اجتماعی

سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۲۲ - دلم بی طره ای آشفته حال است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۴۱ - لطف این دلشکنان [در حق] ما معلوم است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۷۷ - قاصد، دیگر به تو کم می رسد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۲۴ - اهل شیراز، بهشتی صفتان دهرند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۵۱ - اضطراب شعله را داغم به گلخن می دهد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۵۶ - ز می به آب فتادن مرا زیان دارد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۳۷ - بعد ازین از باغ در گلخن وطن خواهیم کرد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۶۹ - نه جا در باغ و بستانی، نه ره در گلشنی دارند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۸۹ - می تا به کی ز رنگم، در زیر ننگ باشد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۹۳ - نگذرد فتنه ز راهی که پی او باشد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۳۲ - دلم از رهگذر فقر، حکایت نکند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۴۰ - از غم هرکسی این سوخته تن می لرزد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۵۰ - بی سبب مردم به قید نام و ننگ افتاده اند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۹۵ - هر کجا گرم است بازار ادب، محجوب باش سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۹۹ - کار عاشق واژگون باشد ز سیر اخترش سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۲۸ - هرکه را بینی، بود در فکر سامان طمع سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۰۳ - صبح چون میل تماشای گلستان می کنیم سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۰۸ - از زمین آزرده ام، وز آسمان رنجیده ام سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۱۴ - ما همچو گل به چاک گریبان نشسته ایم سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۱۷ - گر امید رحمی از فریادرس می داشتم