اخلاق

فیض کاشانی غزلیات غزل ۲۳۴ - خنگ آنکو دلش شد از جهان سرد فیض کاشانی غزلیات غزل ۲۳۵ - تا جان نشود ز این و آن فرد فیض کاشانی غزلیات غزل ۲۵۳ - شهره شهر شود هر که جمالی دارد فیض کاشانی غزلیات غزل ۲۶۰ - جان گذر میکند آن به که بجانان گذرد فیض کاشانی غزلیات غزل ۲۶۲ - خوشا آنکو انابت با خدا کرد فیض کاشانی غزلیات غزل ۲۶۴ - روی در روی یار باید کرد فیض کاشانی غزلیات غزل ۲۷۰ - واعظ بمنبر آمد و بیهوده ساز کرد فیض کاشانی غزلیات غزل ۲۷۸ - یاد باد آنکه اثر در دل شیدا میکرد فیض کاشانی غزلیات غزل ۲۸۷ - محنت این سرا بکش ریح نجات میرسد فیض کاشانی غزلیات غزل ۳۰۴ - هر آنکسکه خود را پسندیده باشد فیض کاشانی غزلیات غزل ۳۰۶ - هر کرا عشق یار میباشد فیض کاشانی غزلیات غزل ۳۰۷ - دل مرا ز اندیشه اسباب دنیا سرد شد فیض کاشانی غزلیات غزل ۳۱۹ - بجانی لطف پنهان میفروشد فیض کاشانی غزلیات غزل ۳۲۰ - خویش را از دست دادم روی او بنموده شد فیض کاشانی غزلیات غزل ۳۲۱ - مرد آن باشد که چون او را رهی بنموده شد فیض کاشانی غزلیات غزل ۳۲۶ - چو من کسی که ره مستقیم میداند فیض کاشانی غزلیات غزل ۳۳۷ - خوشا آنان که ترک کام کردند فیض کاشانی غزلیات غزل ۳۴۳ - عاشقان محو یار میباشند فیض کاشانی غزلیات غزل ۳۵۴ - در کار دینم مرد مرد عقل این تقاضا می‌کند فیض کاشانی غزلیات غزل ۳۵۵ - حق را نمیگویم بعام علم این تقاضا میکند