
همی زند به جهان پیر دیر باده صلاح انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۰ - ایضا در مدح سلطان سنجر
گر دل و دست بحر و کان باشد
