الهیات

مولوی غزلیات غزل ۷۶۶ - خضری که عمر زآبت بکشد دراز گردد مولوی غزلیات غزل ۷۷۷ - ای خدایی که چو حاجات به تو بر گیرند مولوی غزلیات غزل ۱۳۱۰ - ای ناطق الهی و ای دیده حقایق مولوی غزلیات غزل ۱۳۶۱ - عمرک یا واحدا فی درجات الکمال مولوی غزلیات غزل ۱۳۶۹ - تعال یا مدد العیش والسرور، تعال مولوی غزلیات غزل ۲۲۷۹ - این کیست این؟ این کیست این؟ در حلقه ناگاه آمده؟ مولوی غزلیات غزل ۲۴۴۳ - ای تو ملول از کار من من تشنه تر هر ساعتی مولوی غزلیات غزل ۲۴۴۸ - ای داده جان را لطف تو خوش تر ز مستی حالتی مولوی غزلیات غزل ۲۵۴۶ - سحرگه گفتم آن مه را که ای من جسم و تو جانی مولوی غزلیات غزل ۲۹۱۶ - مرحبا ای پرده، تو آن پرده‌یی مولوی ترجیعات هفتم مولوی دفتر اول بخش ۸۰ - اضافت کردن آدم علیه‌السلام آن زلت را به خویشتن کی ربنا ظلمنا و اضافت کردن ابلیس گناه خود را به خدای تعالی کی بما اغویتنی مولوی دفتر سوم بخش ۱۶۱ - دویدن آن شخص به سوی موسی به زنهار چون از خروس خبر مرگ خود شنید مولوی دفتر سوم بخش ۱۷۵ - فرق میان دانستن چیزی به مثال و تقلید و میان دانستن ماهیت آن چیز مولوی دفتر سوم بخش ۱۷۶ - جمع و توفیق میان نفی و اثبات یک چیز از روی نسبت و اختلاف جهت مولوی دفتر پنجم بخش ۲۹ - در بیان آنک ثواب عمل عاشق از حق هم حق است مولوی دفتر پنجم بخش ۶۳ - بیان آنک عطای حق و قدرت موقوف قابلیت نیست هم‌چون داد خلقان کی آن را قابلیت باید زیرا عطا قدیم است و قابلیت حادث عطا صفت حق است و قابلیت صفت مخلوق و قدیم موقوف حادث نباشد و اگر نه حدوث محال باشد مولوی دفتر ششم بخش ۶۰ - باز مکرر کردن صوفی سال را مولوی دفتر ششم بخش ۷۷ - رجوع کردن به قصهٔ قبه و گنج عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۵۰ - چو خورشید جمالت جلوه‌گر شد