شماره ۱۰۱۹ - سگ توام من و عمری بغم اسیر شدم
شماره ۱۰۶۷ - روزه بگذشت و هوای می بیغش دارم
شماره ۱۱۲۶ - سگ توییم و بر آن در شکسته حال خوشیم
شماره ۱۳۴۰ - مارا کشی و زنده جاوید میکنی
شمارهٔ ۳۶ - در مدح سید شریف گوید
شماره ۴۱ - مگو که یاد تو اهلی نمیکند نفسی
شماره ۵۵ - کلک اهلی همچو مژگانش در افشان دایم است
شماره ۷ - گر نیست کلید بخت در پنجه ی ما
شماره ۵۲ - این حسرت و غم که با من درویش است
شماره ۱۰۸ - تا کی زغمت دو دیده تر خواهد گشت
شماره ۲۰۳ - هر چند که صبح عیش ما کم بدمد
شماره ۳۷۷ - فرخنده سعادتی که معبود دهد
شماره ۴۳۶ - تا کی نگرم بدیده روشن خویش
شماره ۵۰۴ - عمریست که بهر کام دارم ناکام
شماره ۵۶۷ - آن گل که بود رخش گلستان همه
شماره ۶۲ - سموم وادی امکان ز بس جگر تابست
شماره ۸۰ - ایمنیم از مرگ تا تیغت جراحت بار هست
شماره ۸۴ - اختری خوشتر ازینم به جهان می بایست
شماره ۱۱۱ - باده پرتو خورشید و ایاغ دم صبح
شماره ۱۶۶ - عجب که مژده دهان رو به سوی ما آرند