شماره ۲۴۲ - اگر زمانه بنای ستم کند، چه علاج
شماره ۲۵۱ - بی روی تو در بزم چراغ آید و گرید
شماره ۲۵۶ - آه غم، داغ کهن را به دلم تازه نمود
شماره ۲۶۷ - ما مصیبت زدگان را چه تواضع به ازین
شماره ۲۷۹ - بجز صبر کز نام او تلخ شد لب
شماره ۲۸۲ - خسرو بی رحم را بنگر که با اظهار عدل
شماره ۲۹۲ - مرا قسمت به راهی گشت رهبر
شماره ۲۹۹ - ثبات خانه تن را حباب می داند
شماره ۳۰۲ - گل ما را به آب غم سرشتند
شماره ۳۰۳ - سرجوش داغ لاله به جوشم نمی رسد
شماره ۳۰۵ - بس که برهم خورد بزم دلخوشی از رفتنت
شماره ۳۰۷ - آرام نگیرد نفسی بر مژه ام اشک
شماره ۳۲۱ - ما را لب چشیدن صهبای وصل نیست
شماره ۳۲۸ - همنشین بی نفاق از بس درین محفل کم است
شماره ۳۳۱ - کسی که چیده به بیداری از رخت گل حیرت
شماره ۳۳۲ - گر به خون دل درین بستان گرفتم کلبه ای
شماره ۳۴۷ - بس که از چشم تر ما آستین نمناک شد
شماره ۳۵۰ - زخم ما چون زخم سوسن گشت سرتاسر کبود
شماره ۳۵۸ - درین چمن، گل امسال همچو پار نبود
شماره ۳۶۹ - چشم مرا به شوق رخت خواب می برد