حکایت ۱۹ - کاروانی در زمین یونان بزدند و نعمتِ بیقیاس ببردند
حکایت ۲۰ - چندانکه مرا شیخِ اَجَلّ، ابوالفرج بن جوزی، ترکِ سَماع فرمودی
حکایت ۲۱ - لقمان را گفتند: ادب از که آموختی؟
حکایت ۲۲ - عابدی را حکایت کنند که شبی ده مَن طعام بخوردی
حکایت ۲۳ - بخشایِشِ الهی گمشدهای را در مَناهی، چراغِ توفیق فرا راه داشت
حکایت ۲۴ - پیشِ یکی از مشایخ گله کردم که: فلان به فَسادِ من گواهی داده است
حکایت ۲۵ - یکی را از مشایخ شام پرسیدند از حقیقتِ تصوّف
حکایت ۲۷ - وقتی در سفر حجاز طایفهای جوانانِ صاحبدل همدمِ من بودند و همقدم
حکایت ۲۹ - ابوهُرَیْرَه، رَضِیَ اللهُ عَنْهُ، هر روز به خدمتِ مصطفی، صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ، آمدی
حکایت ۳۰ - یکی را از بزرگان بادی مخالف در شکم پیچیدن گرفت
حکایت ۳۲ - یکی از پادشاهان عابدی را پرسید که عِیالان داشت
حکایت ۳۳ - یکی از مُتَعَبِّدان در بیشه زندگانی کردی و برگِ درختان خوردی
حکایت ۳۸ - فقیهی پدر را گفت: هیچ از این سخنانِ رنگینِ دلاویزِ متکلّمان در من اثر نمیکند
حکایت ۳۹ - یکی بر سرِ راهی مستْ خفته بود و زمامِ اختیار از دست رفته
حکایت ۴۱ - این حکایت شنو که در بغداد
حکایت ۴۲ - یکی از صاحبدلان، زورآزمایی را دید به هم برآمده و کف بر دماغ انداخته
حکایت ۴۳ - بزرگی را پرسیدم از سیرت اخوان صفا
حکایت ۴۴ - پیرمردی لطیف در بغداد
حکایت ۴۶ - پادشاهی به دیدهٔ اِستِحقار در طایفهٔ درویشان نظر کرد
حکایت ۴۸ - حکیمی را پرسیدند: از سخاوت و شجاعت کدام بهتر است