امید

جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۷۵ - غمی به خاطرم از بیش و کم نمی آید جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۹۶ - ‏ آتش آهم ز بس گلزار بی نم می شود جویای تبریزی غزلیات شماره ۸۲۷ - شب غم، بی جمالش، ساغر، اخگر بود در دستم جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۴۰ - آه که امشب چها با دل ما کرده ای جویای تبریزی رباعیات شماره ۱۰۳ - عشق جانکاه را ز دستت ندهی اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۹ - که ره دهد سوی آن سایه همای مرا اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۶۰ - امید خلق باقبال و دولت خویش است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۸۲ - دلا، خار ستم از پا برون خواهد شدن وقت است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۰۱ - گر صد هزار سال وصالت میسر است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۴۰ - مریز بی گنهم خون که جست و جویی اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۹۲ - خوشباس که روزی گل امید برآید اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۰۷ - هر کدورت که نصیب من دلخسته شود اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۷۴ - در عشق اگر از کشته شدن مرد بماند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۴۶ - سایه کی بر خاک من آن سر و چالاک افکند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۸۸ - گر آه کشم آن سگ کویم بسر آید اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۵۲ - جان رفت و دل ز عشق پریشان بود هنوز اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۹۴ - از ضعف اگر در آینه بینم جمال خویش اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۱۲ - صد تلخ دهان می‌گزد از غصه لب خویش اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۶۸ - نوروزی ازین ما بفراغی ننشستیم اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۸۵ - کنون که جامه چو من میدری که سر مستم