غزل ۱۱۶ - منوش ساغر دنیا که درد ناب نماست
غزل ۱۱۷ - رازها با اهل گفتن زاهل عرفان خوش نماست
غزل ۱۴۲ - عشق در راه طلب راهبر مردانست
غزل ۱۴۸ - ای که سرمیکشی زخدمت دوست
غزل ۱۵۱ - سرکرده ایم پا بره جستجوی دوست
غزل ۱۶۶ - اینجهانرا غیر حق پروردگاری هست نیست
غزل ۱۶۹ - چون توان بود در آنجای که آسایش نیست
غزل ۱۷۰ - تا نگذرد زنام سزاوار نام نیست
غزل ۱۷۷ - بمرد رستم زال و زتن غبار گذاشت
غزل ۱۷۹ - غنیمتی است دمی کان بفکر کار گذشت
غزل ۱۸۳ - هر که در دوست زد دامن احسان گرفت
غزل ۱۹۵ - شدیم بار کش ره زن هوا بعبث
غزل ۱۹۶ - دلی که عشق ندارد وجود اوست عبث
غزل ۱۹۹ - گذشت عمر تو امسال همچو پار عبث
غزل ۲۰۴ - در تنم دل خون شد از دلهای کج
غزل ۲۰۵ - این جهان بی بقا هیچست هیچ
غزل ۲۱۴ - جز خدا را بندگی تلخ است تلخ
غزل ۲۱۶ - تا کی ز صلاح من و زهد تو بگویند
غزل ۲۲۹ - دل از ادنی کند آن کس که بر اعلی نظر بندد
غزل ۲۳۰ - نمیبینم در این میدان یکی مرد