شماره ۱۷۱ - تنگ غم تو خانه دل از هوا پر است
شماره ۱۸۴ - قفل غم بهر گشاد دل کلید دیگر است
شماره ۲۵۳ - جمعیت جهان ز پریشانی من است
شماره ۳۴۷ - همزبان بزم ما غیر از در و دیوار نیست
شماره ۳۹۰ - هر دم ز گریه فیض نوی می توان گرفت
شماره ۴۹۳ - محبت در غم بیدردی آزادم نگه دارد
شماره ۵۳۳ - وفا با خاکساری می توان کرد
شماره ۶۰۵ - یک سرنوشت طالع ما بی خطر نبود
شماره ۶۲۶ - مست است و عرض آتش رخسار می دهد
شماره ۶۳۳ - هر دل که ز بیداد تو نومید برآید
شماره ۶۷۹ - سرمه واری در نظر زان خاک پا دارم هنوز
شماره ۶۸۰ - راحتم شد بستر خواب و در آزارم هنوز
شماره ۶۸۱ - مایه عیش اسیران خاطر غمناک بس
شماره ۷۴۴ - دلم گداخت سر ساغر گران دارم
شماره ۸۵۳ - دل را چگونه منع محبت کند کسی
شماره ۴۴ - ویران ز چشمی شد خانه ما
شماره ۱۷۸ - افسون غم ز خاطر من می توان گرفت
شماره ۲۰۱ - گمان دارم که در زیر فلک قحط فضا گردد
شماره ۲۴۲ - کو قاصدی که نامه به باد صبا برد
شماره ۳۳۴ - ساقی سحر است شبچراغی