ادبیات معنوی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۶۷۳ - صبح در خواب عدم بود که بیدار شدیم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۶۷۸ - هر چه احسان تو داده است به ما آن داریم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۸۵ - اول ما نیستی و آخر ما نیستی است صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۸۴۴ - باش در ذکر خدا دایم اگر جویایی امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۵۶۶ - خویش را در کوی بی خویشی فگن سیف فرغانی غزلیات شماره ۱۹۰ - گر نور حسن نبود رو کی چو ماه باشد سیف فرغانی غزلیات شماره ۲۴۴ - هرکه او نام تو گوید دم او نور شود سیف فرغانی غزلیات شماره ۲۹۳ - کبر با اهل محبت ناز با اهل نیاز سیف فرغانی غزلیات شماره ۳۶۹ - عشقم دلیل شد بسوی دوست راه دیدم سیف فرغانی غزلیات شماره ۵۱۵ - ای همه هستی مبر در خود گمان نیستی سیف فرغانی قصاید و قطعات شماره ۳۴ - پیوستگان عشق تو از خود بریده اند سیف فرغانی قصاید و قطعات شماره ۵۱ - بعشق ای پسر جان و دل زنده دار سیف فرغانی رباعیات شماره ۲۰ - ای نور تو آمده نقاب روح تو جامی دفتر اول بخش ۲۸ - در بیان آنکه آنچه گذشت مذمت ذکر سر و جهر نیست بلکه مذمت جماعتی است که آن را وسیله لذات جسمانی و شهوات نفسانی ساخته اند جامی دفتر اول بخش ۱۳۷ - اشارت به تقسیم جوع به اختیاری و اضطراری جامی دفتر دوم بخش ۳ - اشارت به ملائکه مهیمین که لایزال در شهود جمال حضرت حق مستهلکند و مستغرق جامی دفتر دوم بخش ۲۱ - حاصل جواب عارف از سؤال پسر جامی دفتر دوم بخش ۲۵ - در بیان آنکه روش عارف به خلاف ارباب فکر و نظر از مؤثر است به اثر جامی دفتر دوم بخش ۳۱ - اشارت به قربات اربع که مراتب ولایت است یعنی قرب نوافل و قرب فرایض و مقام جمع الجمع که مرتبه قاب قوسین است و مقام جمع احدیت که مرتبه اؤ ادنی است و خاصه پیغمبر ماست صلی الله علیه و سلم و کمل ورثه وی جامی دفتر دوم بخش ۴۱ - در بیان آنکه چون عشق به مرتبه کمال رسد روی عاشق را از معشوق نیز بگرداند و در خود کند