غزل ۱۹۵ - شهوت که با تو رانند، صد تو کنند جان را
غزل ۱۰۷۹ - بهر شهوت جان خود را میدهی همچون ستور
غزل ۱۸۴۹ - چرا کوشد مسلمان در مسلمان را فریبیدن؟
غزل ۱۹۶۹ - از بدیها آن چه گویم هست قصدم خویشتن
غزل ۲۳۴۵ - چو بیگاه است و باران، خانه خانه
غزل ۲۵۴۳ - بیا ای شاه خودکامه، نشین بر تخت خودکامی
غزل ۲۵۵۴ - اگر بیمن خوشی یارا به صد دامم چه میبندی؟
غزل ۲۸۷۹ - ننگ هر قافله در ششدرهٔ ابلیسی
غزل ۳۱۴۴ - بحر ما را کنار بایستی
بخش ۵۲ - انکار کردن نخچیران بر خرگوش در تاخیر رفتن بر شیر
بخش ۵۴ - اعتراض نخچیران بر سخن خرگوش
بخش ۱۱۲ - مغرور شدن مریدان محتاج به مدعیان مزور و ایشان را شیخ و محتشم و واصل پنداشتن و نقل را از نقد فرق نادانستن و بر بسته را از بر رسته
بخش ۷۲ - به اقرار آوردن معاویه ابلیس را
بخش ۶۴ - زجر مدعی از دعوی و امر کردن او را به متابعت
رباعی ۶۲ - کس عیب نظر باختن ما نکند
حکایت - شبی دود خلق آتشی برفروخت
غزل ۴۳ - در میان صومعه سالوس پر دعوی منم
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۱ - پند
قصیده ۸ - ای عجب! این راه نه راه خداست
قصیده ۱۷ - سوخت اوراق دل از اخگر پنداری چند