غزل ۱۶۷۰ - ترک دنیا کن غم این سحر باطل برمدار
غزل ۱۶۷۱ - مردی چوشمع در همه جا، جا نگاهدار
غزل ۱۶۷۳ - در این ادبکده جز سر به هیچ جا مگذار
غزل ۱۶۷۴ - تا کی خیال هستی موهوم، سر برآر
غزل ۱۶۸۲ - به ارشاد ادب در دستگاه خودسران مگذر
غزل ۱۶۹۰ - نمیگویم بهگردون سیرکن یا بر هوا بنگر
غزل ۱۶۹۱ - به خود آنقدرکروفر مچینکه ببنددت پیکینکمر
غزل ۱۶۹۲ - قد خمیده ندارد به غیر ناله حضور
غزل ۱۶۹۴ - حکم دل دارد ز همواری سر و روی گهر
غزل ۱۷۰۲ - ای قاصد تحقیق ز تسلیم مددگیر
غزل ۱۷۰۵ - زین بحر بیکران کم هر اعتبار گیر
غزل ۱۷۰۶ - هستی چو صبح قابل ضبط نفس مگیر
غزل ۱۷۰۷ - همنشین با من ز تشویش هوسها کین مگیر
غزل ۱۷۰۸ - به عجز کوش و تک و تاز دیگر آسان گیر
غزل ۱۷۱۵ - چو شمع غره مشو چشم بر حیا انداز
غزل ۱۷۲۳ - خودسریگرد دل تنگ نگردد هرگز
غزل ۱۷۳۰ - غبار ره شو و سرکوب صد حشم برخیز
غزل ۱۷۳۳ - به دل ز مقصد موهوم خار خار مریز
غزل ۱۷۳۸ - ذوق شهرتها دلیل فطرت خام است و بس
غزل ۱۷۵۷ - شخص معدومی، به پیش وهم خود موجود باش